मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

दोन भिकारी भीक मागती, पुलाखाली करिती वस्ती

खिलजि ·

राजेंद्र मेहेंदळे 22/04/2018 - 14:50
लहानपणी च्या विनोदावर बेतलेली भन्नाट कविता अवांतर-- छंद, मात्रा वृत्ते सगळयाचे आयझेड केली आहे. सुरुवातीला दुरुस्त्ती करता येईल का बघत होतो पण नंतर च्या ओळींमध्ये प्रकरण हाताबहेर जात चालले म्हणुन नाद सोडुन दिला.

अभ्या.. 23/04/2018 - 18:35
अजुन पंख लागले नाही ह्यातच सर्व काही आलं.
हा ना, चांदण्या टाकून शिव्या घालायच्या, डॅश टाकून काहीहि लिहायचे हे राजमान्य झालेय वाट्ते आता. साहित्यात बोलीभाषेचे उल्लेख टाकताना काही अपरिहार्य शिव्या वगैरे ठिकाय पण जुने जोक असे डॅश टाकून मिपावर टाकलेले चालतात काय?

गामा पैलवान 23/04/2018 - 17:41
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, अहाहा! काय कविता आहे. प्रज्ञा व प्रतिभा पिचकारीसारखी नुसती फसफसून वाहत आहे. फक्त ते नावाचं जरा मनावर घ्या हो. ते कवितेचाच भाग वाटतं. अलगत्वनिदर्शक पाचर ठोकाच. बाकी, काव्यास्वाद घेताघेता विसंगतीमुळे किंचित रसभंग झाला. हेच ते विसंगत कडवं :
फुटताक्षणी तोंडून शब्द निघाले " च्यामायला _ वडे लागले " क्षणभर काही सुचेनासे झाले बघता बघता अंग भरून गेले
भिकाऱ्यास _वडे कसे लागले? त्याच्या मायला लागायला हवेत ना? पण असो. बाकी कविता (अगदी विसंगतीसहित) चिंतनीय आहे. आ.न., -गा.पै.

राजेंद्र मेहेंदळे 23/04/2018 - 18:10
नीट वाचा (रिडिंग बिटवीन द लाईन्स किवा गाळलेल्या जागा भरा) उलट तुम्ही सुचवताय त्यातच विसंगती आहे.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 01:24
राजकीय धाग्यांवर ,अहाहा काय ती भाषा म्हणणाऱ्यांना ही भाषा चालते का? आम्हालाही मुभा द्या ,मग बघा हावडा एक्सप्रेस कशी सुसाट पळेल ती.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 14:04
खरं सांगा मा.गो., तुम्हाला _वडा एक्सप्रेस म्हणायचं होतं नं? आम्ही कसं ओळखलं!! तुमच्या तोंडातलं बाहेर काढायची काय गरज होती?

गामा पैलवान 24/04/2018 - 20:19
मा.गो., आता मात्र हद्द झाली. माझ्याच नायतर काय इतरांच्या तोंडातलं काढीत बसू म्हणता? ते महत्कार्य करणारी माणसे वेगळी आहेत. स्वत:स पुरोगामी म्हणवून घेतात ती. आ.न., -गा.पै.

खिलजि 24/04/2018 - 13:06
जाऊ द्या हि कल्पना .. सोडून द्या गंगेला .. चूभूद्याघ्या .. कृपा करून आता अभिप्रायांची देणी घेणी थांबवा इथे .. दुसरी मजेदार कल्पना सादर होत आहे ... ती वाचावी हि वाचकांना नम्र विनंती ... सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

बिटाकाका 24/04/2018 - 14:05
माफ करा खिलजी साहेब, अजिबात आवडली नाही कविता. मुळात अश्लील विनोदाला ओढूनताणून कवितेत बसवायची गरजच काय? तुमची कल्पनाशक्ती चांगलीय, पण हे काहीही आहे असे वाटते. फक्त फुल्या लाईनी टाकून अश्लील शब्द नाचवावेत असे तुम्हाला खरेच वाटते?

