संवेदना!!

स्वाती फडणीस जे न देखे रवी...
संवेदना!! =================================== शुष्क.. निबर काळी.. बोथट खपली.. बघितली आहेस कधी? ती ज्वालामुखी नंतरच्या मुरमाड जमिनी सारखीच दिसते.. राठ! जखमेचा रसरसता लाल रंग लपवणारी.. जागच्या जागी गोठलेली.. तिच टोचते.. जखमेच्या ठणक्यापेक्षा जास्त! त्या भळभळत्या वेदने पुढे.. हे निःसत्व दगडपणच वाईट..! कातळी लाव्ह्याच्या प्रस्थरांवरही फुटते ना पालवी.. ही तर फक्त खपलेली... कातडी.. ! गळून जाणारी. गळेलच..!!! मग पुन्हा हसेल.. संवेदना!! मिरवेल वीरश्री!!!.. =================================== स्वाती फडणीस..... ०३-१२-२००८
वर्गीकरण
Taxonomy upgrade extras
लेखनविषय:
12 टिप्पण्या 3,306 दृश्ये

Comments

मीनल नवीन

कविता आवडली. पॉझिटिव्ह विचार करायला लावणारी आहे. माझी अजून काही मते -- `निःसत्व `यापेक्षा `निष्प्राण` हा शब्द कसा वाटेल? भळभळती वेदना म्हणजे प्राण आहे दगड -निर्जिव.प्राण रहित.म्हणून `निष्प्राण`. कसं वाटतं? ते दगड `वाईट` का ते कळले नाही. मला अस वाटत की -- उद्रेक होईन लाव्हा बाहेर पडतो. मग शांत होऊन कातळासारखा ( काळ्या दगडासारखा) होतो.त्यातून ही काही काळाने पालवी येते. मग वाईट कसा? मीनल.
स्वाती फडणीस नवीन

त्या भळभळत्या वेदने पुढे.. हे निःसत्व दगडपणच वाईट..! इथे मी खपली बद्दल बोलती आहे.. खपली = बोथट संवेदना / बधीरपणा.. नि:सत्व = मुरमाड जमिन ज्यात काही उगवत नाही.. ( बंजर) बोथटपणा हा काहीसा तसाच..! म्हणून वाईट.
मीनल नवीन

हं आता समजल तूला काय म्हणायच आहे आभार. मीनल.
प्राजु नवीन

कातळी लाव्ह्याच्या प्रस्थरांवरही फुटते ना पालवी.. ही तर फक्त खपलेली... कातडी.. ! गळून जाणारी. गळेलच..!!! हे तर खासच.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/
स्वाती फडणीस नवीन

विचारणा!! =========================== लाल भडक तवंगवाली; तिखट मिसळ... खाल्ली आहेस कधी? ती ज्वालामुखी चुटूक लाव्हारसा सारखीच दिसते.. लाल! झणझणीत रस्स्याचा रसरसता रंग दाखवणारी.. जिभेचे चोचले पुरवणारी.. इच्छाच खवळते मग.. पोटातल्या भुकेपेक्षा जास्त! त्या घमघमत्या वासापुढे.. ही अळणी उसळच वाईट..! पोट जडावत आणि मनही भरत नाही.. गर्रेदार पोटांच्या धेंडानाही सुचतेच ना खादाडी..! ही तर गरीबाची करी..!!! भुक भागवणारी..!!! मिळेलच..! मग पुन्हा होइल.. विचारणा!! एक प्लेट ओर लाना. =========================== १९-१२-२००८
मीनल नवीन

हे ही मस्त आहे खर तर हेच जास्त मस्त आहे. मीनल.
श्रावण मोडक नवीन

छानच. मागे एकदा विसुनानानीच कुठे तरी "हा स्किझोफ्रेनिया (तेच ना? की या लक्षणाला काही वेगळा इंग्रजी शब्द आहे?) की काय" असा काहीसा मुद्दा काढलेला आठवला.
पॅपिलॉन नवीन

छान आहे कविता आणि तीची माडणी. त्या भळभळत्या वेदने पुढे.. हे निःसत्व दगडपणच वाईट..! हे खासच आवडले. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.