गझल
Taxonomy upgrade extras
तेव्हा मुकीच होते आता मुकीच आहे
आता मुकेपणाचा झाला सराव आहे
जातीच्या प्रेमानं मी चिंब चिंब झाले
आता धगीत माझे उद्ध्वस्त गाव आहे
बोललेच नाही माझ्या व्यथा कुणाला
सोसून सर्व घेणे माझा स्वभाव आहे
आम्ही येथे भुकेले तेही तिथे उपाशी
प्रत्येक माणसाला आमचीच हाव आहे
गावात आम्ही हरलोच बाजी
सजा न द्यावी त्यांना ऐसा ठराव आहे
पाचोळाच जीवनाचा झाला अखेर माझ्या
सांगा मित्रहो, माझा दोष काय आहे
वाचने
7376
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
19
अरे वा!
In reply to अरे वा! by प्रमोद देव
अरे वा! +१
कविता की गझल
देवसाहेब, धनंजय,
प्रतिक्रियेबद्दल आभारी !!!
'एका असाहाय तरुणीची जातीय कारणातून झालेली होरपळ' अशा आशयाची रचना गझलेत बांधता येते का ? एक प्रयत्न केला !!!
पण ही गझल नसावी असे वाटते. गझलेचे स्वतःची काही वैशिष्टे आहेत. एकतर गझलकार उत्तम कवी असला पाहिजे आणि दुसरी अट की त्याला वृत्तांच ज्ञान असलं पाहिजे.
या दोन्हीही अटीत आम्ही बसत नाही !!! :)
प्रत्येक शेर एक स्वतंत्र कविता असते तेच आम्हाला जमले नसावे असे वाटते. अर्थात गझलप्रेमींची यावर मते येतील, बेहराची साधक-बाधक चर्चा येथील वजनदार गझलकार करतीलच. त्याचीच आम्हीही वाट पाहत आहोत.
In reply to कविता की गझल by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
जात !
सुंदर..
In reply to सुंदर.. by विसोबा खेचर
असेच म्हणतो
मतला?? मक्ता ???
बोललेच नाही माझ्या व्यथा कुणाला !!!!!
लगे रहो.
काव्यरचना-
संवेदनशील
स्तुत्य प्रयत्न
गझलप्रेमी.
डॉ. साहेब आतून आलेले काव्य!
In reply to डॉ. साहेब आतून आलेले काव्य! by चतुरंग
असेच
धन्यवाद यार हो !!!
वा वा..
बिरुटे सर गझल करतात हे माहित
धन्यवाद निखिलजी. यानिमित्ताने