जेम्स वांड 24/04/2018 - 15:09
मिपावर 'मराठीत सकस' लेखन करण्याची संकल्पना आहे असे आम्हाला वाटत असे, सकस काही सुचत नाही तोवर गप बसावे हे आम्ही पाळत आलोय. पण हे असले थिल्लर प्रकार चालणार असतील तर आम्ही साक्षात कामदेव लाजेल असलं 'लिखाण'(?) करावं काय? लेखन करा टॅब आम्हालाही मिळालाय सभासदत्व घेतल्यावर!

राजेंद्र मेहेंदळे 22/04/2018 - 14:50
लहानपणी च्या विनोदावर बेतलेली भन्नाट कविता अवांतर-- छंद, मात्रा वृत्ते सगळयाचे आयझेड केली आहे. सुरुवातीला दुरुस्त्ती करता येईल का बघत होतो पण नंतर च्या ओळींमध्ये प्रकरण हाताबहेर जात चालले म्हणुन नाद सोडुन दिला.

अभ्या.. 23/04/2018 - 18:35
अजुन पंख लागले नाही ह्यातच सर्व काही आलं.
हा ना, चांदण्या टाकून शिव्या घालायच्या, डॅश टाकून काहीहि लिहायचे हे राजमान्य झालेय वाट्ते आता. साहित्यात बोलीभाषेचे उल्लेख टाकताना काही अपरिहार्य शिव्या वगैरे ठिकाय पण जुने जोक असे डॅश टाकून मिपावर टाकलेले चालतात काय?

गामा पैलवान 23/04/2018 - 17:41
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, अहाहा! काय कविता आहे. प्रज्ञा व प्रतिभा पिचकारीसारखी नुसती फसफसून वाहत आहे. फक्त ते नावाचं जरा मनावर घ्या हो. ते कवितेचाच भाग वाटतं. अलगत्वनिदर्शक पाचर ठोकाच. बाकी, काव्यास्वाद घेताघेता विसंगतीमुळे किंचित रसभंग झाला. हेच ते विसंगत कडवं :
फुटताक्षणी तोंडून शब्द निघाले " च्यामायला _ वडे लागले " क्षणभर काही सुचेनासे झाले बघता बघता अंग भरून गेले
भिकाऱ्यास _वडे कसे लागले? त्याच्या मायला लागायला हवेत ना? पण असो. बाकी कविता (अगदी विसंगतीसहित) चिंतनीय आहे. आ.न., -गा.पै.

राजेंद्र मेहेंदळे 23/04/2018 - 18:10
नीट वाचा (रिडिंग बिटवीन द लाईन्स किवा गाळलेल्या जागा भरा) उलट तुम्ही सुचवताय त्यातच विसंगती आहे.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 01:24
राजकीय धाग्यांवर ,अहाहा काय ती भाषा म्हणणाऱ्यांना ही भाषा चालते का? आम्हालाही मुभा द्या ,मग बघा हावडा एक्सप्रेस कशी सुसाट पळेल ती.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 14:04
खरं सांगा मा.गो., तुम्हाला _वडा एक्सप्रेस म्हणायचं होतं नं? आम्ही कसं ओळखलं!! तुमच्या तोंडातलं बाहेर काढायची काय गरज होती?

गामा पैलवान 24/04/2018 - 20:19
मा.गो., आता मात्र हद्द झाली. माझ्याच नायतर काय इतरांच्या तोंडातलं काढीत बसू म्हणता? ते महत्कार्य करणारी माणसे वेगळी आहेत. स्वत:स पुरोगामी म्हणवून घेतात ती. आ.न., -गा.पै.

खिलजि 24/04/2018 - 13:06
जाऊ द्या हि कल्पना .. सोडून द्या गंगेला .. चूभूद्याघ्या .. कृपा करून आता अभिप्रायांची देणी घेणी थांबवा इथे .. दुसरी मजेदार कल्पना सादर होत आहे ... ती वाचावी हि वाचकांना नम्र विनंती ... सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

बिटाकाका 24/04/2018 - 14:05
माफ करा खिलजी साहेब, अजिबात आवडली नाही कविता. मुळात अश्लील विनोदाला ओढूनताणून कवितेत बसवायची गरजच काय? तुमची कल्पनाशक्ती चांगलीय, पण हे काहीही आहे असे वाटते. फक्त फुल्या लाईनी टाकून अश्लील शब्द नाचवावेत असे तुम्हाला खरेच वाटते?

