तरुण तरुणींनी ही असली रानटी पद्धत फाट्यावर मारुन सर्रास लव मॅरेज करावे.

तुमची आज्ञा शिरसावंद्य मानून मी नेमके हेच केले होते :)

हा हा हा टर्बोचार्ज्ड फिलॉसॉफर राव , तुम्ही काय नायट्रो बुस्टर लाऊन घेतला की काय ? काय एक से एक अफलातुन धागे येत आहेत ! एकच नंबर =)))) बाकी आम्हाला तर वाटते की लग्नसंस्था ही मुळातच अत्यंत रीडंडंट संस्था आहे , लग्न ही भानगडच नको ! लग्नविधीची मुळ संहिता काढुन पाहिलीत तर त्यातील क्लॉजेस किती भयानक रित्या बायंडिंग आहेत हे लक्षात येते. (अन वाईट म्हणजे इथे स्टॅट्युटरी वॉर्निंगही नसते अशी Mutual Fund investments are subject to market risk. Please read the offer document carefully before investing'. ) प्रजोत्पादन व्यक्तीगत कन्सेंटने व्हावे प्रॉपर लीगल & कॉन्ट्रॅक्चुअल. मुलांची जबाबदारी ही म्युचुअल कन्सेंट्नेच ठरावी आणि वारसा हक्क ही वैयक्तिक इच्छेने ठरावा . राजसत्तेने आणि धर्मसत्तेनेही लोकांच्या व्यक्तिगत आयुष्यात ढवळाढवळ करु नये ! आमच्या ओशो सरांचा मॅरेज & चिल्ड्रेन हा व्हिडीयो नक्की पहा , त्यांच्या मताला आमचे १००% अणुमोदन आहे !

अर्र... कल्ल्ला धागा! आपल्यालापण हे दाखवण्याचे आयटम पहिल्यापासून पटत नाहीत. स्त्रियांचे वस्तुकरण अगदी योग्य शब्द आहे ह्याला. पुरुषांचेही 'काहीतरीकरण' (गिर्हायकीकरण?) होतेच. फालतूपणा दोघांनाही झेलावा लागतो आहेच. धागा वधुवरांच्या अपेक्षा ह्या धाग्याच्या वळणावर जाउ देऊ नका मंडळी...

म्हणून मी मुलगी पहिली नाही, आईने ठरवलेल्या मुलीशी लग्न केले. ३० वर्ष झाले संसार सुखाचा आहे. बाकी आमच्या घरात अर्थात नवीन अर्थात पुढच्या मुलांनी स्वत: वर/वधु निवडले. हिमाचल ते गुजरात, जैन ते गुजर, सुनार सर्वांशी नाते जुळले. खर्या अर्थाने भारतीय परिवार झाला. अर्थात हिंदी हि भाषा आपसूक घरातली भाषा झाली.

डोळ्यात अंजन टाकणारे लेख लिहिणारे टफी ह्यांचं जाहीर कौतुक .:)))

टफि, मुलगी बघणे या प्रकारचा रचितविवाहाशी (अॅरेंज्ड मॅरेज) सुतराम संबंध नाही. दोन्ही एकत्र घडंत असल्या तरी दोहोंचा एकमेकींशी काहीही संबंध नाही. बायको करायला सोबत दुनियेस निमंत्रण कशास हवं? आ.न., -गा.पै.

दादा, तो काळ गेला. बाजू पलटली आहे आता =))

"आयडीचे अतीड्युआयडिकरण" आणि "धाग्यांचे अतीप्रसवीकरण" हे पण निषेधार्ह आहे ! आधिच एकामागोमाग इतके धागे काढले आहेत तर या विषयांवरही धागे काढा. मिपा आहे घर्च, होऊ द्या खर्च ! ;)

