कधीमधी उगाचच वाटत राहतं, आपणही आभाळ व्हायला हवं होतं.. मायच्या फाटक्या नशीबावर, फाटकं का होईना.. पांघरुण व्हायला हवं होतं. पापणी होऊन अलगद, तिच्या आसवांना झेलायला हवं होतं.. तिच्या आयुष्यातल्या अंधारावर, चांदणी होवुन का होईना .. भरपुर पाझरायला हवं होतं. तिच्या सुरकुतलेल्या चेहर्‍यावर, जाईच्या हातांनी गोंजारायला हवं होतं.. राहुन राहुन मन खंतावतंय, एकदा का होईना तिच्या कुशीत शिरुन.. मनसोक्त रडायला हवं होतं. विशाल.