संध्याराणी
लेखनविषय:
काव्यरस
निष्पाप कळी तुटताना गहिवरली संध्याराणी
हलक्याच प्रकाशामध्ये डोळ्यांतुन झरले पाणी
पानांची सळसळ नाही थिजलेली अवघी सृष्टी
अन् उनाड वेडा वारा निमिषातच झाला कष्टी
थरथरल्या दुःखी फांद्या भ्रमरांची खंडीत गाणी
संध्येच्या ह्रदयामधली अगतिकता पानोपानी
अनिवार बुडाल्या शोके लतिकाही लेकुरवाळ्या
कोमेजुन झुकल्या खाली सुंदरशा उंच डहाळ्या
फुललेली हजार पुष्पे आक्रंदती मुक बिचारी
नटलेल्या वनराईच्या ही कशी अवकळा दारी
विणलेली अपार स्वप्ने संध्येने कळीच्याभवती
दुष्टांच्या पुरवित मोहा नियतीला पर्वा नव्हती
गतिमान परि काळाची अविरत धावती चाके
सारुन पुन्हा तिमिराला तेजोमय प्रकाश फाके
संध्येची बनली रजनी उधळीत तमाच्या लाटा
क्षितिजाला येता किरणे उजळुन निघाल्या वाटा
हळुवार पुन्हा वेलीला कलिकांची कोंबे फुटली
रुसलेली अवघी सृष्टी जोमात नव्याने नटली
मावळत्या सूर्यप्रकाशी कोंबाचीच कलिका झाली
फुलवित पुन्हा पुष्पांना क्षितिजावर संध्या आली
संध्येच्या नयनांमधली कलिका ती लोभसवाणी
दिसल्यावर पानांमध्ये मग हसली संध्याराणी
शोधुन नव्यात स्मृतींना ही दुनिया चालत राही
ही रीत खरी सावरते गहिवरल्या संध्येलाही
ही ऐसी करुण कहाणी कित्येक नशीबी असते
रुसवुन मनांना साऱ्या ती नियती पुन्हा हसते
- शार्दुल हातोळकर
वाचने
6466
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
24
शार्दूलपंत, मिपाचे 'बालकवि' असे आपणास म्हणावेसे वाटू लागले आहे.
ठोमर्यांची प्रतिभा २०१७ मध्येही जिवंत आहे म्हणा की
In reply to शार्दूलपंत, मिपाचे 'बालकवि' by अभ्या..
सहमत. अप्रतिम रचना. मान गाये उस्ताद !
In reply to शार्दूलपंत, मिपाचे 'बालकवि' by अभ्या..
अभिजीतदादा, आपण खुप मोठ्या मनाने कौतुक केलेत, खरोखर धन्य वाटले !!
बालकवींची उंची गाठणे अगदी अशक्य आहे..... माझा आपला साधासा प्रयत्न.....
सुंदर लिहिलीय कविता!
छान कविता !
ते 'हर्षाचे सजती पताके' थोडं अडकत आहे ! ते दुरुस्त करता आलं तर ब्येष्ट होईल बघा !
तरल, भावविभोर ' संध्याराणी ' ! कवीराज तूमच्या काव्यप्रतिभेला मानाचा मूजरा !! कविता खूप काही सांगून जाते अन् शेवटच्या दोन ओळी विचार करायला अक्षरशः भाग पाडतात ...!!!
धन्यवाद पैसाताई, मितानजी आणि गौरी!
मितानजी, आपण सुचवलेली सुधारणा अगदी योग्य आहे..... मलासुद्धा तसेच वाटत होते....
साहित्य संपादकांना एक विनंती....
कृपया
"सारुन पुन्हा तिमिराला हर्षाचे सजती पताके"
याच्याऐवजी
"सारुन पुन्हा तिमिराला तेजोमय प्रकाश फाके"
असे संपादित करता येईल का?
अतिशय सुरेख.
