मुळ काव्य-''मी माझा'' या चारोळी काव्य संग्रहातून,कवी-श्री.चंद्रशेखर गोखले विडंबन-''मग तू कुणाचा?'' .............मुळ काव्य....................................................................विडंबन................................................................................... १)पुसणारं कोणी असेल तर.................................................कात्रण चांगलं असेल तर डोळे भरुन यायला अर्थ आहे..............................................करंजीला अर्थ आहे कुणाचे डोळेच भरणार नसतील..........................................करंजीच मोडली...तर(?) तर मरण सुद्धा व्यर्थ आहे..................................................तर..सारण सुद्धा व्यर्थ आहे २)तुझ्या माझ्यातलं अंतरसुद्धा.........................................इडली डोश्यातलं अंतर तुझ्या माझ्यातला दुवा आहे............................................हा त्यांच्यातला दुवा आहे ही माझी कल्पना नाही....................................................ही माझी कल्पना-?.....नाही हो हा माझा दावा आहे ......................................................अहो,मध्यस्थी रवा आहे... ३)पाण्याचं वागणं .......................................................तेलाचं वागणं कीती विसंगत?.......................................................कीती विसंगत ? पोहोणाय्राला बुडवुन................................................चकलीला बुडवून प्रेताला ठेवतं तरंगत................................................कडबोळी ठेवतं तरंगत ४)भरुन आलेलं आभाळ...........................................टोपलीभर पापलेट ढळत गेलेला दिवस................................................जणू दिसे खरवस माझ्या मनात चंद्राची आशा.................................मनात बांगड्याची आशा आणी नेमकी आली आवस....................................आणी नेमका आला रावस ५)मी आहेच जरा असा..........................................मी आहेच जरा असा एकटा एकटा राहणारा.........................................एकटा एकटा खाणारा वाळकं पान सुद्धा गळताना...................................जळकं भजं सुद्धा तळताना तन्मयतेनं पाहणारा..........................................माझच म्हणुन पाहणारा पराग दिवेकर..............