मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

मन

नसूनी तयात

रोहन जगताप ·

चित्रगुप्त 10/11/2024 - 16:46
भुजंगप्रयातातली वृत्तबद्ध कविता आवडली. (रच्याकने, 'तेरे प्यार का आसरा चाहता हूं ... वफा कर रहा हूं वफा कर रहा हूं' हे जुने गाणेही याच वृत्तात आहे. म्हणून बघा).

चित्रगुप्त 10/11/2024 - 16:46
भुजंगप्रयातातली वृत्तबद्ध कविता आवडली. (रच्याकने, 'तेरे प्यार का आसरा चाहता हूं ... वफा कर रहा हूं वफा कर रहा हूं' हे जुने गाणेही याच वृत्तात आहे. म्हणून बघा).
भिती वाटता जीव काहूर राही न जाणे कसे काय होणार काही विचारात गुंतून डोके सदाही उरी दाटता भाव आभास पाही
खरे काय ते की मनाचाच कावा कुणी ओळखावे कसे सांग देवा जिवाचा मुठीतून आकांत धावा धगत्या मनाला कसे शांत ठेवा
भिताना मनाची मनालाच याही हताश क्षणाची असे होत लाही रडूनी नसे साध्य इच्छाच काही मनी आसवांना जगी अंत नाही
दिसे स्वर्ग बाहेर पाताळ आत अडोसाच नाही उभा वादळात निमूट स्वतः पाहिले मी मनात दिसूनी मला मी नसूनी तयात
कविता
अव्यक्त
दृष्टीकोन
मन
वृत्तबद्ध

पावसाचं वय....

कर्नलतपस्वी ·

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 03:46
मजेशीर मस्त कविता. यमकं बिमकं पण छान जुळत आहेत. अवघ्या सहा कडव्यात 'तोंडात अंगठा' पासून 'डोळ्यावर चष्मा' पर्यंतचा 'वर्षा-प्रवास' हळुवार समर्थतेने मांडणे थोरच. फक्त - स्टिलचे पेले,सीलबंद बाटली पाण्याशी गाठ,चकण्याची ताटली आजुन कसा आला नाही (मित्र) खड्डय़ात पडला का काय! सांग ना रे पावसा, तुझं वय काय? --- --- या कडव्यात चाराऐवजी पाच ओळी आल्याने जरा विचित्र वाटते आहे. हे बघा कसे वाटते: व्हिस्कीची बाटली, चकण्याची ताटली मित्राची संगत, त्याविना नाय गंमत खड्डय़ात पडला का काय! सांग ना रे पावसा, तुझं वय काय? (या शिवाय आणखी एक) "घेतां ना चहा !" शब्द कानी आले सांग ना रे पावसा, अजून किती राहिले!

राजेंद्र मेहेंदळे 17/08/2023 - 11:49
शैशव ते वार्धक्य हा प्रवास उत्तम रितीने मांडला आहे. रच्याकने---आजुन कसा आला नाही (मित्र),खड्डय़ात पडला का काय! ही एकच ओळ धरल्यास म्हणताना खटकत नाहीये.

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 04:07
डोळ्यावर चश्मा,नजर दूरदूर हातात पुस्तक,मनात हुरहूर .... अश्या 'संध्याछाये'नंतर - "सांग ना रे पावसा, अजून किती राहिले!" असा शेवट कमालीची हुरहुर लावून जातो. कोटि कोटि प्रणाम.

कर्नलतपस्वी 17/08/2023 - 07:16
कान वाजणे हा वाक्प्रचार एकट्या बसलेल्या वृद्ध व्यक्तीची मनस्थिती दर्शवते. साथीदार पुढे निघून गेलायं पण मनाने अजुन बरोबर असल्याचा भास होतोय. बाकी कुणालाच वेळ नाही , आभाळातून येणाऱ्या पावसासोबत तो आपली एकटे पणाची खंत व्यक्त करतोय. नमस्कार.

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 07:25
कान वाजणे हा वाक्प्रचार एकट्या बसलेल्या वृद्ध व्यक्तीची मनस्थिती दर्शवते. साथीदार पुढे निघून गेलायं पण मनाने अजुन बरोबर असल्याचा भास होतोय. बाकी कुणालाच वेळ नाही , आभाळातून येणाऱ्या पावसासोबत तो आपली एकटे पणाची खंत व्यक्त करतोय.
-- हे तर फारच र्‍हदयस्पर्शी आहे. पूर्ण कविता यामुळे एका वेगळ्याच आयामात पहुचली आहे. अशा अर्थाचा 'कान वाजणे' असा खास वाक्प्रचार आहे का ?