अरेंज मॅरेज हे स्त्रीचे वस्तूकरण आहे ह्यांत शंका नाही पण त्यात गैर काय आहे मला समजत नाही. तुम्हाला त्यांत नैतिक दृष्ट्या काही वाईट वाटत असेल तर तुम्हाला (कुठल्याही वधू पित्याला) तुमच्या मुलीचे लग्न करायला कुणीही जबरदस्ती केलेली नाही. तुम्ही स्वतःहून तुमच्या आणि तुमच्या मुलीच्या स्वार्थासाठी तिचे वस्तूकरण करून लग्न लावून देत आहात. तुम्हाला दाखवायचा वगैरे प्रोग्रॅम नको असेल तर आपल्या मुलीपेक्षा ५०% कमी कमावणाऱ्या, शिक्षण कमी असणाऱ्या पण निर्व्यसनी अश्या गरीब मुलाला मुलीचे स्थळ न्या. दाखवायचा वगैरे प्रोग्रॅम होणार नाही असे ठणकावून सांगा. तुम्हाला तुमची मुलगी पसंद करणारा एक तरी गरीब मुलगा १००% मिळेल. पण बहुतेक वाढू पिता आणि त्यांच्या मुली स्वार्थी असतात. त्यांना गब्बर पैसे कमावलेले मोठ्या घरांतील मुलगे हवे असतात. म्हणून मुलीचे वस्तूकरण करण्याची त्यांची हौस असते. वधुपिते आपण जणू काही अलोक नाथ आहोत असा आव आणतात पण प्रत्यक्षांत ह्यांना गरीब, प्रामाणिक मुलां पेक्षा भरपूर पैसा असणाऱ्या मुलांसाठी स्पर्धा करायची असते त्यामुळे ह्या स्पर्धेत हे वस्तूकरण साहजिकच आले. *** वस्तूकरणांत वाईट काय आहे ? **** हे मला अजून समजत नाही. IT आउटसोर्सिंग मध्ये असलेल्या लोकांना "रिसोर्स" म्हणून संबोधले जाते. हे वस्तूकरण नाही का ? आपल्याला रिसोर्स संबोधिले म्हणून कुणी कधी नोकरी सोडून गेलीय का? गर्भ लिंग निदानावर बंदी घातलीय. कारण काय तर म्हणे लिंग-प्रमाण कमी होते. इथे सर्व स्त्री जातीला फक्त एका आकड्यातील "numerator" म्हणून संबोधित करणे अतिशय खालच्या पातळीचे वस्तूकरण नाही का ? सरकारी आणि इतर सामाजिक जाहिरातीत ढासळत्या लिंग-प्रमाणाचे धोके सांगितले जातात: धोका क्रमांक एक : "हे असच चालू राहिलं तर लग्नाला स्त्रिया मिळणार नाहीत" धोका क्रमांक २: "स्त्रिया नाहीश्या झाल्या तर पुरुषांना जन्म कोण देणार ? " थोडक्यांत संपूर्ण स्त्री जातीचे "लग्नाला वधू" आणि "मुले (ती सुद्धा पुरुष) जन्माला घालण्याचे मशीन" असे समाजमान्य पद्धतीने वस्तूकरण करताना सरकारी लोकांचा आणि इतर स्त्रीमुक्तीवादी लोकांचा धर्म कुठे चरायला जातो ? चुकूनच एखादी जाहिरात अशी येते कि लहान मुलीला नर्स, डॉक्टर, शास्त्रद्न्य वगैरे व्हायचे आहे तिची स्वप्ने पूर्ण करण्याची तिला संधी देणे हि समाजाची जबाबदारी आहे म्हणून कदाचित भ्रूण हत्या चुकीची आहे (गर्भ पुरुष असला तरी सुद्धा हि हत्या तितकीच चुकीची आहे). बहुतेक सर्व महिला आपला फायदा होतो तेंव्हा वस्तूकरण स्वखुशीने करून घेतात. पण आपले नुकसान होताना मात्र समाजाला पुरुषप्रधान म्हणून नाव ठेवून ठेवून मोकळी होतात. भरूपर बोल्ड सिन आणि अंगप्रदर्शन करून रग्गड पैसा आणि प्रसिद्धी कमावलेल्या तारका आणि मॉडेल्स वृद्धापकाळी मात्र "स्त्री-हक्क", "वस्तूकरण" असल्या गोष्टीविषयी बोलायला लागतात. प्रसिद्धी आणि लोकप्रियतेच्या शुक्रवार असताना पामेला अँडरसन (प्रसिद्धीच्या शिखरावर असताना ती काय करत होती हे इथे लिहीत नाही) पॉर्न उद्योगविरोधांत बोलणारी पामेला "वस्तू-करण" हा शब्द स्त्री हक्का साठी लढणार्या लोकांनी आणलेला नाही तर त्या उलट स्त्री सुधारणांचा आव आणणाऱ्या डाव्या सोशलाईट लोकांनी आणलेला आहे. आपल्या सारख्या सामान्य लोकांनी असल्या प्रोपोगांडा कडे दुर्लक्ष केलेलेच बरे. स्त्री ला जे काही वाईट सहन करावे लागते त्या सर्वांत पुरुषांचाच दोष आहे किंवा पुरुषप्रधान संस्कृती जबाबदार आहे किंवा इतर लोकांचा दोष आहे असे सर्रास काही स्त्री हक्क वादी दाखवतात. "वस्तूकरण" हा अश्याच लोकांचा एक बागुलबुवा आहे. आणि हे वस्तूकरण जणू काही फक्त स्त्रियांनाच लागू होते पुरुषांना लागू होत नाही. हि आहे रोज मेकगावं हि अचानक स्त्री-मुक्ती साठी स्त्री-वास्तुकरणाच्या विरोधांत काम करतेय कारण ? साधय ती अशी दिसतेय कॉस्मोपॉलिटन मॅगझीन हिच्या दृष्टीने मरणारे तरुण कोवळ्या पुरुषांची काहीही किंमत नाही. स्वतः च्या फायद्या साठी काहीही

