मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ल _ _

दमामि · · जनातलं, मनातलं
लेखनप्रकार
ल _ _ तोंडात पान ठेवल्यासारखी ती शिवी तिनं दिली, एकदा... दोनदा... अनेकदा... मन भरेपर्यंत. तिथेच उभ्या असलेल्या मला अंगावरून काहीतरी ओलसर सरपटत गेल्यासारखं वाटत होतं. श्रीदुर्गापूजेचा आदला दिवस. रस्त्यांवर भरपूर ट्रॅफिक, गोंधळ. इतर पर्याय नसल्याने आणि लांब जायचे असल्याने बीईयेष्टी ने प्रवास करावा लागणार होता. दादरला बसमध्ये चढलो,, खचाखच गर्दी. आम्ही ४-५ जण बसच्या मागील बाजूस जेन्ट्सना उभे राहण्यासाठी हमखास जागा असते तिथे थांबलो होतो, बस थोडी पुढे गेली असेल तोवर मागून तिघींच एक वाचाळ मंडळ खिखीखुखू करत पुढे आलं. हिंदी भाषा बोलण्याच्या पध्दतीवरून वरून मराठी वाटत होते, त्यातील एकीने भरपूर (बोचकी) घेतली होती (त्यातल्या मोगऱ्याच्या वेण्यांचा सुवास पसरला होता). तिच्या बाजुचीला धड सरळ उभंही रहता येत नव्हतं, तिची गाडी अजून चालू न लागलेली सहज कळत होती. ती सरळ आमच्या जवळ येऊन रेलू लागली , अविर्भाव असा की बसच्या धक्क्यांमुळे चुकून तसं होतंय,आम्ही अजून डावीकडे सरकत होतो पण आता सरकायला जागाच नव्ह्ती. तिथल्या एका मुलाने गोडीत त्यांना .बायकाच्या राखीव जागी बसण्यास सांगितले , तेवढयापुरतं सरकल्यासारखं करून पुन्हा तिनं तोच प्रकार चालू ठेवला, बळेच धक्के देण्याचा. . इतर लोक नेहमीप्रमाणे सोयिस्कररीत्या बघ्याची भूमिका घेऊन गंमत बघत होते. पुढचे एक आजोबा तिला समज देत होते तर ती त्यांनाच वेड्यासारखे हातवारे करून दाखवीत होती . अशावेळेस पुरुष जास्त बोलू शकत नाहीत कारण समोरची घाबरून काय करेल, रडेल याचा नेम नसतो, त्यामुळे मी दुर्लक्ष करत होतो, त्यांच्याकडे पूर्ण पाठ करून मध्ये बॅग घेऊन उभा राहिलो होतो . त्या मुलालाही मी समजावत होतो की "जाऊ दे अजून थोडा वेळ. सवय आहे मला याची. उगीच नादी लागू नको." ती अजून बरळतच होती काही-बाही सुनावत होती. तेव्हाच कधीतरी डोकं सटकलेली ती शिवी देऊन मोकळी झाली .. ल _ _ कु _ _!! त्यानंतरही अजून काही बोलण्यासाठी, लक्ष वेधून घेण्यासाठी ती माझ्या हाताला स्पर्श करू पहात होती . मी आपल्याच संयमाची परिक्षा पाहत तिच्याकडे ढुंकूनही न पाहता स्थितप्रज्ञ उभा . त्यानंतर मात्र मला राहवेना. ती माझ्या हाताला चिकटलीच . मी त्या छोट्या गोड मुलीला उचलून घेतलं आणि तितक्यात अंगावरून काहीतरी ओलसर सरपटत गेल्यासारखं वाटलं . आकाशी शर्टावर मोठ्ठा ओघोळ दिसू लागला . तिची आई मात्र सारखी "लबाड कुठली " म्हणू लागली. ( कुणाच्याही भावना दुखावण्याचा हेतू नाही. वाटलं तर एक डायपरची जाहिरात समजा.)

वाचने 9729 वाचनखूण प्रतिक्रिया 61

जव्हेरगंज गुरुवार, 10/15/2015 - 08:01
वाटच बघत होतो. शेवट अगागा!!! (पण, आपल्याकडून ह्यापेक्षा जबराटाची अपेक्षा होती, भावना दुखावण्याचा नादात हात आखडता घेतल्यासारखा वाटला):)

In reply to by जव्हेरगंज

जव्हेरगंज गुरुवार, 10/15/2015 - 17:54
सकाळी जरा घाईतच वाचली होती. आता पुन्हा वाचली. आणि खरा प्रकार समजला. खतरा जमलीय.(आधीच्या प्रतिसादासाठी माफी) आवडेश!