जेम्स वांड 24/04/2018 - 15:09
मिपावर 'मराठीत सकस' लेखन करण्याची संकल्पना आहे असे आम्हाला वाटत असे, सकस काही सुचत नाही तोवर गप बसावे हे आम्ही पाळत आलोय. पण हे असले थिल्लर प्रकार चालणार असतील तर आम्ही साक्षात कामदेव लाजेल असलं 'लिखाण'(?) करावं काय? लेखन करा टॅब आम्हालाही मिळालाय सभासदत्व घेतल्यावर!
दोन भिकारी भीक मागती पुलाखाली करिती वस्ती नेहेमी नेहेमी करुन याचना भुलवी फसवी पांथस्थांना एके दिवशी सांज वेळी अशीच होती रीती झोळी कोसुनी त्या चंद्रमौळी करिती याचना भरण्या झोळी धूर प्रकटला, डोळे दिपले शिवशंभोने दर्शन दिधले दोघांसी तीन अंडे दिले इच्छा धरुनी फोड तयासी इप्सित मिळेल त्वरित तुम्हांसी दोघेही ते खुश जाहले परतीच्या प्रवासा निघाले दोघांच्याही दोन वेगळ्या वाटा जाण्यापूर्वी गळाभेटा वर्षानंतर भेटू पुन्हा आपण देऊ यथेच्छ एकमेका आलिंगन काळ लोटला एक वर्षाचा शोधत शोधत पहिला आला त्याच जागेवर दुसरा नव्हता पुलाखाली तो उभा सापडला तीच याचना तीच झोळी तोच भि
धोरण
मांडणी
अविश्वसनीय
इशारा
काहीच्या काही कविता
गरम पाण्याचे कुंड
छावा
जिलबी
माझी कविता
मार्गदर्शन
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता

( वरपरीक्षा )

रातराणी ·

नीलमोहर 01/04/2017 - 15:30
आली गो बाय माझी ती, किती छान विडंबन लिहिलेय ( पाडलेय) ते,

नीलमोहर 01/04/2017 - 15:30
आली गो बाय माझी ती, किती छान विडंबन लिहिलेय ( पाडलेय) ते,
आमची प्रेरणा वरपरीक्षा ........................... नव्हते मनांत तरीही, नाव नोंदवून आलो कांदेपोहे जिरले सारे, नकार पचवून आलो * होती एक परी, स्वप्नात तिच्या फसलो वर परीक्षेस मी, उगीच टाळत राहिलो * अशी नको तशी नको, कारणे शोधत राहिलो बोहल्यावर चढले मित्र, मी एकटाच राहिलो * बोलण्यास मागता वेळ, सांगे ती असते व्यस्त सकाळसायंकाळ जणू, मी पसरतो अस्ताव्यस्त * आवडलो ना तुला?,कितीदा तिला पुसावे येईल का होकार,म्हणुनी किती झुरावे * येता होकार तिचा,मन सैरभैर व्हावे वाघाची होऊन शेळी, पिंजऱ्यात बंद व्हावे * नव्हते मनात माझ्या,मग का असे
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
इतिहास
वाङ्मय
मुक्तक
विडंबन
शब्दक्रीडा
समाज
जीवनमान
औषधोपचार
मौजमजा
mango curry
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
आता मला वाटते भिती
इशारा
कधी कधी निसर्गाला सुद्धा रंग खेळण्याचा मोह आवरत नाही आणि मग सुरु होते रंगांची किमया मनाला प्रसन्न करणारी
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
छावा
जिलबी
रतीबाच्या कविता
वाङ्मयशेती
सांत्वना
हास्य
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस

अनाचे दोडोबा.. (शिमगा पेश्शल)

