आवडल

अरेरे, एका महाकवीला जग मुकले. तेरी दो टकियाकी नोकरी...

__/\__!!

छानच!

एकदा एकजण, प्रातःर्विधीची तक्रार घेऊ, डॉक्टरांकडे जातो. 'डॉक्टर, सक्काळी सक्काळी अर्धा अर्धा तास बसतो पण कांही होत नाही.' त्याला कांही गोळ्या देत डॉक्टर म्हणतो,' काळजी करू नका. ह्या गोळ्या घ्या उद्या होईल.' दुसर्‍या दिवशी तो परत येतो. डॉक्टरांच्या प्रश्नाला नकारार्थी उत्तर देत म्हणतो, 'नाही, आजही नाही झाली.' डॉक्टर डोस वाढवून देतो. 'ह्या गोळ्या घ्या ह्या जास्त स्ट्राँग आहेत. ह्याने नक्की होईल.' पुन्हा दूसर्‍या दिवशी तेच. 'नाही, डॉक्टर नाही झाली.' तिसर्‍या दिवशी डॉक्टर औषध बदलून देतो. म्हणतो, 'ह्या सगळ्यात स्ट्राँग गोळ्या आहेत ह्याने व्हायलाच पाहिजे.' पण पुन्हा तो पेशंट जेंव्हा निराश मनाने येतो आणि म्हणतो, 'नाही. डॉक्टर ह्या गोळ्यांचाही कांही उपयोग झाला नाही.' तेंव्हा मात्र डॉक्टरही चक्राऊन जातो. सहज बोलता बोलता डॉक्टर विचारतो. 'तुमचा व्यवसाय काय आहे?' तो म्हणतो, 'मी कवी आहे. कविता करतो.' डॉक्टर शांतपणे खिशातून आपले पाकिट काढून त्याला २०० रुपये काढून देतो आणि सांगतो, 'समोर एक चांगली खाणावळ आहे. तिथे जाऊन पोटभर जेऊन घ्या. जा काळजी करू नका, होईल उद्या.'

मनाला भिडली !

अगदी मनातून उतरलेत शब्द.....

बहोत खूब!

हं!

मस्त लिहीलीय...

फारच छान

:)

भारी !!!

कवितेतल्या भावनांशी सहमत .. आवड्ली कविता :)

वा! छानच! टोकदार भाष्य.. अगदी आवडले