>>>पानांची सळसळ नाही थिजलेली अवघी सृष्टी
अन् उनाड वेडा वारा निमिषातच झाला कष्टी
थरथरल्या दुःखी फांद्या भ्रमरांची खंडीत गाणी
संध्येच्या ह्रदयामधली अगतिकता पानोपानी
अनिवार बुडाल्या शोके लतिकाही लेकुरवाळ्या
कोमेजुन झुकल्या खाली सुंदरशा उंच डहाळ्या>>>
ग्रेस इफेक्ट?? मला तर तोच जाणवतो आहे नक्की!(वै.म.) वाचता-वाचताच 'पाऊस कधीचा पडतो,झाडांची हलती पाने' आठवलं!आणि ऐकतंच प्रतिसाद लिहितो आहे!
कविता पुढेही वाचत गेलो,पण सांज-रात्रीच्या त्या अगम्य-रम्य गूढतेतच जीव गुंतुन पडला आहे!पुढचा प्रकाशाचा शोध म्हणजे उद्विग्न मनाची समजूत फक्त!
कविता इथेच थांबली असती तर ती रम्य गूढता कायम ठेवून कमालीच्या ताकदीची आणि कितीतरी 'मोहक' राहिली असती!बरोबर! एखाद्या पडद्याआड थांबलेल्या सुंदरीप्रमाणे!(ये जो चिल्मन है,आठवतंय!)
पुढच्या भागासही (जरा कमी-अधिक करुन) अश्याच एखाद्या रम्य कवितेत ढाळणेही आपणांस सहज वाटते!
अर्थातच,ही सगळी माझी वैयक्तीक मतं आहेत!
(पण केवळ कवितेबद्दल कविता म्हणून नाही!)
अभिनंदन!पुलेशु!
शार्दूल, अभिनंदन !
धन्यवाद पद्मावती, संजयजी, सत्यजीत !!
@शोधुन नव्यात स्मृतींना ही दुनिया चालत राही
ही रीत खरी सावरते गहिवरल्या संध्येलाही ››› सलाम घ्या हो मालक!
@ही ऐसी करुण कहाणी कित्येक नशीबी असते
रुसवुन मनांना साऱ्या ती नियती पुन्हा हसते ››› __/\__
फारच सुरेख, अतिशय आवडली कविता.
पैजारबुवा,
अप्रतिम.. मनाला भिडणारी कविता...
प्रसंग अगदी जिवंत उभा केलात..
मी मागे विनंती केल्याप्रमाणे आपली पुढील कविता महाराष्ट्रावर असेल अशी अपेक्षा करतो.
सुंदर लिहीलीये कविता.
गुरुजी, पैजारबुवा, देशप्रेमी, किसनजी मनापासुन धन्यवाद.
@देशप्रेमी - आपण आणि इतरही काही मिपाकर मंडळींनी सुचविल्याप्रमाणे मी नक्कीच महाराष्ट्रावरची कविता लिहुन पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करेन....
किती सुरेख! पुन्हा पुन्हा वाचावी अशी कविता.
खूप छान, मस्त जमून आलीये!
धन्यवाद प्राचीजी आणि प्रसाद !!
खूपच सुरेख !!!
२०१७ मध्येहि बालकवींची प्रतिभा जिवंत आहे , सहमत आहे मी या मताशी .
मावळत्या सूर्यप्रकाशी कोंबाचीच कलिका झाली
फुलवित पुन्हा पुष्पांना क्षितिजावर संध्या आली
संध्येच्या नयनांमधली कलिका ती लोभसवाणी
दिसल्यावर पानांमध्ये मग हसली संध्याराणी
शोधुन नव्यात स्मृतींना ही दुनिया चालत राही
ही रीत खरी सावरते गहिवरल्या संध्येलाही
खरच कविता भिडतय थेट मनाला _/\_
मावळत्या सूर्यप्रकाशी कोंबाचीच कलिका झाली
फुलवित पुन्हा पुष्पांना क्षितिजावर संध्या आली
संध्येच्या नयनांमधली कलिका ती लोभसवाणी
दिसल्यावर पानांमध्ये मग हसली संध्याराणी
शोधुन नव्यात स्मृतींना ही दुनिया चालत राही
ही रीत खरी सावरते गहिवरल्या संध्येलाही
खरच कविता भिडतीय थेट मनाला _/\_
कविता खूप आवडली! :-)
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद अनिंदिता, मुरारबाजी, राघवजी !!
शार्दूलपंत, मिपाचे 'बालकवि'