मलंग आणि माणुसकी

आई शप्पत अरु तुझे एकेक अनुभव सॉलीडेत ग. मला तुझ्या पावलांचा फोटू पाठव =D> सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

छान लिहिलाय अनुभव! थंडीनं कुडकुडल्यावरून मला आमची केदारनाथाची ट्रिप आठवली. पार वाट लागली होती त्यावेळेस. पण त्यावेळेस इतके छान दर्शन झालेले ना.. अत्यंत प्रसन्न वाटतं अशा वेळेस. त्याची आठवण करून दिल्याबद्दल धन्यवाद! :) राघव

मस्त. वाचायला मजा आली.

अनुभव आवडला.

छान लिहिता!

स्वाती, अनिल, राघव, सहज, दत्ता काळे, मदनबाण, आनंदयात्री.... धन्स प्रतिसादाबद्दल! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

मानो या न मानो.. ऐसे लोग ईन्सान नहीं फरिश्ते होते हैं ..अमन (शांती) के फरिश्ते !! वरना , पहले जातियों में बांटा .. भाषाओं से छांटा... और मजहब (धर्म) का सहारा लेकर एकदुसरोंको काटा फिर वापस समाज में एकता की खोकली कोशिश , मक्कार समाज के ठेकेदार करने लगे... इन सबके मुंहपर एक जोरदार तमाचा है यह लेख खरच अरुंधती, कित्ती सुंदर लिहतेस ग तु .. व्यक्तीचित्रणासोबत वातावरण निर्मितीही तु सुंदर केली आहेस या लेखात. कळत नकळत वाचताना मी ही तुझ्या बरोबर गड चढत होते अन त्या वातावरणाचा पुरेपुर आनंद लुटत होते.. 8> आकाशातल्या पौर्णिमेच्या टिपूर चांदण्या आसमंत व सारी डोंगरराजी उजळून निघाली होती. त्या प्रकाशात ते डोंगर ध्यानस्थ योग्याप्रमाणे अजूनच गूढ भासत होते. दुरून कोठूनतरी रेडियोवरच्या गाण्यांचा अस्पष्टसा आवाज येत होता. मधूनच कोणाचे तरी हसणे. नाहीतर रात्रीच्या शांततेची दुलई गडावर पण पसरू लागली होती. अधून मधून कोणी हौशी लोक आम्हाला ओलांडून झरझर पुढे जात होते. आमच्या गोगलगायीच्या गतीने, धापा टाकत चालणाऱ्या चिमुकल्या समूहाकडे पाहून गालातल्या गालात हसत होते. चांदण्याचा प्रकाश असला तरी मला आजूबाजूला पडलेल्या अंधाराची उगाच भीती वाटत होती. मधूनच झुडुपांमधून खुसफूस ऐकू येई. रातकिड्यांच्या किरकिरीबरोबर अचानक एखादा काजवा दर्शन देई. झाडांच्या हालचालीबरोबर त्यांच्या सावल्याही हालत. त्या पानांच्या सळसळीला ऐकले की माझी कल्पनाशक्ती काळोखात काही वेगळे तर दिसत नाही ना याचा विचार करत असे. त्यामुळेच की काय, हातातला टॉर्च उगाच काळोखात फिरवत मी सावल्यांचा अंदाज घेत पुढे चालले होते. अप्रतिम !! जो उंगलीयां इतना दिलकश लिखती है, ऐसे उंगलियोंको चुमने का दिल करता है.. इतना खुबसुरत अंदाज ! कुछभी कहो, तुम्हारा अंदाजे बयां (style of expression) कुछ और है ... >:D< शब्दच नाहीत ! ~ वाहीदा

लेखण उच्च क्वालिटी आहे !!

श्रावण, वाहिदा, टारझन, मनापासून धन्यवाद! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

एकदम भारी!!!! - पांथस्थ माझी अनुदिनी: रानातला प्रकाश... माझी छायाचित्रे - फ्लिकर

वर्णन करण्याची तुझी ताकद पाहुन बयो तु मला तुझ्या हातान्चा फोटु पाठव......... शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

आपण तर तुमच्या लेखनाचे आधीपासुनच फॅन आहोत.. नाव वाचुन मग लेख वाचला जात आहे. --टुकुल

पांथस्थ, अपर्णा, टुकुल.... धन्स मंडळी! :-) अपर्णा, मला काही क्षण तो फेमस डायलॉग आठवला, ''यह हाथ तू मुझे दे दे ठाकुर!'' ...... :D अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

खूपच छान लेख... =D> *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

खूप सराईतपणे आणि अगदी ओघवता लिहिलेला अनुभव आवडला. -अनामिक

फार छान लेखन आळश्यांचा राजा

वा! तुमचा अनुभव आवडला आणि लेखनातला सहज-सोपेपणाही! आपला गुंडोपंत

अप्रतिम लेख.. मलंगगड एकदा पहायला हवा..

लहानपणी काही गोष्टी समजत नसल्याने त्यांची भीतीही वाटत नाही. पण एकूण हा अनुभव खूप वेगळाच आहे. थँक्स फॉर शेअरिंग. --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल आभार! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

अरुधंती, अनुभव सहीच व लिखाणही मस्तच जमलेयं. आवडले. :)

लेखन शैली खूप छान आहे; आणखी येऊ दे..