मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

आत्मक्लेश४

नंदकिशोर साळ्वे · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
निवार्‍यासाठी पावसानं माझंच घर शोधलं, मग स्वागतासाठी त्याच्या मी अंथरलं पातेलं. डोळे पुसण्यास माझे पाऊस धावूनी आला, थेंब कोणता तुझा नि माझा हेच कळेना म्हणाला. ढगाच्या सावलीला डोंगर समजला डाग, पेटून उठला वणवा जेव्हां ढग म्हणाला फुलतेय बाग.

वाचने 3285 वाचनखूण प्रतिक्रिया 11

धनंजय 24/09/2008 - 20:55
कल्पनाशक्ती. विरोधाभास आवडले.

लिखाळ 24/09/2008 - 20:57
तीनही चारोळ्या मस्त ! मग स्वागतासाठी त्याच्या मी अंथरलं पातेलं. हे तर जबरदस्त ! --लिखाळ.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 24/09/2008 - 21:03
आवडल्या !!! जबरदस्त कल्पना.

स्वाती फडणीस 24/09/2008 - 22:24
मस्त

मनीषा 25/09/2008 - 10:26
आवडल्या डोळे पुसण्यास माझे पाऊस धावूनी आला, थेंब कोणता तुझा नि माझा हेच कळेना म्हणाला. ......सुंदर

श्रीकृष्ण सामंत 25/09/2008 - 10:34
वाचून मजा आली www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

रामदास 25/09/2008 - 12:53
आवडली कविता. http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

बेसनलाडू 25/09/2008 - 13:43
छान! (आस्वादक)बेसनलाडू