कर्नलतपस्वी 17/08/2023 - 08:32
भावनिक गुंतवणूक असेल तीथे या प्रकारचे आवाज येणे हा या भावनेचा परमोच्च बिंदू म्हणावा लागेल. वैवैद्यकशास्त्रात या त्रासाला इंग्रजीत 'टिनिटस' असे म्हणतात. कानात येणारा आवाज दोन प्रकारचा असतो- सब्जेक्टिव्ह किंवा ऑब्जेक्टिव्ह. सब्जेक्टिव्ह आवाज म्हणजे जो केवळ रुग्णाला ऐकू येतो. तर एखाद्या व्यक्तीच्या कानातील दुसऱ्या व्यक्तीलाही ऐकू येणारा आवाज म्हणजे ऑब्जेक्टिव्ह.

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 14:36
भावनिक गुंतवणूक असेल तीथे या प्रकारचे आवाज येणे हा या भावनेचा परमोच्च बिंदू म्हणावा लागेल.
हे वाचून आठवले, की माझ्या एका मित्राची पत्नी निवर्तल्यावर तो एकटाच रहायचा, अणि दिवंगत पत्नीशी बोलत रहायचा. ती त्याला अमूक करावे तमूक करावे सांगायची, त्याप्रमाणे तो करायचा, असे खुद्द त्यानेच सांगितले होते. -- मला स्वतःला एका प्रसंगी असे काही शब्द अगदी स्पष्ट खणखणीत रूपात कानावर पडलेले असल्याचे आठवते. (तो प्रसंग फार वेगळा, एकमेवाद्वितीय असा होता) मात्र 'टिनिटस' हा प्रकार वेगळा असतो. ही व्याधि मला अनेक वर्षांपासून आहे. अगदी आत्ता हे लिहीताना सुद्धा विशिष्ट आवाज कानात गुंजत आहेत.

शेखरमोघे 18/08/2023 - 08:09
कविता आवडली. प्रत्येक कडव्याचा "सांग ना रे पावसा काय तुझं वय?"ने होणारा शेवट, पण कवितेचा शेवट मात्र "सांग ना रे पावसा अजून किती राहिले!" हे चटका लावणारे वास्तव छानच.

कर्नलतपस्वी 18/08/2023 - 12:20
प्रतीसादक आणी वाचकांचे आभार. शेखर भौं नी कायप्पावर हांक(काॅल) मारून कवीता आवडल्याबद्दल सांगीतले. आनंद द्विगुणित झाला. त्यांचे विशेष आभार. क लो आ

बाजीगर 18/08/2023 - 15:45
वेगळी आणि आयुष्याचे सर्व टप्पे कव्हर करणारी 'पाऊस-कविता'. यमकं खूप सुंदर घेतली आहेत. खूप आवडली हि कविता कर्नलजी.

ज्ञानोबाचे पैजार 21/08/2023 - 10:34
एका हातात किरण्याच्या पिशव्या दुसरा हात पकडून रडणारे कारटे तुझ्याच धुंदीत कधीतरी जूळले तिचाशी नाते आठव रे पावसा ते साल कोणते होते? पैजारबुवा,

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 03:46
मजेशीर मस्त कविता. यमकं बिमकं पण छान जुळत आहेत. अवघ्या सहा कडव्यात 'तोंडात अंगठा' पासून 'डोळ्यावर चष्मा' पर्यंतचा 'वर्षा-प्रवास' हळुवार समर्थतेने मांडणे थोरच. फक्त - स्टिलचे पेले,सीलबंद बाटली पाण्याशी गाठ,चकण्याची ताटली आजुन कसा आला नाही (मित्र) खड्डय़ात पडला का काय! सांग ना रे पावसा, तुझं वय काय? --- --- या कडव्यात चाराऐवजी पाच ओळी आल्याने जरा विचित्र वाटते आहे. हे बघा कसे वाटते: व्हिस्कीची बाटली, चकण्याची ताटली मित्राची संगत, त्याविना नाय गंमत खड्डय़ात पडला का काय! सांग ना रे पावसा, तुझं वय काय? (या शिवाय आणखी एक) "घेतां ना चहा !" शब्द कानी आले सांग ना रे पावसा, अजून किती राहिले!

राजेंद्र मेहेंदळे 17/08/2023 - 11:49
शैशव ते वार्धक्य हा प्रवास उत्तम रितीने मांडला आहे. रच्याकने---आजुन कसा आला नाही (मित्र),खड्डय़ात पडला का काय! ही एकच ओळ धरल्यास म्हणताना खटकत नाहीये.

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 04:07
डोळ्यावर चश्मा,नजर दूरदूर हातात पुस्तक,मनात हुरहूर .... अश्या 'संध्याछाये'नंतर - "सांग ना रे पावसा, अजून किती राहिले!" असा शेवट कमालीची हुरहुर लावून जातो. कोटि कोटि प्रणाम.

