साधारण ८ - ९ वर्षांपूर्वी , ही पुस्तकं माझ्या वाचनात आली होती . खूप आवडलीही होती . पण पुस्तकाचं किंवा लेखकाचं नाव लक्षात ठेवावं म्हणजे त्या लेखकाची बाकीची पुस्तकंही वाचता येतील किंवा तेच पुस्तक नंतर कधीतरी वाचता येईल एवढी अक्कल त्या वयात नव्हती . आता मी त्या पुस्तकांचं साधारण कथानक सांगते . मिपावरच्या वाचनप्रेमींपैकी कोणी वाचली असतील तर कृपया पुस्तकाचं आणि लेखकाचं नाव सांगा . मी फार आभारी राहीन . १ - हि एक पेंग्विन्स च्या आयुष्यावर आधारित कादंबरी होती . म्हणजे माणसांच्या दृष्टिकोनातून पेंग्विन्सची माहिती नाही ; तर यातली प्रमुख पात्रंच पेंग्विन होते . शेकडो पेंग्विन्स च्या एका वसाहतीतील एका पेंग्विन कपलच्या दृष्टिकोनातून हि कादंबरी आहे . त्यात पेंग्विन्सचं स्थलांतर , प्रवास , मादीची गर्भधारणा , अंडं काही आठवड्यांसाठी नराकडे सुपूर्त करून शिकारीला निघून जाणं , शेकडो नरांनी काही आठवडे काहीही न खाता पिता गोठवणाऱ्या थंडीत स्थिर उभं राहून ते अंडं उबवणं , त्यात काही दुर्दैवी अंडी फुटणं , पुढे मग पिल्लाचा जन्म , नरमादी दोघांनी मिळून त्याला वाढवणं , पोहायला - शिकार करायला शिकवणं , शार्कपासून पेंग्विन्सना असणारा धोका अशा अनेक प्रसंगांतून पेंग्विन्सच्या जीवनाबद्दल रसाळपणे माहिती दिलेली आहे . पुस्तकाचं आणि लेखकाचं नाव दोन्ही आठवत नाही . फक्त यातल्या मुख्य पेंग्विन कपलचं नाव लक्षात आहे - विक्रम आणि मेदिनी . २ - हे एक पुस्तक नाही तर एका भयकथासंग्रहातील एक कथा आहे . एक दहा - अकरा वर्षांचा मुलगा - एकुलता एक , आईवडलांचा लाडका , गुणी मुलगा . घरची परिस्थिती मध्यमवर्गीय . मुलाचा शहरात राहणारा , श्रीमंत , मुलबाळ नसलेला मामा त्याला मी दत्तक घेतो असा आग्रह करत असतो पण आईवडील मुलाला दूर पाठवायला तयार नसतात . एकेदिवशी शाळेतून घरी येताना एक मांजराचं पिल्लू घरी आणतो . अतिशय कुरूप - हडकुळं पिल्लू. मित्राच्या घरी मांजराची आईला ते प्रथमदर्शनीच आवडत नाही , भीती वाटते . ती आधी ते सोडून द्यावं म्हणून धाक घालते , मग आपण छान गोजिरवाणं पिल्लू आणूया म्हणून आमिष दाखवते . पण एरवीचा हट्ट न करणारा मुलगा याबाबतीत मात्र जाम अडून बसतो . शेवटी नाईलाजाने आईवडील पिल्लाला ठेवायला परवानगी देतात . पिल्लाला कितीही खायला घातलं तरी ते अंग धरत नाही , तसंच हडकुळं राहतं , घरातले दूध आदी पदार्थ चोरून खातं , मारायला गेल्यास हिंस्त्र पवित्रा घेतं , एकदा आईला नखांचा चांगलाच प्रसाद देतं . पिल्लू आल्यापासून मुलाचं अभ्यासातलं लक्ष उडतं , बाहेर खेळायला जाणं कमी होतं , शाळेतून आल्यावर सतत पिल्लाशी खेळणं , त्याचे लाड . आई वडिलांनी रागावून , समजावून काही उपयोग होत नाही . एक दिवस ज्या मित्राकडून पिल्लू आणलं असं मुलाने सांगितलेलं असतं त्याच्या घरी मुलाची आई जाते . तर तिथे कळतं की त्यांच्याकडे कधी कुणी मांजर पाळलेलंच नाही . मुलगा याआधी कधी खोटं बोललेला नसतो . घरी आल्यावर आई आणि वडील दोघे खडसावून मुलाला विचारतात की पिल्लू कुठून आणलंस हे खरं खरं सांग . तर तो रडकुंडीला येऊन शेवटी नाईलाजाने सांगतो - गावात पछाडलेली म्हणून जी विहीर कुप्रसिद्ध आहे तिथून आणलं . आई वडिलांना धक्काच बसतो . त्या विहिरीवर गावातल्या एका सासरी छळ झालेल्या बाईने आपल्या मुलांसकट जीव दिलेला असतो , तिथे गावातल्या अनेकांना काही ना काही वाईट अनुभव आलेले असतात . पिल्लाचा उपद्रव सुरूच असतो . पुढे काही दिवसातच मुलाच्या नकळत आईवडील त्या पिल्लाला दुधातून अतिशय जालिम विष घालतात . पिल्लू मरतं . त्याला लांब पुरतात . पिल्लू गायब झालं हे कळताच मुलगा आकांत करतो , खाण्यापिण्यावरचं लक्ष उडतं , तापाने फणफणतो . आईवडील अतिशय चिंतेत पडतात . इथून पुढची कथा नीटशी आठवत नाही . पिल्लाला जिथे पुरलेलं असतं तिथून घरापर्यंत छोटे छोटे पंजाचे ठसे मातीत उमटलेले दिसतात . आणि आईवडील मुलाला मामाकडे शहरात पाठवून देण्याचा निर्णय घेतात , असा शेवट आहे . हि पुस्तकं कुणी वाचली आहेत का ?