आणि विडंबनासाठी दारू न घेतल्याबद्दल (म्हणजे दारू हा विषय न घेतल्याबद्दल) एक्श्ट्रा मार्क्स
अहो पण चहा हे ही एक उत्तेजक पेय आहे. आणि ते घेतल गेलय.
आंबोळी
पोळ्यांची सवय आहे हो समीक्षकाधिपती लिखाळराव. पुरणपोळ्याही केल्या होत्या एकदा!
पण तुझ्याकडून हुच्च समीक्षा न आल्यामुळे विडंबन हुकलं की काय असं वाटतंय.
अदिती
स्वाक्षरीत प्रत्येक वेळी 'पंच' असावा असं थोडीच आहे?
हा हा .. पु पो जमल्या म्हणजे प्रश्नच नाही :)
आज कार्यालयात येताना मी माझी शब्द वैचित्र्याने भरलेली वही घरी विसरून आलो :) त्यामुळे शब्दबंबाळ मार्मिकविशेष अश्या जोडशब्दांच्या काजू-बदामांने सजवलेले समिक्षण पाडता आले नाही ;)
-- लिखाळ.
शब्दबंबाळ मार्मिकविशेष अश्या जोडशब्दांच्या काजू-बदामांने सजवलेले समिक्षण पाडता आले नाही
त्यात काय वाईट वाटून घेण्यासारखं!! शरदीनी ताईना भेटा!..(ह. घ्या. )
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
काषायपेय बनवण्यासारख्या वरवर अत्यंत साधारण वाटाणार्या एका (पाक)कृतीवर एक कविता होऊ शकते हा विचारच मुळात मूलगामी आहे!
अंतराळातल्या ग्रहगोलांवर करडी नजर ठेऊन असणार्या दुर्बीटणे बाईंसारख्या महान विदूषीचे ध्यान हे स्वयंपाक घरातल्या चहा सारख्या किरकोळ गोष्टीकडे जावे ह्याचे कोणास नवल वाटेल तर वाटो बापडे, मला तरी तो त्यांच्या बहुगामी, चतुरस्र बुध्दिमत्तेचा आविष्कार वाटला.
आता ह्याच ओळी पहाना
चहा बनवायला लागतेच काय?
चहा, साखर अन थोडीशी साय
आपली सायीची आवड कशा खुबीने त्यांनी सांगून टाकली आहे पहा! वा वा!! (तशा त्या जीममधे जातातच, त्यामुळे त्यांच्यावर वजनाचा संशय नसावा. जिज्ञासूंना पावतीही बघायला मिळू शकेल!)
त्यापुढे वाचा
आधी काकूला फोन केला
चहाचा चमचा (किती मोठा) विचारून घेतला
वा! आपल्या आप्तांशी असलेले घरोब्याचे संबंध असे सहज जाताजाता विषद करणे सोपे नाही!
एक्स्पायरी उलटलेलं बिस्कीट मिळालं
अशी किती आणि कोणकोणती बिस्किटे ह्या विदूषीने पचवली असतील? ह्या विचाराने मला अंतर्मुख केले!
मिल्कमेडच्या उल्लेखाने तर मी अंतर्बाह्य थरारलो! संकटसमयी दुधाला असा पर्याय घरात ठेवण्याच्या त्यांच्या कल्पकतेने आनंदाश्रू उभे राहिले.
त्याच्याच पुढे जेव्हा मिल्कमेडचा डबा सांडल्याचे वर्णन आहे त्याने तर मला थक्क केले. कारण हा डबा हे पाश्चिमात्य शक्तींचे प्रतीक आहे आणि आपत्कालीन परिस्थितीत ह्या शक्ती तुम्हाला कशा तोंडघशी पाडू शकतात हे ह्या वरवर साध्या वाटणार्या ओळींमधून सांगणे म्हणजे मूर्तिमंत प्रतिभाच हवी!
जाम वैतागून रंगभेद विसरले
ह्या ओळींनी तर कहरच केलाय! ही कविता 'जागतिक रंगभेद आणि गुरु जालिंदर' ह्या भडकमकर मास्तरांच्या नवीन काव्यसंग्रहात मौलिक विश्वसाहित्याचे देणे ह्या सदरात समाविष्ट करावी असा मी आग्रह धरतो!