कर्नलतपस्वी 17/08/2023 - 07:16
कान वाजणे हा वाक्प्रचार एकट्या बसलेल्या वृद्ध व्यक्तीची मनस्थिती दर्शवते. साथीदार पुढे निघून गेलायं पण मनाने अजुन बरोबर असल्याचा भास होतोय. बाकी कुणालाच वेळ नाही , आभाळातून येणाऱ्या पावसासोबत तो आपली एकटे पणाची खंत व्यक्त करतोय. नमस्कार.

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 07:25
कान वाजणे हा वाक्प्रचार एकट्या बसलेल्या वृद्ध व्यक्तीची मनस्थिती दर्शवते. साथीदार पुढे निघून गेलायं पण मनाने अजुन बरोबर असल्याचा भास होतोय. बाकी कुणालाच वेळ नाही , आभाळातून येणाऱ्या पावसासोबत तो आपली एकटे पणाची खंत व्यक्त करतोय.
-- हे तर फारच र्‍हदयस्पर्शी आहे. पूर्ण कविता यामुळे एका वेगळ्याच आयामात पहुचली आहे. अशा अर्थाचा 'कान वाजणे' असा खास वाक्प्रचार आहे का ?

कर्नलतपस्वी 17/08/2023 - 08:32
भावनिक गुंतवणूक असेल तीथे या प्रकारचे आवाज येणे हा या भावनेचा परमोच्च बिंदू म्हणावा लागेल. वैवैद्यकशास्त्रात या त्रासाला इंग्रजीत 'टिनिटस' असे म्हणतात. कानात येणारा आवाज दोन प्रकारचा असतो- सब्जेक्टिव्ह किंवा ऑब्जेक्टिव्ह. सब्जेक्टिव्ह आवाज म्हणजे जो केवळ रुग्णाला ऐकू येतो. तर एखाद्या व्यक्तीच्या कानातील दुसऱ्या व्यक्तीलाही ऐकू येणारा आवाज म्हणजे ऑब्जेक्टिव्ह.

चित्रगुप्त 17/08/2023 - 14:36
भावनिक गुंतवणूक असेल तीथे या प्रकारचे आवाज येणे हा या भावनेचा परमोच्च बिंदू म्हणावा लागेल.
हे वाचून आठवले, की माझ्या एका मित्राची पत्नी निवर्तल्यावर तो एकटाच रहायचा, अणि दिवंगत पत्नीशी बोलत रहायचा. ती त्याला अमूक करावे तमूक करावे सांगायची, त्याप्रमाणे तो करायचा, असे खुद्द त्यानेच सांगितले होते. -- मला स्वतःला एका प्रसंगी असे काही शब्द अगदी स्पष्ट खणखणीत रूपात कानावर पडलेले असल्याचे आठवते. (तो प्रसंग फार वेगळा, एकमेवाद्वितीय असा होता) मात्र 'टिनिटस' हा प्रकार वेगळा असतो. ही व्याधि मला अनेक वर्षांपासून आहे. अगदी आत्ता हे लिहीताना सुद्धा विशिष्ट आवाज कानात गुंजत आहेत.

शेखरमोघे 18/08/2023 - 08:09
कविता आवडली. प्रत्येक कडव्याचा "सांग ना रे पावसा काय तुझं वय?"ने होणारा शेवट, पण कवितेचा शेवट मात्र "सांग ना रे पावसा अजून किती राहिले!" हे चटका लावणारे वास्तव छानच.

कर्नलतपस्वी 18/08/2023 - 12:20
प्रतीसादक आणी वाचकांचे आभार. शेखर भौं नी कायप्पावर हांक(काॅल) मारून कवीता आवडल्याबद्दल सांगीतले. आनंद द्विगुणित झाला. त्यांचे विशेष आभार. क लो आ

बाजीगर 18/08/2023 - 15:45
वेगळी आणि आयुष्याचे सर्व टप्पे कव्हर करणारी 'पाऊस-कविता'. यमकं खूप सुंदर घेतली आहेत. खूप आवडली हि कविता कर्नलजी.

ज्ञानोबाचे पैजार 21/08/2023 - 10:34
एका हातात किरण्याच्या पिशव्या दुसरा हात पकडून रडणारे कारटे तुझ्याच धुंदीत कधीतरी जूळले तिचाशी नाते आठव रे पावसा ते साल कोणते होते? पैजारबुवा,
मऊ मऊ दुपटं,ऊबदार कुशीत तोंडात अंगठा,गाल लुसलुशीत तड तड ताशा,मोत्याच्या माळा सांगतो का रे पावसा वय माझ्या बाळा? भिरभीर डोळे, संतत धार रस्त्यातले डबके,आईचा मार भिजलेलं डोकं,कागदी होड्या सांग ना रे पावसा वय तुझं गड्या? मनात चुळबुळ,बाहेर भुरभुर मातीला गंध,हिरवळ दूरदूर छत्रीतलं भिजणं,भेटीची सय सांग ना रे पावसा काय तुझं वय? उरात उर्मी,अंगात गर्मी सह्याद्रीची साथ,मित्रांचा हाथ रानं आबादानी,नभात 'मल्हार' लय सांग ना रे पावसा तुझं काय वयं? स्टिलचे पेले,सीलबंद बाटली पाण्याशी गाठ,चकण्याची ताटली आजुन कसा आला नाही (मित्र) खड्डय़ात पडला का काय! सांग ना रे पावसा तुझं वय काय? डोळ्यावर चश्मा,नजर दू
कविता
मुक्तक
जीवन
मन

