मानाचा मुजरा!
अठरावर्षांपूर्वी घडले एक पहा नवल
चेंडु-फळीचा खेळ खेळण्या पडे एक पाऊल
वामनमूर्ती बघता, त्याला भलेभले हासले
तलवारीसम बॅट तळपता डोळेही दिपले
एकामागुन एक मोडितो विक्रमही सगळे
टीकाकरण्या जाती तेही ठरती की बावळे
असा घडविती शिष्यच तेची गुरु 'रमाकांत'
स्वर्गीय पित्याचा पुत्र असे हा खरा मातृभक्त
'अजित' राहुनी निभवी तोही धाकलीच पाती
खेळामधला 'डॉन'ही त्याला देई यशोपावती
जगात सगळ्या जरी वाजतो डंका खेळाचा
पाऊल त्याचे असे भूवरी नम्र भाव त्याचा
अजून खिळती त्यावर सार्या अभिमानी नजरा
मराठमोळ्या 'सचिन' तुला रे मानाचा मुजरा!
चतुरंग
वाचने
4725
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
10
प्रतिक्रिया
:)
मस्त कविता
वा!!
मस्त!
वा वा
अरे खूपच छान..
सुंदर..
छान
सही !!!
रंगराव तुम्हालाही मामु!