हाथरस (उ.प्र.)सत्संग

अश्या गर्दीचच्या ठिकाणी अश्या दुर्घटना अनेकदा घडतात, चूक नियोजनाची / आणि लोकांची दोघांची असते ( दरवर्षी उष्मघाताने हाज ला किती मारतात किंवा गर्दीत चिरडले जातात )
दुर्दैव आहे हे आणि त्यातून जिथे लोकसंख्या जास्त तिथे हे जास्त दिसून येते...

दुर्दैव असं एकी या दुर्घटनेत हि काही लोकांनां राजकारण दिसते... जणू १९४७ पासून अश्या घटना घडल्याचं नाहीत ... आणि त्या आधीही नाहीत?

ज्यानं फक्त भाजप वर सतत खापर फोडणे यासशिवाय दुसरा उद्योग नाही त्यांनी सौदीत जाऊन राजकुमार एम बिल एल यांना असेच प्रश्न विचारण्याची तयारी दाखवावी असले हिंमत तर

फार वाईट घडले. त्याबद्दल दुःख व्यक्त करून एक प्रश्न विचारतो.

80,000 ची परवानगी,
अडीच लाखांचा सत्संग,
अरेरे

परवानगीची पत्रास न ठेवता धार्मिक आयोजकांनी भाविक लोकांच्या गर्दीचा पूर येऊ दिला (आणि अन्यत्र भक्तिपूर्ण डीजे लावून परवानगी दिलेली ध्वनी तीव्रता वीस पटीने ओलांडली, आणि परवानगी दिलेला वेळ रात्र संपून पहाट होईपर्यंत ताणला) तर सरकार, पोलीस यंत्रणा यांनी त्यावर वेळीच काय कडक अँक्शन घ्यायला हवी यावर स्पष्ट मत देता येईल?

ऐंशी हजार मोजून बाकी येणाऱ्यांना आपापल्या गावी परत पाठवणे... शक्य आहे,?

त्यांची दूर दूर लहान गटांत गावाबाहेर रवानगी करून राहायची जेवायची सोय करणे.. शक्य आहे? योग्य आहे?

धार्मिक गर्दीवर अश्रुधुर रबरी गोळ्या लाठ्या चालवून ऐंशी हजारच्या वरील गर्दीचे वेळीच दमन करणे. गोळीबार.
की मूळ परवानगीच नाकारणे. बळेच आयोजित केल्यास आयोजक धार्मिक गुरूला अटक?

काय म्हणता, हे शांतता प्रस्थापित करणारे उपाय ठरतील का?

काहीही झालं तरी सरकारच्या नावाने खडे फोडायचे.
नाहीतर काय ,,, आणि त्यात सुद्धा एकांगी पणा , उद्या राहुल बाबा सत्तेवर येउदे मग एक जरी अपघात घडलला तर हे गुलाम ( दुसऱ्यानं अंधभक्त म्हणून हिणवणारे) त्याला एकट्याला जबादार धरतील का ?
काही लोकांना २०१४ नंतरच जाग आलेली दिसतिय सरकार ला धारेवर धरण्याची

सरकारच्या प्रत्येक बाबतीत नावाने खडे फोडणे जितके सोपे (आणि चूक, आणि निरुपयोगी) आहे तितकेच जनता नामक एका प्रचंड समूहाच्या नावाने खडे फोडणे हेही तितकेच सोपे (आणि चूक, आणि निरुपयोगी) आहे.

काय ऍक्शन घेता येईल, जेणे करुन अशा गोष्टी टाळता येतील? लाखोंची गर्दी रोखणे आणि पांगवणे ही बळाने करण्यास सोपी गोष्ट आहे का? शक्य गोष्ट आहे का? त्यात ते धार्मिक भाविक अँगल असले की पुढे काय प्रतिक्रिया होतील आणि पोलिसांचे काय हाल होतील?

अशा वेळी काही उपाय असेल तर सुचवावा. किंवा लिव्ह विथ इट.

या तथाकथित अडाणी, गाढव किंवा आणि काही क्ष य झ असेल त्या "जनतेला" सुधारण्यासाठी काय करावे? आणि ते शक्य कोटीतले नसेल तर मग कोणालाही दोष लावण्यात काय अर्थ?

इथे म्हणायचं
>> भोंदू बाबाच्या दरबारात कुणी सांगीतल गर्दी करायला? एकविसाव्या शतकात एक भोंदू आपल्याच पायाची थुळ गोळा करायला सांगतो आणी त्याचे अंधभक्त..... कहर आहे मूर्खपणाचा. दुनिया झुकती है झुकाने वाला चाहीये,म्हणतात ते खरं आहे.
तसेच,
>> 
जीव तोडून संतानी सांगीतलं की बाबा रे देव कुठे असेल तर तो तुझ्या पाशीच.आहे...

आणि तिकडे जोर लावून राम मंदीराला पाठिंबा द्यायचा!
कर्नल साहेब तुंम्ही सुध्दा आनंदाने जाणार होतात:
https://www.misalpav.com/comment/1174278#comment-1174278
जे येतील त्यांच्या बरोबर जे नाही येणार त्यांच्या शिवाय. मी तर घरूनच, म्हणजे वाडीतुनच संजय चक्षू(TV) द्वारे पुजा अटेंड करणार.

धाग्यावर काय पण एकेक समर्थनाचे कारंजे आहेत तिथे:
https://www.misalpav.com/node/51865
22 जानेवारीचा ऐतिहासिक दिवस: राम मंदिर प्राण प्रतिष्ठा
उदाहरणार्थ:
https://www.misalpav.com/comment/1174038#comment-1174038
धर्म स्थापनेसाठी पृथ्वीवर अवतारी पुरुष जन्म घेतात. त्रेता युगात श्रीराम आणि हनुमान, द्वापर युगात कृष्ण आणि अर्जुन आणि कलयुगात मोदीजी आणि योगी जी.

धर्माच्या नावाने प्रचंड पैसे ओतून काही भव्य दिव्य करायला पाठिंबा द्यायचा पण लोकांनी गर्दी केली तर तो त्यांचा दोष? मंदीर स्थापना केली, तर बाबा लोकांचं प्रस्थ वाढणारच आहे.

आइए जानते हैं बाबा साकार हरि उर्फ भोले बाबा के बारे में-

https://www.amarujala.com/uttar-pradesh/aligarh/hathras-accident-news-t…

-----

सहमत. हेच मी जगन्नाथ पुरीच्या मंदिरात अनुभवलं. आत भयंकर गर्दी नियोजनाची कुठलीही व्यवस्था नाही, चेंगराचेंगरी होईल ह्याची संपूर्ण व्यवस्था करून ठेवलीय. फक्त कधी होईल ह्याची वाट पहायची. तरी बर बाहेरून गर्दी आत सोडताना थोडी व्यवस्था केलीय. माझ्य पुढे एक स्त्री होती. खूप हाल झाले तिचे.
मंदिरात पावित्र्य तरी कुठे असते? विमल वगैरे गुटख्यांचे तंबोरे भरलेले पुजारी. तोंड उघडलं की लाल लाळ गळते त्यांची. किळसवाणा प्रकार. कुणाच्या हातात पैसे दिसताय ते ओढण्यासाठी जीव की प्राण करतात. हे मी उज्जैन, जगन्नाथ पुरी, काली मंदिर कलकत्ता इथे अनुभवलय.