मातीचे पाय

चांदणे संदीप ·

कर्नलतपस्वी 27/06/2023 - 20:07
मी देव समजलो ज्याला तो निरा दानव निघाला हे सर्व कळावयास खुप वेळ मला झाला हे जग असचं असतं. वेळ निघून गेल्यावर खरे खोटे समजते.

चौथा कोनाडा 28/06/2023 - 18:27
व्वा, खुप सुंदर रचना !

💖

ते सारेच निघून गेले जे पाय धरावे सुचले मातीचे पाय मातकट मागे माझ्यासह उरले
क्या बात हैं !

राघव 10/07/2023 - 13:57
चांगल्या कल्पना. थोडं मीटरमधे बसवलं तर बहारदार होईल! पुलेशु! :-)

चित्रगुप्त 11/07/2023 - 20:32
कविता आवडली. आता एकच करण्याजोगे आहे: आता एकचि करावे - आपल्या पायीची धूळ ललाटी लावू वाटावी - ऐसे काही करावे... प्रेमळ स्वप्नांची ओल - आपणचि झिरपवावी व्हावे नतमस्तक ऐसे- पाय आपुलेचि असावे... गेले ते गेले जे उरले त्यांसि आपणचि वंदनीय व्हावे...

कर्नलतपस्वी 27/06/2023 - 20:07
मी देव समजलो ज्याला तो निरा दानव निघाला हे सर्व कळावयास खुप वेळ मला झाला हे जग असचं असतं. वेळ निघून गेल्यावर खरे खोटे समजते.

चौथा कोनाडा 28/06/2023 - 18:27
व्वा, खुप सुंदर रचना !

💖

ते सारेच निघून गेले जे पाय धरावे सुचले मातीचे पाय मातकट मागे माझ्यासह उरले
क्या बात हैं !

राघव 10/07/2023 - 13:57
चांगल्या कल्पना. थोडं मीटरमधे बसवलं तर बहारदार होईल! पुलेशु! :-)

चित्रगुप्त 11/07/2023 - 20:32
कविता आवडली. आता एकच करण्याजोगे आहे: आता एकचि करावे - आपल्या पायीची धूळ ललाटी लावू वाटावी - ऐसे काही करावे... प्रेमळ स्वप्नांची ओल - आपणचि झिरपवावी व्हावे नतमस्तक ऐसे- पाय आपुलेचि असावे... गेले ते गेले जे उरले त्यांसि आपणचि वंदनीय व्हावे...
पायांना स्पर्शून आले ते हात मळाले होते लख्ख उमगले तेव्हा ते पाय मातीचे होते मी केवळ पाहत होतो पायांच्या खालची धूळ ती ललाटास लावावी हे एकच माथी खूळ मी इथवर पाहून आलो पाऊलखुणा विरणाऱ्या आधी खुणावत, मागून कपटी विकट हसणाऱ्या आता, पुन्हा चालावे पुढे, की परत फिरावे? सोस ना-लायक पायांचे पुसून अवघे टाकावे? प्रेमळ शब्दांची ओल मनात झिरपत नाही व्हावे नतमस्तक ऐसे पायही दिसत नाही ते सारेच निघून गेले जे पाय धरावे सुचले मातीचे पाय मातकट मागे माझ्यासह उरले - संदीप भानुदास चांदणे ( रविवार, २५/०६/२०२३)
कला
कविता
साहित्यिक
कविता माझी
दृष्टीकोन
मन

मावळतीची दिशा....

कर्नलतपस्वी ·

चित्रगुप्त 12/01/2023 - 14:47
कविता एकंदरित आवडली, पण अर्थ पूर्ण स्पष्ट होत नाहीये. उदाहरणार्थ खालील ओळी नीट समजल्या नाहीतः ... पारंब्या वरती झुलता झुलता पदराखाली पुन्हा लपावे.. ... डोळ्या मधले दवबिंदू अन् चेहर्‍यावरले धुके पुसावे... ... कधी वाटते मावळतीची दिशा पुर्व असावी .... कसरत ... (???? हे काय बुवा?) 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. .

कर्नलतपस्वी 12/01/2023 - 15:46
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील.ण्याची 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला पुन्हा एकदा निसटलेले पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीच उगवती झाली तर? असा विचार मांडला आहे.

