चौक न्हाण

चौक न्हाणाची पहाट अगदी डोळ्यांपुढे साकारलीत. -------------------- देहरुप गावाहून रामरुप गावाच्या प्रवासात रामनाम हीच उत्तम शिदोरी होय.

मस्त जमलायं चौक न्हाण. :) "ए संज्या, किमाम लावला नाही का बे आणि १२० नाही घातली...सुपारी बारीक करत जा बे ....." राजाने झोपेच्या भरात विडा तोंडात टाकलेला असतो....! (त्याचे शब्द ऐकुन पाठीत पडलेल्या आईच्या धपाट्याने उरली सुरली झोप उडुन जाते) =))

किरिस्ताव लोकांन्च्यात अंडी फोडतात डोक्यावर. तिच त्यांची हळद आनि अंघोळ.

मस्त

अवांतरः विकुभौ हे चौक न्हाणं कोणाचं हो? तुझं तर नव्हे :? जो कधीच चुकत नसतो , तो बहुधा काहीच करत नसतो :)

लै भारी !

काय मस्त वर्णन केले आहेस, मजा आली

मस्त ! छान आहे. चौकन्हाण हा प्रकार मला माहित नव्हता. माहितीत भर घातल्याबद्दल आभार. या लेखात लेखकाचे आणि वडिल-मुलाचे जे एक्दोन लहानसे संवाद आले आहेत ते वगळून लेखन अजून घोटिव केले तर दिवाकरांच्या नाट्यछटेसारखी सुंदर रचना होईल असे वाटले. पुलेशु. -- लिखाळ.

चौकन्हाण काय असतं हे उडत उडत ऐकलं होतं. आता नीट समजलं. आईचे संवाद व स्वगत मस्तच! "ए संज्या, किमाम लावला नाही का बे आणि १२० नाही घातली...सुपारी बारीक करत जा बे ....." हे भारीच आहे.;) रेवती

आमच्या गावी शेजारच्या दादाच्या चौक न्हाणाला त्याची आंघोळ झाल्यावर शेवटी बर्फ टाकलेली एकदम गारेगार कळशी त्याच्यावर उपडी केली होती.आधीच हिवाळ्याचे दिवस,त्यात त्याची बेक्कार हालत झाली होती.

चौक न्हाणाचा प्रसंग छान उभा केला आहे. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मस्त लिहिले आहे :)

=)) =)) =)) =)) वरमाईचे स्वगत वाचून कै. लक्ष्मणराव देशपांडेंच व-हाड आठवलं . वाचता वाचता हसून हसून पुरेवाट झाली. एकदम झक्कास!क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

मस्त. मजा आली वाचताना. येऊ द्यात अजून असे लेखन.

मस्त वर्णन... :) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

उडतउडत कानावरुन शब्द गेलेला पण नक्की काय ते माहीत नव्हते. आईचे स्वगत मजेशीरच. :) (वरती लिखाळ म्हणतात तसे थोड्या सुघटपणाने दिवाकरांच्या नाट्यछटेचे रुप देता येईल.) चतुरंग