अनादि मी अनंत मी, अवध्य मी भला मारिल रिपु जगतिं असा कवण जन्मला ।। धृ ।। अट्टाहास करित जईं धर्मधारणीं मृत्युसीच गाठ घालु मी घुसे रणीं अग्नि जाळि मजसी ना खड्ग छेदितो भिउनि मला भ्याड मृत्यु पळत सूटतो खुळा रिपू । तया स्वयें मृत्युच्याचि भीतिने भिववु मजसि ये ।। १ ।। लोटि हिंस्र सिंहाच्या पंजरी मला नम्र दाससम चाटिल तो पदांगुला कल्लोळीं ज्वालांच्या फेकिशी जरी हटुनि भंवति रचिल शीत सुप्रभावली आण तुझ्या तोफांना क्रूर सैंन्य तें यंत्र तंत्र शस्र अस्र आग ओकते हलाहल । त्रिनेत्र तो मी तुम्हांसि तैसाची गिळुनि जिरवितो ।। २ ।। ==>>पुर्णं कविता सांगितल्याबद्दल धन्यवाद. तुमचे बरोबर आहे. पण वि.स्.वाळिंबे यांच्या सत्तावन्न ते सत्तेचाळीस या कादंबरीत पदांगुला या शब्दाऐवजी मत्परांध्रिला हा शब्द आहे. चुक झाली अस्ल्यास क्षमा असावी. अनिरुद्ध>

पूर्वी फक्त ५०० च्या नोटेवर गांधी होते. मधल्या काळात 'देशभक्तांचे' सरकार होते त्याच काळी सर्व नोटांवर गांधींचे चित्र आले. मी त्यावेळी मित्रमण्डळात आश्चर्यही व्यक्त केले होते. 'देशभक्तांच्या'च सरकारच्या काळात एक कोणतीतरी योजना महिलांसाठी सुरू झाली होती; तिला देखील 'कस्तुरबा योजना' असे नाव देण्यात आले होते.

अरे कधीपण येवु देत हम है ना जरा माझ्या खरडवहीतला फोटो बघ . आणि हो आपण आता हे इथेच थांबवु या ठिकाणी उगाच अवांतर नको विनायक पाचलग माझ्या भावना येथे उतरतात. आणि हो सर्वात महत्वाचे म्हणजे छानसे वाचलेले