कर्नलतपस्वी 12/01/2023 - 15:55
मोबाईलवर टाइपिंग जरा कठीणच. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील. 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला निसटलेले क्षण पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीची उगवती झाली तर कदाचित इच्छा पुर्ण होईल का? असा विचार मांडला आहे.

कर्नलतपस्वी 12/01/2023 - 15:55
मोबाईलवर टाइपिंग जरा कठीणच. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील. 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला निसटलेले क्षण पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीची उगवती झाली तर कदाचित इच्छा पुर्ण होईल का? असा विचार मांडला आहे.

प्रचेतस 12/01/2023 - 19:50
हुरहुरत्या कातरवेळी कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली,खंत नसावी कधी वाटते मावळतीची दिशा पूर्व असावी
सुरेख एकदम

राजेंद्र मेहेंदळे 13/01/2023 - 12:02
जरा ओळी सुधारायच्या म्हटले तर असे जमेल (आवडले नाही तर बिंधास उडवुन टाका हा.का.ना.का) कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे आणि निसटल्या काही क्षणांना पुन्हा धरावे पारंब्यावर झुलता झुलता , अगदी अलगद तरीही नकळत पदराखाली पुन्हा लपावे !! कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे आणि भोगल्या तृप्त क्षणांना पुन्हा जगावे आठवणीतील विस्मृत चेहरे , आणिक मित्र सुहृदही सारे डोळ्यांमधुनी स्पष्ट दिसावे !! हुरहुरत्या त्या कातरवेळी ,कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली, प्राजक्ताची फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली, मनात आता खंत नसावी मात्र मागणे एकच ,मावळतीची दिशा पूर्व असावी!! शेवटचे कडवे जरा वेगळेच आहे, पण "मावळतीची दिशा पुर्व असावी" ही पंच लाईन असल्याने बदलता येत नाहीये.

कर्नलतपस्वी 13/01/2023 - 14:19
सर्व वाचक,प्रतिसादांचे मनापासून आभार. प्रतिसाद स्पष्ट असल्यामुळेच चुका लक्षात येत आहेत. दृष्टिकोन व दृष्टी दोन्ही मधे सुधारण्यास मदत होत आहे. सर्वश्री चित्रगुप्त, राजेंद्र मेहेंदळे आणी संदीप चादंणे धन्यवाद

Bhakti 13/01/2023 - 17:51
तुझे मुक्त हसू ज्या क्षितिजी मजसाठी पूर्व दिशा तिथे... तुझ्या मिठीत मावळती रंग मजसाठी पूर्व दिशा तिथे... -भक्ती

कर्नलतपस्वी 15/01/2023 - 10:16
स्नेहाताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. हातात बंदूक पाठीवर संदूक पायात जोडा घरचा ओढा कोमल तळवे मनाने हळवे सीमेवर लक्ष शैतान भक्ष आसे फौजीचे वर्णन.

कर्नलतपस्वी 15/01/2023 - 10:46
स्नेहाताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. हातात बंदूक पाठीवर संदूक पायात जोडा घरचा ओढा कोमल तळवे मनाने हळवे सीमेवर लक्ष शैतान भक्ष आसे फौजीचे वर्णन.

चित्रगुप्त 12/01/2023 - 14:47
कविता एकंदरित आवडली, पण अर्थ पूर्ण स्पष्ट होत नाहीये. उदाहरणार्थ खालील ओळी नीट समजल्या नाहीतः ... पारंब्या वरती झुलता झुलता पदराखाली पुन्हा लपावे.. ... डोळ्या मधले दवबिंदू अन् चेहर्‍यावरले धुके पुसावे... ... कधी वाटते मावळतीची दिशा पुर्व असावी .... कसरत ... (???? हे काय बुवा?) 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. .

कर्नलतपस्वी 12/01/2023 - 15:46
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील.ण्याची 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला पुन्हा एकदा निसटलेले पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीच उगवती झाली तर? असा विचार मांडला आहे.

कर्नलतपस्वी 12/01/2023 - 15:55
मोबाईलवर टाइपिंग जरा कठीणच. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील. 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला निसटलेले क्षण पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीची उगवती झाली तर कदाचित इच्छा पुर्ण होईल का? असा विचार मांडला आहे.

कर्नलतपस्वी 12/01/2023 - 15:55
मोबाईलवर टाइपिंग जरा कठीणच. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मिष्टेका दाखवल्याबद्दल प्रणाम. अशाच दाखवत रहा,सुर्यास्ता पर्यंत नक्कीच ठिक होतील. 'बघवी', 'पुर्व' ... 'ओजंळीतली' वगैरे मिष्टेका राहून गेल्यात. पाढंरे निशाण बघावी,पूर्व,ओंजळीतली असे वाचावे कवी मावळतीच्या दिशेने चाललाय. त्याला निसटलेले क्षण पुन्हा एकदा अनुभवावे वाटतात. म्हणून मावळतीची उगवती झाली तर कदाचित इच्छा पुर्ण होईल का? असा विचार मांडला आहे.