आता ही विडंबन संपवते
आणि पोळ्या लाटायला आत जाते
वा काय हा मोठेपणा! विदूषी शास्त्रज्ञ झाली तरी पोटाची भूक सगळीकडे सारखीच. जराही मानपमान न वाटता सरळ पोळ्या लाटायला? असा नम्रपणा, अशी विनयशीलता अभावानेच आढळते. जियो!! त्रिवार जियो!!
(दिग्मूढ)चतुरंग
चतुरंग, साष्टांग नमस्कार तुम्हाला!! श्री. लिखाळ समीक्षावाले यांची कमरतरता साक्षात विडंबनाधीश चतुरंग यांनी भरून काढावी. केवढं हे माझं महद्भाग्य!! मागच्या जन्मी मी चार तारे जास्त मोजल्यामुळेच मला हे भाग्य लाभलं असणार या विषयी माझ्या मनात यत्किंचितही किंतू नाही.
अदिती
स्वाक्षरीत प्रत्येक वेळी 'पंच' असावा असं थोडीच आहे?
या महान कलाकृतीची आपण योग्य 'जोडशब्दांत' दखल घेतलीत हे पाहून बरे वाटले. एका विडंबकाने दुसर्या विडंबकाची स्तुती करावी ही बाब मिपासाठी उल्लेखनीय आहे. तरी या थोर विदुषीला 'महान विदूषीचे ध्यान' असे आपण म्हणून शालजोडितला ठेउन दिलात की काय असा संशय आलाच :)
-- लिखाळ.
'महान विदूषीचे ध्यान' ह्यातला ध्यान हा शब्द लक्ष ह्या अर्थाने आहे हे समजू नये किंवा समजले तरी तसे लिखाळांनी दाखवू नये ह्याचे अंमळ वाईट वाटले! :T :''(
(असा संशय निर्माण करुन ठेवणे हा दोन समीक्षक बांधवांमधला आपापसात असलेला जळफळाट तर नव्हे? ;) )
(समीक्षक) चतुरंग
चतुरंग आणि अदिती,
मी ते अगदी मजेने लिहिले होते. आपण सुद्धा त्याकडे मजेने पहाल अशी खात्री होती म्हणूनच लिहिले. तरी ते आवडले नसल्यास संपादित करावे.
--(आपला समीक्षकबांधव :) ) लिखाळ.
मजेने लिहिलेले वाचून आणि समजूनही ते तितके हलके घेतलेले नसावे की काय असा किंतू लिखाळ ह्यांच्या मनात निर्माण करण्यात मी आणि अदिती यशस्वी झालो, हेच आमच्या समीक्षेचे यश! ;)
(अवांतर - लिखाळभाऊ चिंता करु नका हो! अहो मी मुळात ते वाक्य लिहिल्याबरोबरच मला कोणीतरी असे टोकणार ह्याची खात्रीच होती! )
चतुरंग
अंतराळातल्या ग्रहगोलांवर करडी नजर ठेऊन असणार्या दुर्बीटणे बाईंसारख्या महान विदूषीचे ध्यान हे स्वयंपाक घरातल्या चहा सारख्या किरकोळ गोष्टीकडे जावे ह्याचे कोणास नवल वाटेल तर वाटो बापडे, मला तरी तो त्यांच्या बहुगामी, चतुरस्र बुध्दिमत्तेचा आविष्कार वाटला.
आदुगर आमाला ईदुषी म्हंजी महिला इदुशक अस वाटायचं . पन नंतर मंग आमच्या न्यानात भर पल्डी.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
जाम वैतागून रंगभेद विसरले
ह्या ओळींनी तर कहरच केलाय! ही कविता 'जागतिक रंगभेद आणि गुरु जालिंदर' ह्या भडकमकर मास्तरांच्या नवीन काव्यसंग्रहात मौलिक विश्वसाहित्याचे देणे ह्या सदरात समाविष्ट करावी असा मी आग्रह धरतो!
खूप छान सूचना...
...
आम्ही जरूर समावेश करू.
शिवाय जालिंदरजी (झोपेतून उठले की) त्यांचा या कवितेवर ऑटोग्राफसुद्धा पाठवू.
चहा हे पेय फार महत्त्वाचे आहे...
त्याचे ललित सादरीकरण इतके उच्चकोटीतले होईल असे वाटले नव्हते.
