मार्गदर्शन

गाढव ऐकेना, गाढव समजेना
गाढवा उसंत नाही, खिंकाळण्याचे थांबेना.
गाढव ऐकेना ऽऽ ।

_______________________
डकवी अल्बमचे फोटो, शोभा साइटची होई
फुकटचा घेतला कुणी गावात रे?
काय गाढवाला नै ऐडिया?
आयडी जाईल नको गमजा.
होईल गोची, ढिंगटांग-ढिंगटांग,
ढिंगटांग-ढिंगटांग ढींग ।

गाढव ऐकेना ऽऽ ।
________________________

रतीबावर रतीब जिलुबिचा रतीब, कश्श्ये टंकती लई चरबरीत |

आवं गुर्र्जेन्ला, किती वो तरास द्येता, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||

गुर्र्जींनि मैफल गाजिवलि, किती ह्यी ब्येनं लोळिवली

पिळ घालूनी दावतो मिश्श्या, घडीघडी त्या मूष्षकलीला

आरं साळसूद्दा, कुठून उपाटतो अस्सा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||

गावच्या धणा लय शानाच हाय, याड्यांचा जनू की डाकतर हाय,

गोंयची इणि नाय आणुभवी, बणून रायली मोटी कवि

आरं लांबटांग्या, हाबंग लिवतोस डोंगा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||

समाधीयोग शिक्कीविला, डोस्क्यात तुमच्या नाय रावला

वीस वर्षांपूर्वी म्हणजे दि. ५ ऑगस्ट २०१४ रोजी हम आपके है कौन हा चित्रपट प्रदर्शीत झाला होता. त्यातली माधुरी दिक्षीत आठवली की अजुनही हृदयातुन हलकीशी कळ उठते.

असा चित्रपट आपण मराठीतही करायचा हे आम्ही त्याच वेळी ठरवले होते. त्याच्या आधिच, म्हणजे साधारण १९९४ सालच्या आधिच आम्ही एक गाणे लिहिले होते. ते आमच्या आगामी चित्रपटासाठी योग्य आहे असे आम्हाला वाटले. आज आम्ही ते रसिकांच्या चरणी अर्पण करत आहोत.

आमची प्रेरणा:
१) (रेडा म्हणे वडाला)
२) सेकंड होम...
३) नरेंद्र मोदिंचे विकास मंत्र

गेला रेडा एकदाचा, मोठा भार होता,
चारा खाउन माजलेला तो लालु प्रसाद होता.

घोटाळ्यात अडकला कोळसा,महाग झाला गॅस.
झटपट काम करण्यासाठी विन्टेज कारची आस!

डोंगर उघडे पड्ले,शेती ओसाड झाली,
वाढता वाढता वाढे,लोकसंख्या अफाट झाली.

किती भाग्यवंत मी, आज मला प्रत्यक्ष देव भेटला
स्थितप्रज्ञासारखा उभा राहिलेला, रस्त्याच्या एका कडेला
मी काही एकटाच नव्हतो, दिसला होता देव ज्याला
माझ्या सारख्या बर्‍याच पामरांना, त्याने आज आशिर्वाद दिला

काय देवा आज इकडे कुठे? मी देवाला विचारले
त्यावर त्याने नुसतेच डोके इकडून तिकडे झटकले
त्याच्या मौना कडे दुर्लक्ष करत मी दोन्ही हात जोडले
आशिर्वाद म्ह्णून त्याने फक्त त्याचे दोन्ही कान हलवले

आलो रे धावून खास तुझ्यासाठी
भिऊ नकोस मी आहे तुझ्यापाठी
करेल इच्छा पुरी चंद्रभागा काठी
कर कटेवर ठेवुनी उभा हा जगजेठी ॥१॥

देईल सारे तुला जे सर्वांनाच हवे
रोज रोज खाशील नवनविन मेवे
सर्वांच्या आनंदाला उधाण यावे
दही दुध तूप लोणी सर्वांनी खावे ॥ २॥

घेत असतो मी अधेमध्ये परीक्षा
नापास झाल्यास देतो मोठी शिक्षा
वेळ आली तर मागावी लागते भिक्षा
अडल्याला करावी मदत ही खरी दीक्षा ॥ ३॥