प्रचेतस 12/01/2023 - 19:50
हुरहुरत्या कातरवेळी कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली,खंत नसावी कधी वाटते मावळतीची दिशा पूर्व असावी
सुरेख एकदम

राजेंद्र मेहेंदळे 13/01/2023 - 12:02
जरा ओळी सुधारायच्या म्हटले तर असे जमेल (आवडले नाही तर बिंधास उडवुन टाका हा.का.ना.का) कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे आणि निसटल्या काही क्षणांना पुन्हा धरावे पारंब्यावर झुलता झुलता , अगदी अलगद तरीही नकळत पदराखाली पुन्हा लपावे !! कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे आणि भोगल्या तृप्त क्षणांना पुन्हा जगावे आठवणीतील विस्मृत चेहरे , आणिक मित्र सुहृदही सारे डोळ्यांमधुनी स्पष्ट दिसावे !! हुरहुरत्या त्या कातरवेळी ,कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली, प्राजक्ताची फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली, मनात आता खंत नसावी मात्र मागणे एकच ,मावळतीची दिशा पूर्व असावी!! शेवटचे कडवे जरा वेगळेच आहे, पण "मावळतीची दिशा पुर्व असावी" ही पंच लाईन असल्याने बदलता येत नाहीये.

कर्नलतपस्वी 13/01/2023 - 14:19
सर्व वाचक,प्रतिसादांचे मनापासून आभार. प्रतिसाद स्पष्ट असल्यामुळेच चुका लक्षात येत आहेत. दृष्टिकोन व दृष्टी दोन्ही मधे सुधारण्यास मदत होत आहे. सर्वश्री चित्रगुप्त, राजेंद्र मेहेंदळे आणी संदीप चादंणे धन्यवाद

Bhakti 13/01/2023 - 17:51
तुझे मुक्त हसू ज्या क्षितिजी मजसाठी पूर्व दिशा तिथे... तुझ्या मिठीत मावळती रंग मजसाठी पूर्व दिशा तिथे... -भक्ती

कर्नलतपस्वी 15/01/2023 - 10:16
स्नेहाताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. हातात बंदूक पाठीवर संदूक पायात जोडा घरचा ओढा कोमल तळवे मनाने हळवे सीमेवर लक्ष शैतान भक्ष आसे फौजीचे वर्णन.

कर्नलतपस्वी 15/01/2023 - 10:46
स्नेहाताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. हातात बंदूक पाठीवर संदूक पायात जोडा घरचा ओढा कोमल तळवे मनाने हळवे सीमेवर लक्ष शैतान भक्ष आसे फौजीचे वर्णन.
कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे निसटल्या क्षणांना पुन्हा धरावे पारंब्या वरती झुलता झुलता पदराखाली पुन्हा लपावे कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे भोगल्या क्षणांना पुन्हा जगावे आठवणीतले विस्मृत चेहरे पुन्हा एकदा तरी दिसावे डोळ्या मधले दवबिंदू अन् चेहर्‍यावरले धुके पुसावे हुरहुरत्या त्या कातरवेळी ,कधी कुणाची वाट बघावी दुरून बघता ओंजळीतली, प्राजक्ताची फुले दिसावी किती मिळाली किती गळाली, मनात आता खंत नसावी मात्र मागणे एकच ,मावळतीची दिशा पूर्व असावी!! कधी वाटते पुन्हा एकदा मागे जावे भोगल्या क्षणांना पुन्हा जगावे
कविता
आयुष्याच्या वाटेवर
मन

आज्जी गेलीय सोडून

चांदणे संदीप ·

कर्नलतपस्वी 15/06/2022 - 06:11
आज्जी आजोबा सगळ्यात जवळचे नाते. पेरू पासून ते मेरू पर्यंत सर्व गोष्टी त्यांच्या बरोबर शेअर करू शकतो. कवीता आवडली.

धर्मराजमुटके 15/06/2022 - 08:47
ओह ! शीर्षक वाचून मला मिपावरील आजी या आय डी ने मिसळपाव सोडले की काय अशी शंका आली.

गवि 15/06/2022 - 10:02
आवडली. कवितेचा आकार म्हणावा तर फार सुंदर आहे. हुरहूर लावणारा. पण अर्थ कळाला नाहीये. अर्थात अगदी टोकदार स्पष्ट अर्थ असलाच पाहिजे हे काही कविता या प्रकाराचं सौंदर्यस्थळ नव्हे. कवीला नेहमीच्या उघड इंटरप्रिटेशनपेक्षा (आजी या नातेवाईकाची मरणोत्तर आठवण) यापेक्षा वेगळंच काहीतरी सुचवायचं आहे असं वाटतं. भावंडांच्या उल्लेखाने हे अधिकच वाटते. आजीला परलोकात आधीच गेलेली भावंडे भेटून विचारतील, किंवा सर्वजण आहेत आणि दादाच गेलाय असे काहीसे विचित्र वाटले अधेमधे. पण हे न कळल्याने विचार चालू होतो. हेच कवितेचे यश.

