वसंतपालवी

आवडली कविता.

छान लिहीलय जयुताई :)

अप्रतिम....! अगदी मनातलं! येऊ द्यात अजुन! -सँडी एखादी गोष्ट विसरायला पण तिची आठवण ठेवावी लागते.

शेवट अप्रतिम..! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

कधी घेशील मागोवा माझ्या अस्तित्वाचा... लागेल कधी सुगावा माझ्या झुरण्याचा.. कधी जाणवतील तुला ही स्पंदनं.. व्वा. काय काय बोलायचं हे आत्तापासूनच ठरवतोय पण तोपर्यंत तुझा फुलोरा असाच जपून ठेव माझी पालवीही एक वृक्ष होणार हे ध्यानात ठेव. मस्तच्च्च्च...:) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

सुरेख कविता. सगळी कविताच मनात भरलीय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com