घरापासून अगदी अर्ध्या तासाच्या अंतरावर असलेल्या कर्नाळ्याला गेल्या काही वर्षांपासून एकदा तरी भेट दिली जाते. काही वेळा फक्त पक्षी अभयारण्यात फेरफटका तर काही वेळा किल्ल्यावर चढाई. गेल्या वर्षी करोना काळामुळे संधी हुकली पण सध्या अभयारण्यात जाण्यास परवानगी आहे. याच गोष्टीचा फायदा उचलत थेट किल्ल्यापर्यंत मुसंडी मारली. किल्ल्याची ऐतिहासिक माहिती वगैरे गोष्टी मिसळपाववर पूर्वी आलेल्या आहेत तसेच जालावर सुद्धा माहिती आहेच. आज फक्त फोटोंमधून किल्ल्यापर्यंतची भटकंती. अभयारण्यात सकाळी ७.०० ते दुपारी ३.०० पर्यंत येथे प्रवेश दिला जातो. तिकीट दर अभयारण्याचे प्रवेशद्वार मुलांसाठी खेळण्यासाठी बाग पक्षांसाठीचे पिंजरे. (पक्षी उपचारासाठी वगैरे फक्त काही काळासाठी येथे ठेवले जातात. नंतर त्यांना मुक्त करण्यात येते असे कळते) थोडेसे पुढे गेल्यावर छोटासा बंधारा आहे. हा पार करून किल्ल्यावर एक वाट जाते. परंतु सध्या ती बंद करण्यात आली आहे. पायथ्यापासून किल्ल्याची वाट जवळपास अडीच किलोमीटरची आहे. बहुतेक वाट दगड धोंड्यातून जपून पावले टाकत चढावी लागते. किल्ले चढाईची सुरुवात. खडकाळ वाट तसेच झाडांच्या मुळांमुळे तयार झालेल्या नैसर्गिक पायऱ्या. एका ठिकाणाहून कर्नाळा सुळक्याचे दर्शन वाटेत एक सुंदर धबधबा . पाऊस सुरु असल्याने धबधब्याला बऱ्यापैकी पाणी होते. अळिंबी नागेश पॉईंट. साधारण चढाईचा मध्य. येथपर्यंत आम्हाला एक तास लागला. येथून डोंगराच्या पलीकडील रसायनी भागाचे दर्शन होते. काही वेळ आपल्याला रसायनीच्या बाजूचे तसेच काही ठिकाणी गोवा हायवेचे असे दोन्ही बाजूचे दृश्य नजरेस पडते. पुढे परत खडकाळ चढण सुरु होते. करोना काळामुळे येथील वर्दळ फारच कमी झाली आहे. काही ठिकाणी तर वाढलेल्या गवतात जेमतेम दिसणाऱ्या पायवाटेहून पुढे जावे लागते. किल्ल्याच्या पायथ्याशी असलेले भवानी मातेचे मंदिर येथून पुढे कठडे असलेली चढण आहे. (कठडे बऱ्याच ठिकाणी तुटलेले आहेत) तटबंदीचा पहिला दरवाजा. आत शिरल्यावर डावीकडे किल्ल्याचा प्रवेश दरवाजा लागतो. पूर्वी आलो तेव्हा फक्त दगडी चौकट होती पण आता त्यात लाकडी दरवाजा बसवलेला पाहावयास मिळाला. आत प्रवेश केला कि काही पडके अवशेष दिसतात. कोठार वगैरे वास्तू असाव्यात. जवळून दिसणारा धुक्यातील सुळका सुळक्याच्या कातळातच पाण्याचे टाके खोदलेले आहेत सुळक्याच्या पलीकडे परत एक दरवाजा आहे. येथून पुढं गेल्यावर आजूबाजूच्या परिसराचे विलोभनीय दर्शन होते. पण या फेरीत धुक्यामुळे काहीच दिसत नव्हते. मस्त वारा सुटला होता.अधून मधून पावसाच्या सरी भिजवून जात होत्या. थोडा वेळ थांबून परतीचा मार्ग धरला. परतीच्या मार्गाहून परत एकदा कर्नाळा सुळक्याचे दर्शन किल्ल्यावर पाण्याची अथवा खाद्य पदार्थ मिळण्याची सोय नाही. घरून खाद्य पदार्थ आणले असतील तरी खूप सांभाळून खावे लागतात. माकडांच्या टोळ्या सतत आसपास फिरत असतात. पायथ्याशी उपहारगृह आहे तसेच लागूनच गोवा हायवेला हॉटेल देखील आहे. किल्ल्यापर्यंत जाऊन पायथ्याशी येण्यास पाच तास तरी हवेत. तरुण मुलं लवकर येऊ शकतील . धन्यवाद खादाडी नुकताच गणेश लेख मालिकेतील जीवनसाथी विषयावरचा 'आजी' चा छान लेख वाचनात आला. दोन हृदयविकाराचे झटके, एक अर्धांगवायूचा झटका, दोन वेळा अँजिओ प्लास्टी, पाच स्टेण्ट असून सुद्धा भटकंतीत साथ देणारा माझा जीवनसाथी. "स्टेंटमॅन"