मूळ पीठ.. + आंम्ही(...ह्ही ह्ही!!! ) = जिल्बी! =)) बघतो आहे वाट ,कधी तरी शब्द-येईल, आणलाच..!असाच..!बळंच..!,तरी..कविता कशी-होईल...? शब्दांचे ते डोंगर,अन् माझिया हतातील गदा, जुळणार्‍या ओळी पाहून ,यमके -पाडिन बदाबदा... तिच जागा=घोड्यांची पागा... शब्दाला शब्द जमला, "पडली नजर-की केला "वार" , यावर विश्वास बसला... एक वरीस झालं.., तरी.. कविता नीट-होत नाही, ज्जोरा...त उबळ आली तरी, भस्सकन उलटी होत नाही.. सरली ह्यातच दोन वर्षे, आता तरी-व्हावी, किती वर्ष जिल्ब्या टाकतोय्,कधी बसणार चावी? :p मग विचार केला आपण,ओळिं'ची टोके जुळवू, आहे प्रतिभा म्हणून येण्यापेक्षा, ह्यातच गरज-बोळवू... एक छान कविता 'अशी', मासिकात-नेउन दिली, संपादकांनी प्रथम-दर्शनीच,ती फाडून फेकून दिली... (तिच्यायची &^$# त्यांच्या! ) =)) कळ-निघून गेली..अन्,शब्दांना अंधारी आली, लाख्खो कवितांची स्वप्नं,नुसती यमकातच विखुरली... प्रतिभा वगैरे खोटी असते, माझाच-प्रयत्न खरा.. नाहि काहि जमलं तरी मी, यमकांपाशिच बरा !!