नाखु ·

नाखु 22/03/2016 - 13:55
संहीतेत आहे तसेच घेतले अता तुम्ही म्हणताय म्हणून मीटरसाठी "बुवांना" कौल लावतो

mugdhagode 12/04/2016 - 18:20
बाजीराव किती मोहरले होते व आपल्या दोघींची ई . डी. डी. कधी, यावर काशी व मस्तानीची कुजबुज सुरु आहे . असा तो सिंबोल आहे.

mugdhagode 12/04/2016 - 18:55
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे. आठवडाभर गायनॅक पोस्टिंग केल्यावर तेच दिसणार ना ?

प्रचेतस 12/04/2016 - 19:02
असं कसं गो मुग्धे. डॉक्टरचं जग वायलं, घरी आल्यावर ते विसरायचं. बासुंदी पेढे छान मिळतात कुरुंदवाडात, ते खायचे. मन प्रसन्न ठेवायचं जमेल ना गो तुला?

नाखु 13/04/2016 - 16:57
बासुंदी पेढे छान मिळतात कुरुंदवाडात, ते खायचे. (हे सहज जमण्यासारखं सांगीतलयं तुम्ही) मन प्रसन्न ठेवायचं (याच्या साठी किती अवतार घ्यावे लागतील ते खुद्द "दत्तगुरु"सुद्दा सांगू शकणार नाहीत.)

नाखु 22/03/2016 - 13:55
संहीतेत आहे तसेच घेतले अता तुम्ही म्हणताय म्हणून मीटरसाठी "बुवांना" कौल लावतो

mugdhagode 12/04/2016 - 18:20
बाजीराव किती मोहरले होते व आपल्या दोघींची ई . डी. डी. कधी, यावर काशी व मस्तानीची कुजबुज सुरु आहे . असा तो सिंबोल आहे.

mugdhagode 12/04/2016 - 18:55
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे. आठवडाभर गायनॅक पोस्टिंग केल्यावर तेच दिसणार ना ?

प्रचेतस 12/04/2016 - 19:02
असं कसं गो मुग्धे. डॉक्टरचं जग वायलं, घरी आल्यावर ते विसरायचं. बासुंदी पेढे छान मिळतात कुरुंदवाडात, ते खायचे. मन प्रसन्न ठेवायचं जमेल ना गो तुला?

नाखु 13/04/2016 - 16:57
बासुंदी पेढे छान मिळतात कुरुंदवाडात, ते खायचे. (हे सहज जमण्यासारखं सांगीतलयं तुम्ही) मन प्रसन्न ठेवायचं (याच्या साठी किती अवतार घ्यावे लागतील ते खुद्द "दत्तगुरु"सुद्दा सांगू शकणार नाहीत.)
उंच गुढीतच तपशीलाची गाठी सकस धाग्यात अनाचे दोडोबा.. संकृताचा थाट, नवरसाची दावी वाट न चुकता (मारी)हजरजबाबी खुट्टा.. विनोद्बुद्धी सबूत, संवादही मजबूत संदर्भाचा तर खजिना अबाबा... धाग्यात दरारा सदा (घ्यावाच) लागतो प्रवक्त्यांचा सासुरवास सदानकदा मालोजींकडे जातो घेऊन साथी शिवकालीन चीजा आणि शिवबा.. त्रिकाळी वाचन, सतत (पंग्यास)तयार चतुरस्त्रा ज्ञानी दोडोबा.. जरी सारासार(विवेका)चा अर्क हा तरी, (का रे देवा) प्रवक्त्यांना नडणे हाच (ठेवी) मनसुबा .. .........
कविता
चारोळ्या
मुक्तक
विडंबन
मौजमजा
अविश्वसनीय
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
छावा
फ्री स्टाइल
भूछत्री
मुक्त कविता
रोमांचकारी.
भयानक
हास्य
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस

झाडांच्या सावलीत, राणीच्या बागेत, ... ... येताय ना ? ;)

