मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

श्रावण

कर्नलतपस्वी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
कविता
मुक्तक
शब्दक्रीडा
काव्यरस
निसर्ग
पाऊस
माझी कविता
काळ्याशार पाटीवर पांढरी शुभ्र रेघ ग्रीष्माच्या पाठीवर काळे काळे मेघ खरपुस ताबुंस मातीवर हिरवी चंद्रकळा प्राजक्ताच्या झाडाखाली मोतीयाचा सडा सुखावली धरती सुखावली मने इवल्या इवल्या रोपानी डुलती हिरवी राने चिंब झाले मन रुंजी घालतो साजण उभा भाऊ दारी म्हणे आला पंचमीचा सण मन पाखरू पाखरू पोचले आईच्या पायाशी डोळ्यात श्रावण भरून उभा साजण दाराशी २९-७-२०२२
वाचने 3813 वाचनखूण प्रतिक्रिया 7

चित्रगुप्त Sun, 07/31/2022 - 22:21
खूपच सुघड, अर्थगर्भ कवन. एक समजले नाही:
उभा भाऊ दारी म्हणे
आणि
उभा साजण दाराशी...
हे दोन्ही एकदमच, म्हणजे एका दारात भाऊ आणि दुसर्‍यात साजण, असे म्हणायचे किंवा कसे ? किंवा आमच्या बालबुद्धीला उमगलेले नाही असे ?

कर्नलतपस्वी Mon, 08/01/2022 - 06:53
उभा भाऊ दारी म्हणे आणि उभा साजण दाराशी... चित्रगुप्त जी धन्यवाद. तीचा भाऊ तीला माहेरी घेऊन जाण्यासाठी आलाय.ती मनाने केव्हाच आईकडे पोहोचली असून, तीला भावाबरोबर जाताना पाहून पाणावलेल्या डोळ्यानी तीचा साजण दाराशी उभा आहे. जणू म्हणतोय लवकर ये मले तुझ्याविना करमणार नाही. आसे दृश्य आहे. " चार दिसावर उभा ओला श्रावण झुलवा, न्याया पाठवा भावाला हिला माहेरी बोलवा " शांताबाई शेळके