मंडळी हा 'आलेख' आहे तुमच्या माझ्या मोठ्ठे होण्याचा! बाल पावलांनी धावता धावता उंबरा ओलांडण्याचा ! एका छोटुल्याला मोठ होताना पहाण्याचा. प्रत्येक आलेखाला एक परिमाण असते. इथ ते परिमाण आहे कागद. आजच्या जगात मोठ होण्याचं मोज माप मला कागदानच मोजावस वाटल. अन मग त्या मोठ्ठा होणारयाला पण नाव आहे कागद. 'कागद' आपल्या रोजच्या जीवनाचा एक अविभाज्य भाग! माझा कागद सहा महिन्यांचा असतो. पालथ पडून पुढ सरकताना पेपरवर हात मारून येणारा आवाज त्याला गम्मत वाटतो. वर्तमान पत्रातलं अक्षर न अक्षर चिमण बोटांनी उखडून टाकण्याचा त्याचा निर्धार असतो. कागद थोडा मोठा होतो. दारातल्या झिम्मड पावसात छोट्या छोट्या नावांनी भिजत रहातो. आता कागदाला उधान येत ताज्या वर्तमान पत्राचे गोळे करून तो युद्ध खेळतो, कधी घडी घडीच विमान होऊन गल्लीभर उडतो. मग कागदावर गिजमिड अक्षर उमटतात. हळू हळू ती सुवाच्य होतात, त्यांची अक्षर बनतात. आता कागद इतिहास भूगोलात गरगरु लागतो. व्याकरण गणितान भिरभिरू लागतो. आणि कागदाला शिंग फुटतात! रॉकेट होऊन तो अचूक नेमबाजी करतो, पकडला की चोरासारखा निसटतो ! कागद आणखी मोठा होतो. त्याला डोळेही फुटतात अगदी एक दोन प्रेम पत्रेही होतात. चारदोन हलक्या ओळींच्या कवितांचा प्रयत्न होतो, दोन चार ठिकाणी नकार घेऊन कागद मार्गाला लागतो. आता कागद प्रौढ होतो. एक दिवस पत्रिका बनून येतो ! आज मी दुसऱ्या पिढीचा कागद मांडीवर खेळवते. त्याच्या कडे बघताना अचानक माझं कागद नजर फिरवतो अगदी डोळ्यात डोळे घालून बघतो हळूच त्याच्या नजरेत रॉकेट फिरून जात ! माझ्या नजरेन ते टिपल्याची खात्री झाल्यावरच तो परत वर्तमान पत्र बनतो..... अपर्णा __/\__