पालक होण्यामुळे झालेले बदल

अर्थात

>>तुमचा स्वतःचा असा अनुभव आहे का? पालक बनल्यावर असे बदल होणे तुमच्या पाहण्यात आहे? पाहण्यातच नाही तर अनुभवण्यात पण आहे. बाप झाल्यानंतर मी ही बराच माणसाळला गेलो आहे. लहान मुलांचे जग हे बरेचनिराळे आणि निरागस असते. त्यात जर रूची घेत गेलात तर आपल्यालाही नवे बालपण अनुभवण्याची गंमत घेता येते.

त्या लोखंडी कांबीचे काय झाले ? ती अजुनही गाडीत असते काय ? ह्या प्रश्नाचे उत्तर मिळाल्यास पुढील प्रश्न विचारायची हिंमत करायची की नाही ते ठरवता येईल :)

सुरेख निरिक्षण .

छान! फार पुर्वी वाचलेली बातमी आठवली : Men's Testosterone Drops Steeply When Baby Arrives. https://www.medicalnewstoday.com/articles/234266.php

बदलायचं म्हणजे काय!! ज्या सवयी चांगल्या म्हणून मुलांना सांगायच्या असतात त्या प्रथम आपल्याला सुरु कराव्या लागतात.

आधीपासूनच जबाबदारीने वागणार्‍या /नाकासमोर बघून चालणार्‍या माणसाचे मुल झाल्यावर काय होत असावे ?

वय वाढल्यावर थोडी मॅच्युरिटी येते. त्याचा परिणाम.

भाजीतले टमॅटो न काढता भाजी संपवतो आजकाल, न आवडणार्‍या भाज्या 'वा...वा' म्हणत खाऊ लागलोय :-)

शेळपट बनण्याची खरी सुरुवात लग्न ठरल्या पासूनच होते आणि एखादे मुल झाले की पुरुष एकदम शेळीच बनतो. लग्ना आधी मी पण टायगर होतो, भांडणे करायला अजिबात घाबरायचो नाही, कोणी आरे म्हटले की आपण कारे म्हटलेच पाहिजे असे ठरलेलेच होते. आता सगळे बदलले आहे, दहा बारा दिवसांपूर्वी एका लग्नाला निघालो होतो अचानक एक पांढरी स्कॉर्पियो नो एन्ट्री मधुन घुसून माझ्या कार समोर उभी राहिली. रस्ता अरुंद होता आणि त्यात दोन्ही बाजूना पार्किंग होते त्यामूळे साईडने गाडी घेण्याचा काही चान्स नव्हता. तो माजुरडा ड्रायव्हर मलाच जोरात हॉर्न वाजवून दाखवत होता. माझ्या कार मधे माझे आई, बाबा, बायको आणि मुली होत्या म्हणून डोके थंड ठेउन एक शब्दही न बोलता सगळ्यांना गाडीतुन उतरायला सांगितले. गाडी लॉक केली आणि तिकडून निघून जायला लागलो. बाबा चिडून भांडायला जात होते त्यांना पण शांत करुन बाजुला घेतले. मला न भांडता जाताना पाहून स्कॉर्पिओचा पेशन्स संपला. पांढरी सफारी घातलेला ड्रायव्हर कम भाई आणि त्याचे पंटर गाडीतुन उतरुन मला धमक्या द्यायला लागले. मीच गाडी मागे घेतली पाहिजे असा त्यांचा हट्ट होता. गाडी फोडून टाकू, जाळुन टाकू, बघून घेउ अशी भाषा सुरु झाली. मी हात जोडून त्यांना म्हणालो "तुम्ही मोठी माणसे तुम्ही काहीही करु शकता. म्हणूनच माझी फॅमेली गाडीतुन उतरवली. आता तुम्ही माझ्या गाडीला काहिही करा मला चिंता नाही." त्यांच्यातला एक पंटर समजूतदार पणाचा आव आणुन मला म्हणत होता कशाला साहेबांच्या नादी लागता, मला गाडीची चावी द्या मी तुमची गाडी मागे घेतो. मी त्यालाही ठाम नकार दिला. आणि तशीही माझ्या गाडीच्या मागे आणखी चार पाच कार आणि दहा पंधरा बाईकची रांग लागलेली होती. पन्नास शंभर लोक जमले कोणी त्यांना समजावत होते कोणी मला. शेवटी वैतागून पब्लिक ला त्रास होतो आहे म्हणून, पब्लिकच्या विनंतीला मान देउन (माझ्यासाठी नाही बरका!), साहेब गाडीत बसले. धमक्या सुरुच होत्या. तो पर्यंत मी त्यांना त्यांच्या गाडीची आणि त्यांची कुंडली माझ्या मोबाईल वरुन शोधून ऐकवली. साहेब अजूनच थंड झाले. आणि मग त्यांची गाडी मागे झाल्यावर त्यांना टाटा करुन आम्ही सगळे मार्गस्थ झालो. हेच लग्नाच्या आधी झाले असते तर तिकडे ऑन द स्पॉट मारामारी करायला मी अजिबात घाबरलो नसतो. समोरच्या गाडीची काच तर नक्कीच फोडली असती. अर्थात तेव्हा माझ्या कडे कार नव्हती, त्या मुळे असला प्रसंग कधी ओढवला नाही. पण एकदा लोणावळा एसटी स्टँड वर चिक्कीवाल्याच्या डोक्यात घालायला भला मोठा दगड उचलला होता. कंडक्टर मधे पडला म्हणुन तो चिक्कीवाला वाचला होता. असो गेले ते दिवस आणि राहिल्या ता आठवणी पैजारबुवा,

पालक बनल्यावर असे बदल होणे तुमच्या पाहण्यात आहे? हॄदय बदलते ! :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- छम्मा छम्मा बाजे रे मेरी पैजनिया... :- Fraud Saiyaan | 4K |