माहितगार ·
प्रेरना माननीय प्रेषक, कंजूस, यांची नैसर्गीकपणे मोकळी-चाकळी माफी मागून :) मिपाकरांच्या सेवेत सादर ... झाडांच्या सावलीत राणीच्या बागेत ने-चर वॉक श्रवणोत्सुक नेत्र वेगळ्या कोनातून मनोरा पाहणारे Appreciation टॉक चिंचेची अन चिनाराची झाडे कुट-कुटली, पुर्व-पश्चिम दक्षीण-उत्तर, गाभुळलेले, हिरवे चढ उतार झेलत हळूवार-मौन कधी जोरदार वाहत्या वार्‍यासंगे बोलके तुषार वळणे डौलदार नजाकत लवलव गवताची पाती झुलता झंकार फुलपाखरे किती चमकदार पक्षीगाती मंजुळ मनाचे तराणे कळ्या फुलतात हळूवार प्रतिक्षा त्या खास किटकांची फुलांचे परागीभवन फळांच्या आशा कधी निराशा
कविता
मुक्तक
विडंबन
शब्दक्रीडा
रेखाटन
dive aagar
vidamban
अनर्थशास्त्र
अनुवाद
अभंग
आरोग्यदायी पाककृती
इशारा
कविता माझी
काणकोण
कालगंगा
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
चिकन
चौरागढ
छावा
जिलबी
नागद्वार
प्रवासवर्णन
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भावकविता
भूछत्री
मराठीचे श्लोक
मुक्त कविता
वाङ्मयशेती
विठ्ठल
शिववंदना
शृंगार
हिरवाई
हास्य
शांतरस

बैसलो होतो पानटपरीवर

भैड्या ·

एस 19/09/2015 - 21:03
तुमच्या मिपा-वयाच्या तुलनेत 'गरम पाण्याचे कुंड' तुम्हांला बरेच लवकर सापडले आहे. 'भूछत्र', 'कोडाईकनाल', 'गरम पाण्याचे कुंड' इत्यादी मिपापरिभाषा समजायला आम्हांला दोन वर्षे लागली! असो, चालू द्या.

चाणक्य 19/09/2015 - 21:19
अर्धवट आला प्रतिसाद...परत टंकतो बाप्पा मोड आॅन - 'आमची आख्खी जिंदगी गेली काशिनाथ आमाला आजून सुधरना' - बाप्पा मोड आॅफ

अभ्या.. 19/09/2015 - 23:00
प्रतिसाद पण फेस्बुकी. कशाचा कशाला पत्ता नाही. काय म्हणतायेत ते समजून घ्यायचं नाही. त्यातली खोच कळाली नाही तर गप्पही राहायचे नाही, औघडे.

होबासराव 19/09/2015 - 23:30
बाप्पा मोड ऑन "जुडि !! कशाचि पालकाचि का मेथिचि ? आन काय करतो हा तुझा ज्यानराव, नाय म्हंजे पोटापान्याच काय? बबन्या ना आम्चा नॉन मॅट्रिक पासय " बाप्पा मोड ऑफ.

भैड्या 20/09/2015 - 09:30
काशिनाथ ऱ्हावद्या बाजुला. ही मेथीची जुडि काय प्रकरण आहे? नव्या ठोकळ्यांना कसं कळायचं राव..

मनीषा 21/09/2015 - 07:17
हाहाहा ... नसत्या काड्या करणार्‍या उपद्व्यापी माणसाची कविता आवडली.