In reply to by प्रीत-मोहर

दमामि गुरुवार, 10/15/2015 - 08:17
धन्यवाद हो! स्पष्ट लिहिल्याबद्दल अजून एकदा धन्यवाद! नाहीतर इतर प्रतिसाद वाचून मी डोकं खाजवत बसलोय.:)

In reply to by दमामि

सतिश गावडे गुरुवार, 10/15/2015 - 08:29
नाहीतर इतर प्रतिसाद वाचून मी डोकं खाजवत बसलोय.:)
हे वाक्य "नाहीतर इतर प्रतिसाद वाचून मी डोकं खाजवत बसलेय.:)" किंवा "नाहीतर इतर प्रतिसाद वाचून आम्ही डोकं खाजवत बसलोय.:)" असंही लिहिता आलं असतं काय?

नाखु गुरुवार, 10/15/2015 - 09:42
और आने दो. हा टका कुठं गेलाय काही कळेना. शोधायचं राज्य आलेला नाखु

सौंदाळा गुरुवार, 10/15/2015 - 10:40
जबराट शेवटची कलाटणी तर बेहद्द आवडली ;)

प्यारे१ गुरुवार, 10/15/2015 - 11:06
वरच्या प्रसंगातून एक मोठी सामाजिक समस्या लेखक (की लेखिका हाय तू?) यांनी मांडलेली असून तिच्या उद्भवण्यामागे मुख्यत्वे आर्थिक कारण जे गरीबी हे दिसत असलं तरीसुद्धा व्यक्तीच्या जडणघडणीत भोवताल कसा कार्य करतो याचा मानस शास्त्रीय आढावा घेण्याची गरज आहे. आपल्या विधींची जाणीव नसण्याच्या वयात बरोबरच्या फुलवाल्या बाईकडून कधीतरी ऐकलेल्या वाईट शब्दांची अभिव्यक्ती त्या मुलीच्या मुखातून होते याचा अर्थ लहान मुलांची ग्रहण शक्ती ही जणू टीपकागदासारखी असते. निव्वळ मुलीच्या तोंडची ही भाषा हा तिच्या संस्कारांचाच भाग नसून त्या अनुषंगानं येणाऱ्या अनेकपदरी समस्येच्या मुळाशी जाण्याची गरज आहे. मूळ लेखातल्या मूळ व्यक्तीबाबत हेच म्हणता येत असलं तरी निव्वळ कारणमीमांसा करून थांबता येत नाही कारण ती किंवा त्या व्यक्ती सामाजिक दृष्टया प्रौढ़ आहेत.

In reply to by प्यारे१

मांत्रिक गुरुवार, 10/15/2015 - 11:10
तुमचा प्रतिसाद वाचून आता कळायला लागलंय की मला कथा नक्कीच कळलेली नाही. पुन्हा वाचतो आता!!! तरी पण डोक्यात शिरेल असं वाटत नाही. व्यनि कराल?

In reply to by सूड

दमामि गुरुवार, 10/15/2015 - 16:20
सुडूक मुडूक गोणीत बेडूक मारतो उड्या टुणटुण सुडूक म्हणे धनिण कोण? आता सोडा की (ड)राव, अजून किती दिवस असा लिंगभेद करणार? त्या अनाहिता अर्थातच त्यांच्यात घेणार नाहीतच ( सांगतही नाहीत एन्ट्रीची पद्धत), आणि तुम्ही पण दूर लोटता.

In reply to by दमामि

अस्वस्थामा गुरुवार, 10/15/2015 - 17:54
ह्म्म.. मग इकडे आणि तिक़डेही दूर लोटले जाणार्‍यांसाठी तुम्ही LGBT च्या धर्तीवर नवा विभाग (नाव?) मागून घ्यावा असे सुचवेन. काळजी करु नका. इकडचे इतर आणि तिकडच्या अनाहिता तुम्हाला नक्की समजून घेतील आणि तुमच्या या मागणीस नक्की पाठिंबा देतील याबद्दल खात्री बाळगा. (मज्जा म्हणून "दक्षिण बाग (south park)" मधला 'द सिस्सी' हा भाग पहा. धमाल आहे.. ;) )

नीलमोहर गुरुवार, 10/15/2015 - 14:56
हे असंं काही १००% अपेक्षित होतं, बाकी मूळ लेखापेक्षा हे लेखन थोडं ओघळतं आणि प्रवाही आहे हे विशेष. ;) ' धन्य ' वाद !!

दमामि गुरुवार, 10/15/2015 - 17:46
1 ह__ २ वां_ ३ झ_ _ ४ भें _ _ ५ पु__ ६ ड__ ७ अ _ रां __दा स _!क्ष ** सर्व उत्तरे अचूक देणाऱ्यास सहा वाजता वडा, सात वाजता भात आणि आठ वाजल्यापासून होसूमीयाघ देण्यात येईल.

विद्यार्थी गुरुवार, 10/15/2015 - 21:12
तितक्यात अंगावरून काहीतरी ओलसर सरपटत गेल्यासारखं वाटलं . आकाशी शर्टावर मोठ्ठा ओघोळ दिसू लागला . तिची आई मात्र सारखी "लबाड कुठली " म्हणू लागली. अरेरेरे!!! बाहेर जाताना झाले का बाहेरून घरी? :-)