रुद्ध प्रतिभा चतुरस्र वाहू दे

धनंजया,

मानलं रे तुला! तुझ्या अवघ्या चार ओळी खूप काही सांगून गेल्या!

आपला,
(मिपावर मधुशालेच्या सुरेख अनुवादाची वाट पाहणारा!) तात्या.

मिपावर मधुशालेच्या सुरेख अनुवादाची वाट पाहणारा!) तात्या.

मीही वाट पहाते आहे..

- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/

असं काही वाचलं ना, की मिसळपाववर आल्याचा अभिमान वाटतो.

रंगांची चतुरस्र फेक जमते, काव्ये म्हणे चेष्टिता -
का तो फक्त विडंबने करि कवी? प्याला मधूचा रिता!
निवृत्तीत सुमार - काव्यप्रतिभा याची रुळा सोडते!
जैशी का अनिरुद्ध होत स्रवते, वाटा नव्या शोधते.

वा! क्या बात है!
आपले हे काव्यात्म चपखल कान पिळणे आम्हाला चांगलेच लागले! पार डोक्यापर्यंत कळ गेली!

रंगांची चतुरस्र फेक भरुनी, आणेल प्याला पुन्हा
झाले जरा विडंबन अती तरी, माफाल आम्हा गुन्हा
निवृत्तीत सुमारही वसतसे काव्यांबरी शोभतो
सिद्धहस्त अनिरुद्ध कवी तो कविता पहा रेखितो

चतुरंग

पण जरा छोटे वाटले.

पूर्ण लिहा, तेवढी प्रतिभा तुमच्यात आहे नक्कीच.

- (वृत्त प्रेमी) सर्किट

काय लिहावे उत्तर थोडा विचार केला
दिर्घ एक मग छाती मध्ये श्वास घेतला..

धनंजया मज पटते आहे तुमचे म्हणणे
एक तर्‍हेचे व्यसन असे विडंबन लिहिणे

शिघ्र काव्य लिहिण्यात असे ती नशा वेगळी
विडंबने लिहिताना अन ती मिळते सगळी

वाव्वांची त्या नंतर इतकी सवय लागते
ना येता त्या लगेच अन अस्वस्थ वाटते

अहं स्वतःचा सुखावण्या मग लिहित राहतो
विडंबना मागून विडंबन करत राहतो

फुलून येण्या काव्य कुठे मग वेळ राहतो
बनुन विडंबक रहण्यातच तो धन्य मानतो

विडंबकाची कात जरी ही बरी वाटते
अबोल अनवट आत कविता ती गुदमरते

म्हणून टाकली कात मी फाडून शेवटी
आणि घेतली विडंबनातून मी निवृत्ती

रंग्या मेल्या सावध हो तू अत्तापासून
नकोस देऊ तुझ्या आतली कविता नासून

धनंजयाचे ऐक निवेदन कर वेषांतर
मधुशालेचे पुर्ण अधी कर तू भाषांतर

वा धनंजय! सुचक, नेमक्या आणि वृत्तबद्ध ओळी आवडल्या

रंगराव, प्रतिसाद आवडला फक्त "माफाल" शब्द वाचुन एकदम दातात सुपारी अडकल्यागत झाले

-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

एक नव्हे दोनदोन बल्लवाचार्यांकडून मेजवानी मिळणार. शिवाय इथे आणखी कितीतरी छुप्या कवींना त्यांच्याकडून स्फुरण मिळेल.

मधुशालेला ५-१०च प्रतिसाद येत, पण हरखून नि:शब्द होणारे वाचक खूप आहेत. तसेच अनिरुद्धांच्या आजकालच्या कवितांना - प्रतिसाद थोडे येतात. पण ह.ह.पु.वा. होत प्रतिसाद देऊन ती कडवी झटकता येत नाहीत. दोनदोनदा तीनतीनदा परत येऊन वाचन होते. कवीला मात्र ते दिसत नाही... पण मनोमन खात्री असावी.

(किती लोकांनी वाचनखुणा साठवल्या आहेत तो आकडा देणे शक्य आहे का? लिखित प्रतिसाद आला नाही, तरी कवीला तो आकडा बघून आपल्या चाहात्यांकडून पोच मिळेल.)

एकंदर छान.

"रुद्ध प्रतिभा चतुरस्त्र वाहू दे" ह्या ओळी एखाद्या बद्धकोष्ठाने पीडित प्रतिभावंताला उद्देशून केल्यासारख्या वाटल्या. कविता छान आहे. काव्यात आणि संस्कृतात थोडीबहुत गती असलेल्या वृत्तसाक्षर अशा निवृत्त काकांनी विरंगुळ्यासाठी लिहिल्यासारख्या ओळी आहेत. हे जरा कठोर झाले असावे. एवढे नाही पण थोडेबहुत असेच.

अर्थातच ह्या ओळी धनंजय ह्यांनी विरंगुळ्यासाठीच लिहिल्या असाव्यात.

विरंगुळ्याकरता लिहीलेली कविता नि कंडुशमनार्थ लिहीलेले प्रतिसाद.... चांगले इंटरप्रिटेशन !