मम्बाजी सर्वज्ञ 21/09/2015 - 16:55
झक्कास कविता! आवडेश खन्ना प्रसन्न!!!! हसून हसून डोळ्यात पाणी आले. एकदम लहानपणची आठवण आली. घरा मागे एक ओढा होता पलीकडे सोसायटी चे नाव आठवत नाही. शनिवारी गल्लीतली पोरे खट्याळ पणा करायचो. सोसायटीच्या मध्य भागी एक वाचमान ची टपरी होती. ओढ्याच्या या किनार्यावरून दगड भिरकवायचा उंच, बरोब्बर टपरीवर पडला कि मोठा आवाज होत असे. वाच्मानच काय पण सोसायटीतल्या बर्याच लोकांची झोप उडायची. एक दिवस वाचमनची बायको ओढ्याजवळ दबा धरून बसली. पहिला दगड पडल्याबरोबर आम्ही सगळे हसून लोळायला लागलो. सगळे बेसावध होतो. अचानक पाठीत रट्टे पडायला लागल्यावर लक्षात आले तोपर्यंत उशीर झाला होता. संध्याकाळी सोसायटीत असले मोठे भांडण झाले कि काही बोलायची सोय नाही. भांडणाचा निष्कर्ष असा निघाला कि बाहेरची पोरे कोलानितल्या ग्राउंड वर सोसायटीतल्या पोरांना खेळू देत नसल्यामुळे असले उद्योग सुचतात. तेवा पासून ग्राउंड वर मोठे चक्कर मारून आम्हाला खेळायला जागा करून देऊ लागले. क्रिकेट आणि फुटबाल कितीही झाले तरी त्याला आमच्या जुन्या खेळाची सर कधीच आली नाही.

एस 19/09/2015 - 21:03
तुमच्या मिपा-वयाच्या तुलनेत 'गरम पाण्याचे कुंड' तुम्हांला बरेच लवकर सापडले आहे. 'भूछत्र', 'कोडाईकनाल', 'गरम पाण्याचे कुंड' इत्यादी मिपापरिभाषा समजायला आम्हांला दोन वर्षे लागली! असो, चालू द्या.

चाणक्य 19/09/2015 - 21:19
अर्धवट आला प्रतिसाद...परत टंकतो बाप्पा मोड आॅन - 'आमची आख्खी जिंदगी गेली काशिनाथ आमाला आजून सुधरना' - बाप्पा मोड आॅफ

अभ्या.. 19/09/2015 - 23:00
प्रतिसाद पण फेस्बुकी. कशाचा कशाला पत्ता नाही. काय म्हणतायेत ते समजून घ्यायचं नाही. त्यातली खोच कळाली नाही तर गप्पही राहायचे नाही, औघडे.

होबासराव 19/09/2015 - 23:30
बाप्पा मोड ऑन "जुडि !! कशाचि पालकाचि का मेथिचि ? आन काय करतो हा तुझा ज्यानराव, नाय म्हंजे पोटापान्याच काय? बबन्या ना आम्चा नॉन मॅट्रिक पासय " बाप्पा मोड ऑफ.

भैड्या 20/09/2015 - 09:30
काशिनाथ ऱ्हावद्या बाजुला. ही मेथीची जुडि काय प्रकरण आहे? नव्या ठोकळ्यांना कसं कळायचं राव..

मनीषा 21/09/2015 - 07:17
हाहाहा ... नसत्या काड्या करणार्‍या उपद्व्यापी माणसाची कविता आवडली.

