मराठी - हिंदी जुगलबंदी!

हाहाहाहा.... मस्त

आवडला रेवती. >> संध्याकाळी साखरपुडा झाल्यावर स्नेहाच्या सासूबाईंना मातोश्रींनी जाउन गोदभराईची 'रस्म' कधी करायची असे विचारताच त्यांचे डोळे पांढरे झाले. आपल्या मुलांनी इतकी प्रगती करून प्रकरण 'गोदभराई'पर्यंत आणून ठेवलय हे त्यांना माहितच नव्हतं. =D> --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

हस हस के पोट दुख्या!

खुसखुशीत लेख आवडला. -अनामिक

लैखन शैली एकदम झकास...! और भी आने दो. -दिलीप बिरुटे

इतक्या लवकर संपवल्याबद्दल त्रिवार निषेध. रेवतीतै,लिहा हो...जरा सढळ हाताने.

हॅहॅहॅ.. मला वाटलं कोणता जिवंत प्रसंग सांगताय....काल्पनीक आहे असे वाचल्यावर .................असो.. --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !! प्रभोवाणी

मस्त लिहिलं आहेस.. जबरदस्त!! - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

मस्त गं मस्त! मला आमच्या नात्यातील समस्त मावशा-काकवा-माम्यांच्या अफाट हिंदीची व वाक्चातुर्याची आठवण करून दिलीस! लई हसले!! :) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

एकदम धमाल लिहिलय..आता पुढच्या भागात खर्याखुर्‍या गोदभराईला काय झाल ते लिहा

एकदम कडक लिख्या हय!! सबको ताली बजानाईच पडेंगा!! :) -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

हॅहॅहॅ!!! भगवान विष्णूंनीच का म्हणून दर वेळी ब्याटिंग करायची? आता आमच्या लक्षुम्बाई पण आल्या ब्वॉ क्रीजवर... आणि ब्याटिंगला आल्या आल्या सिक्सरच मारली... विष्णूबुवा, घरातच कांपिटिशन आली आता. मस्त लिहिलं आहे, रेवती. "वहीं बगल में दूधके पॅकेट रख्खे हैं." हे समजण्यासाठी हिंदी येण्याची आवश्यकता नव्हती. पदर तोंडाला लावत सगळ्या जणी आत पळाल्या. =)) =)) =)) बिपिन कार्यकर्ते

झक्कास लेख... :) तात्या.

छान, चिमटेदार, रंजक लेख. मजा आली. सन्जोप राव वो जिनको प्यार है चांदीसे इश्क सोनेसे वही कहेंगे कभी हमने खुदखुशी कर ली

मस्त! छानच लेख.

धम्माल लिहलयं.. मजा आली वाचुन.

मस्तच! रेवतीताई, तुम ने लेख आणखी मोठा क्यूं नहीं लिख्या? अदिती

वो पंगतमे लडकीने लडकेको घास भरवाया के नही? और वो नाम लेना तो भूलही गये ना!

:)) :)) :))

मजा आली वाचुन, आधी वाटल कि खराच अनुभव आहे --टुकुल

व्वा!!! एकदम कडक कथा!! :D रेवतीतै, लिखाणाचा हाथ थोडा आणखी सैल करा :)

झकास लिखाण :D :D हस हसके मेलो. :P :P

मस्तच ग रेवती... स्वाती

मस्त >>,"आलात ना? प्रवास कसा झाला? त्रास वगैरे नाही ना झाला?" असं विचारतात त्याचा तसाच्या तसा हिंदी अनुवाद करत हिने'"आ गये क्या?............" अशी सुरुवात केली. एक बरं, कि सुलीमामीकडे हसणारं कोणी नव्हतं.>> ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ जितनी दिल की गहराई हो उतना गहरा है प्याला, जितनी मन की मादकता हो उतनी मादक है हाला, जितनी उर की भावुकता हो उतना सुन्दर साकी है,जितना ही जो रसिक, उसे है उतनी रसमय मधुशाला।।

हा हा हा , मस्त. छान झालाय लेख , रेवती ताई. वर कोणीतरी म्हटल्याप्रमाणे नाव घेणे ह्यावरून पण काही विनोदी लिहायला हवे होते. जय महाराष्ट्र , जय मराठी !

धन्यवाद मंडळी! पहिलेच काल्पनिक लेखन होते म्हणून जरा साशंक होते. आपल्या प्रतिसादांमुळे छान वाटले. आजकाल बरेच किस्से कुठुनतरी कानावर येतात त्यातून हे लेखन जुळून आले. देवकाका, आपले प्रतिसाद नेहमी आपुलकी दाखवणारे असतात. सर्वांना पुन्हा एकदा धन्यवाद!:) रेवती

रेवती ताई,मस्तच आहे लेखन! हसुन हसुन पोट दुखायला लागले! =)) =)) वरणभात.कॉम तर खासच!

"मराठी लोकांचे हिंदी" यावर अनेक किस्से वाचले आहेत आज त्यात नवीन भर पडली.

"वहीं बगल में दूधके पॅकेट रख्खे हैं."

जब्रा,

आपका लेख वाचके खूप मजा आया |

अरे, ये लेख नजरसे सूट गया था... अब मनोबाने वर लाया तो वाचा. और लिहो रेवतीआजी.

>> संध्याकाळी साखरपुडा झाल्यावर स्नेहाच्या सासूबाईंना मातोश्रींनी जाउन गोदभराईची 'रस्म' कधी करायची असे विचारताच त्यांचे डोळे पांढरे झाले. आपल्या मुलांनी इतकी प्रगती करून प्रकरण 'गोदभराई'पर्यंत आणून ठेवलय हे त्यांना माहितच नव्हतं. "इश्श्य, वैसा नही बाई." सांसकी गोदभराई हे वाचून वेड्यागत हसतोय. मस्तच !!

खुसखुशीत लेखन

खुशखूशीत लेख.. एकदम भारी.

वही बगलमे दूध के पॅकेट रख्खे हैं |

"जब्रा" पयोश्लेष ;)

लेख लई म्हणजे लईच आवड्या :) असेच और भी लिहो

आजकल ये जुने धागे कौन और कायकू वर काढरेला?

मस्तच लेख. जेंव्हा नवीन लेख येत नसतील तेंव्हा कोणीतरी असे जुने चांगले, मजेशिर लेख काढले तर खरच मजा येईल. कितीतरी असे जुने चांगले लेखक आणि लेख असतील असतील जे आत्ताच मिसळपाव वाचायला सुरवात केलेल्याना माहित नसतील. असे लेख वाचायला मिळाले तर मजा येईल.