आंबट गोड 15/06/2022 - 11:43
तर असे वाटतेय की हा दादा च परलोकात गेला..आजी आणि लहान भावंडांना सोडून!

चित्रगुप्त 15/06/2022 - 16:53
तीन-चारदा कविता वाचली. अतिशय आवडली. वाचकांनी वेगवेगळ्या कल्पना केल्या आहेत त्याही मननीय आहेत. कविता चुटपुट लावणारी आहे, हेच तिचे सौंदर्य, असेही म्हणता येईल. ज्या आजीने आजवर काबाडकष्ट करून (ज्यांचे आई-वडील देवाघरी गेलेले आहेत अश्या -) आपल्या लहान लहान नातवंडांना पाळले -पोसलेले आहे, तिचा सर्वात मोठा नातू आता कमावण्यालायक झालेला आहे, म्हणुन त्याला शहरात नेऊन, कुठेतरी कामावर लावून , किंवा नुस्तेच गर्दीच्या गाडीत बसवून ती निघून गेलेली आहे .... अशा त्या मोठ्या नातवाचे मनोगत या कवितेत व्यक्त झालेले आहे, असे मला वाटते. "मला सांगशील का ग ?" ... आणि पुन्हा भेटशील का ग ?" या दोन ठिकाणी "ग" वापरला आहे, पण "कुठे दादा आमुचा 'गे' ? हे वाचून भलतीच कल्पना मनाला शिवून गेली, आणि कवितेचा आणखीही 'तसला' एक अर्थ लावता येईल, असे वाटून गेले.

राजेंद्र मेहेंदळे 19/06/2022 - 12:24
हुरहुर लावणारी कविता!! खाणारी तोंडे आणि कमाई यांचा मेळ बसत नसल्याने आजीने नातवाला कुठेतरी सोडुन दिले असेच प्रथम वाटले. पण ईतर प्रतिक्रिया बघुन असेही वेगवेगळे अर्थ निघु शकतात हे समजले.

गणेशा 25/06/2022 - 14:18
हळवे लिखान.. ---- उसवले मायधागे फाटले आकाश माझे.. तू निघून गेल्यावर विरले सुखाचे अस्तर --- गणेशा

कर्नलतपस्वी 15/06/2022 - 06:11
आज्जी आजोबा सगळ्यात जवळचे नाते. पेरू पासून ते मेरू पर्यंत सर्व गोष्टी त्यांच्या बरोबर शेअर करू शकतो. कवीता आवडली.

धर्मराजमुटके 15/06/2022 - 08:47
ओह ! शीर्षक वाचून मला मिपावरील आजी या आय डी ने मिसळपाव सोडले की काय अशी शंका आली.

गवि 15/06/2022 - 10:02
आवडली. कवितेचा आकार म्हणावा तर फार सुंदर आहे. हुरहूर लावणारा. पण अर्थ कळाला नाहीये. अर्थात अगदी टोकदार स्पष्ट अर्थ असलाच पाहिजे हे काही कविता या प्रकाराचं सौंदर्यस्थळ नव्हे. कवीला नेहमीच्या उघड इंटरप्रिटेशनपेक्षा (आजी या नातेवाईकाची मरणोत्तर आठवण) यापेक्षा वेगळंच काहीतरी सुचवायचं आहे असं वाटतं. भावंडांच्या उल्लेखाने हे अधिकच वाटते. आजीला परलोकात आधीच गेलेली भावंडे भेटून विचारतील, किंवा सर्वजण आहेत आणि दादाच गेलाय असे काहीसे विचित्र वाटले अधेमधे. पण हे न कळल्याने विचार चालू होतो. हेच कवितेचे यश.

आंबट गोड 15/06/2022 - 11:43
तर असे वाटतेय की हा दादा च परलोकात गेला..आजी आणि लहान भावंडांना सोडून!

