माज्या हातावरली चिम्नी
धन्याम्होरं ती लांब उडून जायची
त्यो जाताच माज्या हातावर बसायची..
शेतावर फक्त तीच माजाशी बोलायची
पावसात माज्या हाताआड हळूच लपायची..
आता लपण्याची गरजच राहिली नाय
हातावरली जागा आजबी रिकामी हाय..
धनीनेबी चिम्नीवानिच मला रामराम ठोकला
बायकापोरास्नी माग ठेऊन निगुन गेला..
मोठ्या गाडीतनं त्यो लोकनेता आला
जाताना गाडीत दारुची बाटली उघडला..
सात दिवसानंतर छोटं धनी आलं
ट्र्ाक्टरवर बसुन माझ्याकडं पाहून हसलं..
हातावरचं पाव्हण आता बिगीबिगी येईल..
पर धनीला परत कोणं आणिलं?
वाचने
1728
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
4
प्रतिक्रिया
.
शंभर जणात कमीतकमी तुम्हाला तरी आवडली...
ही बुजगावण्यावरची कविता आहे का? बर्याचदा वाचूनही नीट कळली नव्हती म्हणून प्रतिसाद दिला नाही.
बुजगावणच बोलत आहे
छान कविता.