मम्बाजी सर्वज्ञ 21/09/2015 - 16:55
झक्कास कविता! आवडेश खन्ना प्रसन्न!!!! हसून हसून डोळ्यात पाणी आले. एकदम लहानपणची आठवण आली. घरा मागे एक ओढा होता पलीकडे सोसायटी चे नाव आठवत नाही. शनिवारी गल्लीतली पोरे खट्याळ पणा करायचो. सोसायटीच्या मध्य भागी एक वाचमान ची टपरी होती. ओढ्याच्या या किनार्यावरून दगड भिरकवायचा उंच, बरोब्बर टपरीवर पडला कि मोठा आवाज होत असे. वाच्मानच काय पण सोसायटीतल्या बर्याच लोकांची झोप उडायची. एक दिवस वाचमनची बायको ओढ्याजवळ दबा धरून बसली. पहिला दगड पडल्याबरोबर आम्ही सगळे हसून लोळायला लागलो. सगळे बेसावध होतो. अचानक पाठीत रट्टे पडायला लागल्यावर लक्षात आले तोपर्यंत उशीर झाला होता. संध्याकाळी सोसायटीत असले मोठे भांडण झाले कि काही बोलायची सोय नाही. भांडणाचा निष्कर्ष असा निघाला कि बाहेरची पोरे कोलानितल्या ग्राउंड वर सोसायटीतल्या पोरांना खेळू देत नसल्यामुळे असले उद्योग सुचतात. तेवा पासून ग्राउंड वर मोठे चक्कर मारून आम्हाला खेळायला जागा करून देऊ लागले. क्रिकेट आणि फुटबाल कितीही झाले तरी त्याला आमच्या जुन्या खेळाची सर कधीच आली नाही.
बैसलो होतो पानटपरीवर उगाच फुंकित बिड्या, करीत खेळ आगिशी पेटविल्या अनंत काड्या ऊठुन बैसलो घेतला दगड टाकिला पत्र्यावरी आवाज जाहले शेजारचे कुत्रे पळता भुई थोडी. धाप लागिली घाम फुटला नरड्यात माझ्या कोरड. हाड कुत्र्या छौ साल्या बंद कर तुझी ती ओरड. झाड दिसले चढलो वरती बैसलोय मटकुळं करून. बैसलयं खाली बघतयं वरी कुत्रं खाकरून. एक थेरीडा बघुन प्रसंग गेलाय बावचळुन. हासडुनी शिव्या मजला गेला कुत्र्याला घेऊन. रोखुन मज दाखवा कुणी चालिलो मी अड्ड्यावर. चार शिपुरडे नेई मजला पुन्हा टपरीवर. क्रमश:
नृत्य
गझल
भूगोल
सामुद्रिक
अनर्थशास्त्र
इशारा
गरम पाण्याचे कुंड
छावा
हझल
रौद्ररस

रंगल्या रात्री अश्या

भैड्या ·

मांत्रिक 13/09/2015 - 22:26
भौ! कृपया अमूर्त चित्रसृष्टीकडे लक्ष द्यावे. जे पकडायचा प्रयत्न करून देखील सापडत नाही असे काहीतरी आहे. त्या अमूर्ताचा शोध हाच कवितेचा प्लस पाॅईंट आहे.

चांदणे संदीप 13/09/2015 - 23:41
कळाली... मला कविता कळाली... अस वाटायच्या आतच लांब पळाली! (विको वज्रदंती लावल्यावर कळेल काय? :-/)

भैड्या 17/09/2015 - 17:59
या भक्क्कळ कमेंटा वाचुन आमाला भरतं आलेलं हाये. डोळ्यातील चार टिपुस धाग्यावर शिंपडुन वरच्यांच्या आभारप्रदर्शनाचा ठराव पास खरतो. असावा लोभ भैडु.

नाव आडनाव 18/09/2015 - 15:34
कायंच कळलं नाय, पण मस्तं. भक्क्कळ - व्वा. सरकार नवा शब्द दिला तुम्ही माय मराठीला. पण, तो "क्क्क" कसा वाचायचा आणि उच्चारायचा ?

भैड्या 18/09/2015 - 19:54
आधी चुळ भरा बघू.. मग घसा घराघरा खाक्रा. आता वर बघा (तिकडे नैवो).. परत खाली बघा. जोर लावुन वरडा " हे क्क्काय आहे?????" बघा जमलं की नाही.

मांत्रिक 13/09/2015 - 22:26
भौ! कृपया अमूर्त चित्रसृष्टीकडे लक्ष द्यावे. जे पकडायचा प्रयत्न करून देखील सापडत नाही असे काहीतरी आहे. त्या अमूर्ताचा शोध हाच कवितेचा प्लस पाॅईंट आहे.

चांदणे संदीप 13/09/2015 - 23:41
कळाली... मला कविता कळाली... अस वाटायच्या आतच लांब पळाली! (विको वज्रदंती लावल्यावर कळेल काय? :-/)

भैड्या 17/09/2015 - 17:59
या भक्क्कळ कमेंटा वाचुन आमाला भरतं आलेलं हाये. डोळ्यातील चार टिपुस धाग्यावर शिंपडुन वरच्यांच्या आभारप्रदर्शनाचा ठराव पास खरतो. असावा लोभ भैडु.

