काय बी मजा नाय आली बॉ वाचताना. पण भावना पोहोचत आहेत. :)
हे प्रकार मला वाटतं अवधूत गुप्तेंनाच चांगले जमतात. ;)
आपला मराठमोळा.
कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!
वरच्या हिन्दी ओळीचं उत्तर खालच्या मराठी ओळीत आलंय असं वाटतं. एकंद्रीत दोन्ही भाषांचा मेळ छान साधला गेला आहे. आवडला हा अंदाज.
क्रान्ति
{तापलो रामराया!}
अलिकडे आम्ही फ्रीज ओव्हन म्हणून वापरतो!
www.mauntujhe.blogspot.com
बहुभाषिक कवी असे करत असत. रामजोशांच्या संस्कृत-मराठी आणि संस्कृत-कन्नड-मराठी लावण्या उपलब्ध आहेत.
तोच प्रयोग उर्दू-मराठीत करण्याचा प्रयोग आवडला.
मल्लिनाथी : "स्पंदले" ऐवजी "स्पंदने" असे यमक बसवणारी ओळ असती, तर गझल अधिक यमक-शुद्ध झाली असती
> वेगावती तुजला पहाता काळजाची स्पंदने
(किंवा असे काही. कल्पना तुमच्या कल्पनेइतकी चांगली नाही... पण स्फूर्तीसुद्धा तुम्हाला झाली आहे, मला नाही :-) )
द्वैभाषिक ओळी छान, सहज जमून आल्या आहेत. प्रयोग आवडला. आमंत्रणे आणि आसवांचे पूर खास आवडले.
आस्वाद घेण्याच्या दॄष्टीने थोडे जड जाते, हे खरे. पण पूर्ण कविता शक्यतो एकाच भाषेत असावी, असे सध्यातरी व्यक्तिशः वाटते.
(आस्वादक)बेसनलाडू
उमेश,
प्रयत्न चांगला आहे. गझलेच्या व्याकरणाकडे मात्र दुर्लक्ष झालंय असं वाटतंय. एकदा रचनेला "गझल" म्हटलं की त्याचं व्याकरण पाळण्याचं बंधन येतंच :)
पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा
यावरुन ईलाही जमादार यांची अशीच एक गझल आठवली. त्यांनीही एक ओळ हिंदी व दुसरी मराठीत असा प्रयोग केला होता
ऎ सनम आंखोंको मेरी खूबसूरत साज दे
येऊनी स्वप्नात माझ्या एकदा आवाज दे
आहटोंसे दिलकी बेचैनी मेरी बढने लगी
ऎक आभासा मला थोडा तरी अंदाज दे
लज्जते गम के सिवा तूने मुझे सब कुछ दिया
वेदनांनी बहरलेली एक सुंदर सांज दे
ऎ खुदा ! मैं चाहता हूं हर कोई चाहे मुझे
गंध दे मजला फुलांचा, हासणे निर्व्याज दे
काय
सुंदर
आवडला नवा प्रकार.
हेच म्हणते..
जुन्या पद्धतीचा नवा अवतार आवडला
प्रयोग आवडला
अशीच एक गझल