@साहना: एकदम खणखणीत रोखठोख प्रतिसाद.

मस्त प्रतिसाद साहनाजी पूर्णपणे सहमत

अरेंज्ड मॅरेज मध्ये डस्टबीन ची अट मांडता येते हा एक फायदा आहे .

साहना,

"वस्तू-करण" हा शब्द स्त्री हक्का साठी लढणार्या लोकांनी आणलेला नाही तर त्या उलट स्त्री सुधारणांचा आव आणणाऱ्या डाव्या सोशलाईट लोकांनी आणलेला आहे.

प्रतिसाद दणकून आहे. :-) बहुतेक तुम्हाला सोशलाईटच्या जागी सोशालिस्ट म्हणायचं होतं. अशांना फेमिनाझी म्हणतात. आ.न., -गा.पै.

साहना,प्रतिसाद छान आहे .नंतर विस्ताराने लिहीतो.

जी काही वस्तू घ्यायची ती नीट पारखुन घ्यावी म्हणजे झालं.

त्यामुळे वस्तूकरण हे होतंच. पण ते arranged marriage मध्येच होतं आणि Love Marriage मध्ये सगळं काही उदात्त असतं हा गैरसमज आहे. Arranged marriage मध्ये मुलगा/मुलगी आणि त्याच्या/तिच्या घरचे सगळे बघतात. Love Marriage मध्ये फक्त मुलगा/मुलगी बघतात एवढाच काय तो फरक आहे. आणि वस्तूकरण होतं म्हणजे नक्की काय? समोरच्या व्यक्तीचा एक माणूस म्हणून विचार केला जात नाही, एवढंच ना? लग्न करुन घरात जाणारी मुलगी सुद्धा ' इथे माझा फायदा झाला पाहिजे ' असाच विचार करत असते. जेव्हा सगळेच जण market मध्ये आल्यासारखा विचार असतील तर कुणा एकाचा विचार चुकीचा आहे असं कसं म्हणता येईल?

सगळ्याच मुली मनाजोगा वर निवडून त्याला पटवण्याइतक्या हुशार नसतात. काहींना हवा असणारा मुलगा मिळतसुध्दा नाही.त्यांचे प्रयत्न चालू असतात पण त्यात त्या यशस्वी ठरत नाहीत. कुठेतरी वडीलांना असणारा कमी पगार, स्लम वस्तीत असलेले घर, कमी उत्पन्नामुळे चेहर्‍यावर आलेला फिकटपणा, चांगले ड़्रेस अप नसल्यामुळे आलेला गबाळेपणा या गोष्टींचासुध्दा लग्न करताना विचार होतोच. अस जरी असले तरी त्या मुलीलाही लग्न करायचे असते. मग अशांनी जायचे कुठे? त्यामुळे मुलींनाही आपल्यासाठी कुणी एखादे चांगले स्थळ आणावे असे वाटणे स्वाभाविक आहे. इथेच अरेंज मॅरेजची सुरवात होते. कुणाला लग्न करायचे आहे, कुणाला नाही हे रस्त्यावर उभे राहून कसे काय कळणार? मग त्यासाठी घरी एकत्र येऊन बघून जाणे यात गैर काय आहे? सगळ्यांसाठी कांदेपोहे केले आणि एवढे करूनही लग्न नाही जमले म्हणून त्यात वाईट वाटण्यासारखे काय आहे? पुन्हा दुसर्‍या मुलाला पाहण्यासाठी कांदेपोहे करायचे. कांदेपोहे हे नेहमीच स्वस्त पडणार पण निर्णय चुकला तर तो खूप महाग पडणार म्हणून जोपर्यंत मनाजोगा मुलगा मिळत नाही तोपर्यंत बघण्याचा कार्यक्रम करणे हे जरी अप्रिय असले तरी अटळ आहे.