चित्रगुप्त 15/06/2022 - 16:53
तीन-चारदा कविता वाचली. अतिशय आवडली. वाचकांनी वेगवेगळ्या कल्पना केल्या आहेत त्याही मननीय आहेत. कविता चुटपुट लावणारी आहे, हेच तिचे सौंदर्य, असेही म्हणता येईल. ज्या आजीने आजवर काबाडकष्ट करून (ज्यांचे आई-वडील देवाघरी गेलेले आहेत अश्या -) आपल्या लहान लहान नातवंडांना पाळले -पोसलेले आहे, तिचा सर्वात मोठा नातू आता कमावण्यालायक झालेला आहे, म्हणुन त्याला शहरात नेऊन, कुठेतरी कामावर लावून , किंवा नुस्तेच गर्दीच्या गाडीत बसवून ती निघून गेलेली आहे .... अशा त्या मोठ्या नातवाचे मनोगत या कवितेत व्यक्त झालेले आहे, असे मला वाटते. "मला सांगशील का ग ?" ... आणि पुन्हा भेटशील का ग ?" या दोन ठिकाणी "ग" वापरला आहे, पण "कुठे दादा आमुचा 'गे' ? हे वाचून भलतीच कल्पना मनाला शिवून गेली, आणि कवितेचा आणखीही 'तसला' एक अर्थ लावता येईल, असे वाटून गेले.

राजेंद्र मेहेंदळे 19/06/2022 - 12:24
हुरहुर लावणारी कविता!! खाणारी तोंडे आणि कमाई यांचा मेळ बसत नसल्याने आजीने नातवाला कुठेतरी सोडुन दिले असेच प्रथम वाटले. पण ईतर प्रतिक्रिया बघुन असेही वेगवेगळे अर्थ निघु शकतात हे समजले.

गणेशा 25/06/2022 - 14:18
हळवे लिखान.. ---- उसवले मायधागे फाटले आकाश माझे.. तू निघून गेल्यावर विरले सुखाचे अस्तर --- गणेशा
उशीराने आले ध्यानी एकटे गर्दीत बसून मला अनोळख्या देशी आज्जी गेलीय सोडून घरातून निघताना का बोलली ती नाही? तुला लेकरा घरात जागा उरलीच नाही आई बाबा गेल्यावर आज्जी तूच उरलेली कुणाकुणा पोसशील तूही आता थकलेली माझ्या इवल्या बहिणी आणि भाऊ लहानगे तुला आज्जी, म्हणतील कुठे दादा आमुचा गे? काय सांगशील त्यांना मला सांगशील का ग? आज्जी एवढ्याचसाठी पुन्हा भेटशील का ग? - संदीप चांदणे
कविता
जाणिव
जीवन
मन
करुण

नव्हतं ठाऊक

सरीवर सरी ·
आता मनाच पाखरू घर कुठे बांधणार? नव्हतं ठाऊक आठवणींच झाड तू कधी तोडणार| भाळला होतास अखंड चिवचिवाटावर, नव्हतं ठाऊक ध्वनीसाज बोलीचा तू निष्पर्ण करणार| निराळा पसारा जाणूनही.. आवरणार, नव्हतं ठाऊक झाले​ पसा~याचे जाळं तू शिकारी कोळी असणार|
मुक्तक
मन
माझी कविता

फुलपाखरू

मन्या ऽ ·

गणेशा 09/06/2020 - 18:21
फुलपाखराच्या पंखावरचे काही रंग लाल-गुलाबी स्वप्नांचे बालपणीच्या आठवणींचे उमलणार्या फुलांचे चांदण्या रातींचे
खूपच छान कविता.. जैसे सादगी हि सुंदरता...

मन्या ऽ 13/06/2020 - 18:30
गणेशदा, पाभे, कोस्तुभ, संदीप, प्रतिक्रियेसाठी धन्यवाद! :) वाचकांचे आभार! :)

गणेशा 09/06/2020 - 18:21
फुलपाखराच्या पंखावरचे काही रंग लाल-गुलाबी स्वप्नांचे बालपणीच्या आठवणींचे उमलणार्या फुलांचे चांदण्या रातींचे
खूपच छान कविता.. जैसे सादगी हि सुंदरता...

मन्या ऽ 13/06/2020 - 18:30
गणेशदा, पाभे, कोस्तुभ, संदीप, प्रतिक्रियेसाठी धन्यवाद! :) वाचकांचे आभार! :)
फुलपाखरू एक होते रंगेबेरंगी फुलपाखरू .. त्याचे 'मन' ऐसे नाव.. ईवलेसे नाजुक पंख तयाचे त्यावर सुंदर नक्षी संस्कारांची. फुलपाखराच्या पंखावरचे काही रंग लाल-गुलाबी स्वप्नांचे बालपणीच्या आठवणींचे उमलणार्या फुलांचे चांदण्या रातींचे तर काही रंग आहेत.,मात्र निळे-काळे नको त्या कटु आठवणींचे भळभळत्या जखमांचे चुलीतल्या विस्तवाचे.. त्याच कटु आठवणींने बळ तयाच्या पंखास दिले संकटावर मात करुन त्यास नव्या उमेदीने जगण्यास शिकवले!.. -दिप्ती भगत (१३जून, २०१९)
फुलपाखरू
मन
रंग
मुक्तक
प्रेरणात्मक
मुक्त कविता
Subscribe to मन
© 2026 मिसळपाव