:)

आवडली

क्या बाsssत है!!! हर एक.. क(गो)डव्याला सलाम!

फारच छान आहे. शेवटचे कडवे तर कळस आहे. अशाच विषयावरची "सोनल कर्णिक वायकुळ यांची ही कविता

अतिशय तरल, भावगर्भ कविता.

छान! यावरून ही आठवली, वगैरे! कधी तुझ्यास्तव मनात भरते मेघ पिणारे चांदल नाते दवात जे घर बांधूनि राही पण ते नाही प्रेम वगैरे! तव शरिरातून कधी पेटती लाल किरमिजी हजार ज्योती त्यात मिळाया पतंग होतो परि नसे ते काम वगैरे! कधी शिवालय पांघरुनी तू समोर येता विरती हेतू मनात उरते मात्र समर्पण मी नसतो पण भक्त वगैरे! रंगित असले धुके धराया सार्थ शब्द हे अपरे वाया त्या पलिकडचा एक जरासा दिसे बरासा फक्त वगैरे! -कुसुमाग्रज

कुसुमाग्रज आणि अमेय... दोघेही जबरदस्त!!

छान. आवडली.