सगळे प्रेमविवाह हे चांगले आणि arranged marriages हे सगळे रानटी आणि वाईट हे दाखवण्याचा जो चंग बांधलेला आहे त्यालाच विरोध आहे. सर्व प्रेमविवाह उदात्त नसतात आणि सर्व रचितविवाह राक्षसी नसतात. स्वतःला आलेल्या एका अनुभवावरून ' हे असंच होत असणार सगळीकडे ' म्हणून आरडाओरडा करणारे पुरूष आणि साहनाताईंनी भंडाफोड केलेल्या फेमिनाझी स्त्रिया यांच्यात गुणात्मक फरक काहीही नाही. आततायी extrapolation हा दोघांमधला सामायिक मुद्दा आहे.

अश्या समतोल प्रतिसादांसाठी. बाकी वधू वर मेळ्यांमध्ये लोकांच्या नजरा अत्यंत चांगल्या असतात का?? जाता जाता बुद्धिमान लेखकांचे आभार . चर्चा होत आहे हे हि नसे थोडके .

चर्च च्या माध्यमातून .. जेवढ्या जाती तेवढ्या प्रथा . असो मला पण वधू वर मेळाव्याचा अनुभव नाही:)))आम्ही लव्ह मॅरेज करणारे:)

टफीभौंचा भडास टच आहे. गेल्या काही दिवसांपासून फक्त भडास काढताहेत. मिडास टचने कुठलीही गोष्ट सोन्याची व्हायची. इथे या भडास टचने गंभीर मुद्देही हास्यास्पद होताहेत.

माझ्या चुलत भावासाठी मुलगी बघायला गेलो होतो तेव्हाहि थोडेफार असे जाणवत होते. वधू-वर मेळाव्यात गेलो होतो पण तोही प्रकार काही पचला नाही. आमच्यावरही सध्या तीच वेळ येणार आहे. सध्या परदेशात असल्याने ठीक आहे...पण परत आल्यावर हि फालतुगिरी करायची अजिबात इच्छा नाहीये. त्यामुळे काही झाले तरी ह्या बघण्याच्या कार्यक्रम फाटा देण्याचे ठरवले आहे. बघूया किती यशस्वी होतो त्यात ते.

वस्तूकरण / बाजारीकरण , लग्नाचा बाजार हे शब्दच लग्नाचे बाजारीकरण करतात. काय वाईट आहे arrange marriage मध्ये, तुम्ही एकाच दृष्टिकोनातून बघताय म्हणुन तुम्हाला तसे वाटत असेल. मुलगाच मुलगी पाहायला जातो असे काही नाही मुली पण मुलांच्या घरी मुलगा पाहायला ( खर तर घर, घरातील लोक , मुलगा यांना भेटायला ) जातात. मग तेंव्हा काय मुलगा बाजारात ठेवलेली वस्तू आहे असे म्हणाल का? नाही कारण असे 'शब्द पाडणे' अजूनही फक्त मुलींच्या बाबतीतच केले जातात. practically काय सोईचे असेल याचा विचार नाही केला जात. २० वर्षांपूर्वी मी ५-६ मुलांना पाहायला गेले , खर तर भेटले (हो हाच शब्दप्रयोग चपखल बसतो कारण आम्ही त्यांच्या घरी गेलो होतो) तेंव्हाही वस्तूकरण / बाजारीकरण अशी भावना नव्हती. मनात होते ते एवढेच कि जर प्रेमविवाह शक्य नाही तर हाच मार्ग योग्य आहे, आणि ओळख नसलेल्या व्यक्तीला कुठे बाहेर भेटण्यापेक्षा secured वातावरणात आई-वडिलांसोबत भेटणे , तिथेच थोडे वेगळे भेटणे योग्य. तेंव्हाही कधी चहा-पोहे घेऊन गेले नाही, आजकालहि कुणी अशा चहा-पोहे घेऊन जायच्या प्रथा पळू नयेत. आणि बिनधास्त मुलगा- मुलगी भेटण्याच्या (बघण्याच्या नव्हे ) प्रथा प्रथमतः घरापासूनच सुरु ठेवाव्यात असे वाटते, अर्थात स्वतःचा स्वतः ठरवू शकत नसाल तर !

एवढे लेख, प्रतिसाद लिहिले, वाचले तर हा ही एक वाचून घ्या.