मूळ गीत : प्रेमाला उपमा नाही )
गीत - जगदीश खेबुडकर
संगीत - प्रभाकर जोग
स्वर - अनुराधा पौडवाल, सुरेश वाडकर
चित्रपट - कैवारी (१९८१)
---------------------------------------------------------------------------------------
मी कसा टाळू हा शेट्टी, ते गत जन्मीचे देणे
खाण्याला 'उपमा' नाही हे ऊडप्याकडचे खाणे
मळकेपण पिउनी ओले
कपांचे कटिंग झाले
मी व्यथा फुल्पात्र का शोधू, हे 'फूल' म्हणू की 'अर्धे'
टमाटांची लेऊन प्युरी
हे क्रीम ओघळे खाली
मी कशी ओळखू जादू, हे पनीर म्हणू की छोले
का पित्ताने माथे विटती
खर्जात मग ढेकर उठती
मी कशी भावना बोलू, हे उदरभरण असे का गिळणे ?
--------------------------------------------------------------------------------------
चु भू द्या घ्या
वाचने
2362
प्रतिक्रिया
8
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वा वा..
सुहास
वा वा
मस्त जमलीय
- पाषाणभेद
मस्त
मस्त आहे."हे उदरभरण असे का गिळणे ?" ही ओळ जरा लाम्बतेय असे वाटते.
भेन्डि
क्ष्^न + य्^न = झ्^न
सही रे...
मस्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्त.
जो कधीच झिंगत नसतो , तो बहुधा कधीच पीत नसतो ;)
:)
धन्यवाद :)
मस्तच! -सँड
मस्तच!
-सँडी
एखादी गोष्ट विसरायला पण तिची आठवण ठेवावी लागते.
हाहाहा
भारी!
बाकी शेट्ट्याने छोले, पनीर वगैरेच्या भानगडीत पडू नये, हेच बरे :)
(पाश्चिमात्य)बेसनलाडू
इकडे
In reply to हाहाहा by बेसनलाडू
बेन्गळूरुमध्ये एका उपहारग्रुहात ' Bombay Bada Pav' (वडा पाव) असा मेनू आयटम होता.
क्ष्^न + य्^न = झ्^न