आणि शेवट चहा न बनल्याने जो निगेटिव्ह / दु:खद शेवट होतो आहे असे वाटून काळीज तुटते,, पण त्याबरोबरच पोळ्या तरी बनणार आहेत या एका कृष्णमेघाच्या चंदेरी कडेकडे मी लक्ष वेधू इच्छितो.
.....
टीप : जालिंदरजींनी बुरुंडी येथील त्यांच्या वास्तव्यात तीन स्थानिक स्त्रियांशी अधिकृत लग्ने केली...आणि आपापल्या परीने रंगभेद मिटवायचा प्रयत्न केला.
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
साधा तो चहा ..
पानी उबालो पत्ती डालो और पी जाओ, इस्में क्या खास है?
पीओ तो जानो...
बागोंकी ताजगी लाए
पॅकेटबंद शुद्धता लाए
ब्रुकबाँड रेडलेबल चाय
सचमुच है बेजोड चाय
ही जाहिरात मला आवडते.
मला साय आवडते.
मला विडंबन हा प्रकार आवडतो.
मला आल्याचा चहा कधीकधी आवडतो.
मला समीक्षा आवडते.
मला भिंगाने तारे पहायला / मोजायला आवडतात.
दूध घरात नसले की मी दूधपावडरचा चहा करतो.
पण माझ्या पोळ्या माझ्या बायकोने केलेल्या पोळ्यांपेक्षा वाईट होतात, त्यामुळे मी तिने केलेल्या पोळ्या खातो.
चहाबरोबर मी बिस्किटही खातो.
कधीकधी मलाही मांजर आडवे जाते. मग मी धावत जाऊन त्याला आडवा जातो.
त्यामुळे हे विडंबन मला आवडले.
जय जालिंदर ...
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
कधीकधी मलाही मांजर आडवे जाते. मग मी धावत जाऊन त्याला आडवा जातो.
=)) =))
आपला मराठमोळा.
कोणत्याही गोष्टीचा ताप येईपर्यंत ठीक असते, पण तिचा कर्करोग होऊ देऊ नये!!
आदितीबाय, 'पावणा कप' चाय मस्त जमलीये!!!
"अहो, मुंबईबाहेरच्या लोकांनी मुंबईची मराठी भाषा बिघडवली. 'चाय पिली' याऐवजी 'चहा घेतला' म्हणायला लागले! काय हे!!" - पुल
:)
स्वतःच्याच धाग्यावर शक्यतो मी प्रतिसाद देणं टाळते, पण 'चहाटळ', 'दुर्बिणीच्या कपातले', मुंबैची भाषा बिघडवली इ. प्रतिसादांमुळे रहावलं नाही.
लिखाळपंत, तुमच्या समीक्षेचीच समीक्षा झाली हे पाहून अंमळ मौज वाटली. तुमचा प्रश्न अर्थातच मी ह. घेतला आणि माझा प्रतिप्रश्न तुम्ही ह. घेतलाच असेल! तेव्हा मज्यशि मयत रि कर्न्र क?
अदिती
स्वाक्षरीत प्रत्येक वेळी 'पंच' असावा असं थोडीच आहे?
=D> =D> =D> =D>
मस्त विडंबन आणि समिक्षा त्याहून भारी.
सुप्रिया.
--------------------------------
देहरुप गावाहून रामरुप गावाच्या प्रवासात रामनाम हीच उत्तम शिदोरी होय.
हाहाहा..
असेच म्हणतो ! :)
डुर्र डुर्र डुर्र!!!
सहमत
अशक्य आहेस तु..
झक्कास! दुर्बीटणे बाईंनी लंबर मारला! ;)
असेच म्हणतो
आणि
:)
मस्त!
व्वा.
लै भारी
झकास!
छान .. आता
पोळ्यांची
हा हा .. पु
हम्म..
मस्तच झाले
मस्त जमलय
समीक्षा!
चतुरंग,
या महान
अरेरे!
(असा संशय
चतुरंग आणि
हा हा हा!!
आता बरे
ईदुषी
जाम
साय
हुच्च
साधा तो
मास्तर
मस्त वाक्य!
प्रातःस्मरण
अति उच्च
मस्त!
मजा वाटली
चहा आवडला.
लय भारी.
हिहिहिहिह
खी खी खी
आणि हो
स्वतःच्या
धमाल आली.
भन्नाट..
जबरदस्त ..
फक्कड
बाकी
चहा