अवलिया साहेबांच्या गंभीर कवितेमुळे काही सुचेनासे झाले मग हा गंभीर्पणा दुर करण्यासाठीच हे विडंबन अवलिया साहेब. ह.घ्या. कधी नवख्या सभासादासारखा कधी मत्त टिकाकारासारखा कधी अनाहुत विडंबनकारासारखा कधी वाट पहायला लावण्यार्‍या प्रतिसादासारखा कधी रडवेला तर कधी हसरा कसाही असलास तरी पण आज मी तुझ्या काव्याचे विडंबन करीत आहे दे मला अजुन अशी काव्य दे हे दयानिधी कवी, लेखका.... करशील ना माझ्यासाठी येवढेतरी ?? * हळुवार हलकेच जावुन हॉटेलमधे खाऊन झाल्यावर वेटरच्या कानात गुज सांगा पैसे नाही माझ्या खिशात मार खाण्याआधी अजुन एक मिसळ खाऊ द्या मला मला खायचय अजुन हॉटेलात मी प्लेट धूत राहीन अनंत काळपर्यत हे मॅनेजर, वेटरांनो... कराल ना माझ्यासाठी येवढेतरी * पोळपाटावरिल कणकेचा गोळ्याचा नवा नकाशा लाटण्यासाठी असेल ती खजिलच मनातुन या जन्मी भुकेले झालेले माझे पोट कदाचित येईल भरुन समोरच्या होटेलात हवा आहे मला म्हणुनच पुनर्जन्म बल्लवाचार्यांच्या रुपात हे दयाळु परमेश्वरा... करशील ना माझ्यासाठी येवढेतरी आपला मराठमोळा