नाव आडनाव 18/09/2015 - 15:34
कायंच कळलं नाय, पण मस्तं. भक्क्कळ - व्वा. सरकार नवा शब्द दिला तुम्ही माय मराठीला. पण, तो "क्क्क" कसा वाचायचा आणि उच्चारायचा ?

भैड्या 18/09/2015 - 19:54
आधी चुळ भरा बघू.. मग घसा घराघरा खाक्रा. आता वर बघा (तिकडे नैवो).. परत खाली बघा. जोर लावुन वरडा " हे क्क्काय आहे?????" बघा जमलं की नाही.
रंगल्या रात्री अश्या गोलघुमट टक्कल जश्या तो विजेचा खांब तरर्राट उभा असा या सडकेच्या तोंडावरती देऊन टाक भसाभसा दुरून पहा ते कुत्रे सांडांच्या खांद्यावरचे लावलाय लळा तु त्यास आज असा कसा? बुंगाट ढेकर देऊन ऊठ त्या पानावरुन घेऊन जा घागरी अनं हलव तो हापसा आम्ही सुर्याची लेकरे कोवळ्या ऊन्हात निपजितो अन घेऊन या घागरी आज सकाळीच हापसितो दे दे मला तो बंजरखंड मशेरी त्यावर मी भाजितो आज सकाळी टकलावर हात मी फिरवितो
कविता
गझल
सामुद्रिक
अनर्थशास्त्र
अभय-गझल
इशारा
गरम पाण्याचे कुंड
छावा
नागद्वार
बालसाहित्य
हझल
भयानक
अद्भुतरस

हम्मामा म्हणे किंवा हसरी मिसळ हाणून मठ्ठा, दे रसिका दिदारसा...

माहितगार ·

माहितगार 10/09/2015 - 15:58
बाकी "कवितेवरचे प्रतिसाद प्रताधिकारमुक्त धरले जातील" हे अ‍ॅड करायचं राहिलं काय? =))
:) नाही म्हटल तरी विडंबनांच्या कत्तल खान्यास कायद्याची जराशी साथ असतेच म्हणा अथवा एनीवे विंडंबन पाडताना हमामी प्रताधिकाराला खिंडार पाडणारे वस्ताद असतात म्हणून विंडंबन करताना 'प्रताधिकारमुक्त धरले जातील' ची जरूर भासत नाही. :)

माहितगार 10/09/2015 - 15:58
बाकी "कवितेवरचे प्रतिसाद प्रताधिकारमुक्त धरले जातील" हे अ‍ॅड करायचं राहिलं काय? =))
:) नाही म्हटल तरी विडंबनांच्या कत्तल खान्यास कायद्याची जराशी साथ असतेच म्हणा अथवा एनीवे विंडंबन पाडताना हमामी प्रताधिकाराला खिंडार पाडणारे वस्ताद असतात म्हणून विंडंबन करताना 'प्रताधिकारमुक्त धरले जातील' ची जरूर भासत नाही. :)
पेरणा वक्रमाप म्हणा हवे तर , बाजार हा आरसा खुपणे वा सुरस काय, पारख असो माणसा... निवडीचे स्वांतत्र्य इथे , तूप असोवा डालडा सृजन नाही सर्जन नाही , निंदला अतिसारसा.. टिकाभैरवांचे असो नृत्य तांडव मुक्तसे जिंकतो पडलेला जैसा वाढे अभ्याससा.. दोष नाही राऊळी शोध विठू राहे अंतरी हसरी मिसळ हाणून मठ्ठा, दे रसिका दिदारसा... मिसळ असते रोज नवी नवे वादळ रोज उठे ओलांडता सीमा आपुल्या मिळतील मित्र रोज नवे... हम्माऽऽऽ ...
मुक्तक
विडंबन
dive aagar
mango curry
vidamban
कविता माझी
कालगंगा
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
छावा
नागपुरी तडका
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भावकविता
भूछत्री
मुक्त कविता
वाङ्मयशेती
विठ्ठल
शिववंदना
Subscribe to छावा
© 2026 मिसळपाव