श्रावण सर
श्रावण सर जेंव्हा कोसळत असेल
आठ्वण माझी ति काढत बसली असेल
रात्र भर नक्किच निट झोपली नसेल
आठवणीने ति बिछान्यावर तळमळत असेल
माझ्या आठवणीने ति मनोमन् मोहरली असेल्
केवड्याची नाजुक् तनु रोमंचीत् झाली असेल्
तो निर्दयी श्रावण् वारा आग् भडकावत् असेल्
ह्रुदयाची धडधड तिची वाढली असेल
प्रणय् रात्रीचे मदन् चाळे आठवित् असेल्
प्रेमपत्रे वाचताना अश्रुंची धार लागली असेल
मी ठीक तर आहे ना असे काळजीने
श्रावण मेघास ति विचारत असेल
माझ्या फोटोकडे ति बघत बसली असेल
ह्र्दया जवळ घेवुन चुंबन वर्षाव करीत असेल
कदाचीत मी येईल या वेड्या आशेने
साज श्रुंगार करीत बसली असेल
कसे सांगु सखे, मी निराळ्या दुनियेत आहे
सिमेवर लढता लढ्ता शहिद झालो आहे
नको पाहुस वाट,भेटणे कसे शक्य आहे?
या ताटातुटीने, माझाहि आत्मा तडफडत आहे....
अविनाश........
वर्गीकरण
सुंदर!!! अप्रतिम लिहिता
छान कविता.
धक्कादायक. सुखद अपेक्षाभंग.
ओह... शेवटच कडव भाव बदलून गेल
+१
क्या बात !
वाह!
(No subject)
झोंका हवा का आजभी . हम दिल
शेवटामुळ साधली नीट
कविता छान आहे. आवडली म्हणण
शेवट राख्यो लाज, वरना अवघड