आणि गोव्याची साद आली ........ पुन्हा एकदा

मिपाकर मंडळी, नमस्कार. आजच लिखाण करण्याचा हा माझा पहिलाच प्रयत्न आपणा सर्वांना आव डेल अशी आशा. आणि गोव्याची साद आली ........ पुन्हा एकदा गोव्याची साद तशी नेहमीच येत असते कानावर आणि वर्षातून कमितकमी २ वेळा तरी आम्ही गोवाभेट घेतली आहे, गेली पाच एक वर्षेतरी नक्कीच. २०१४ मधे मात्र मे १४ ते मार्च १५ एवढा काळ लोटला पण जाता आले नव्हते. आता ह्या मेमधे नक्की जायचे असे ठरवले आणि आमच्या लाडक्या जनशताब्दीची तिकिटे काढली. तीन महीने आधीपासूनच वारे वाहायला लागले. आणि अहो आश्च्रर्यम ...... सौ. आणि चिरंजीव दोघांनी डिक्लेअर केले की त्यांना मार्चच्या शेवटच्या आठवड्यात सुट्टी मिळू शकते. मग तर वारे अजून जोराने वाहायला लागले, जायची जनशताब्दीची तिकिटे मिळाली पण येण्याच्या ठरवलेल्या दिवशी तिकिटे प्रतिक्षायादीत. तरीही वाट पाहू लागलो. परत एक आश्चर्याचा धक्का .... सौ. आणि चिरंजीव दोघेही म्हणाले कारने जाऊयात, खरेतर दोघेपण कारपेक्षा ट्रेन पसंत करतात पण ह्या वेळी दोघांचा वेगळा सूर होता. त्यांचा सूर बदलायच्या आत पहिल्यांदा ट्रेनची तिकिटे प्रतिक्षायादीचे स्टेटस न बघता रद्द केली आणि सज्ज झालो. २८ मार्च, शनीवार सकाळी ६.१५ प्रयाण. मागच्या वेळेस ह्याच वेळी निघून दुपारचे जेवण गोवा हद्द पार करून पात्रादेवी ते म्हापसा दरम्यान केले होते (३.०० वाजता). ह्या वेळीही तसेच करू असे ठरवून निघालो पण एक पंक्चर, चाक बदलणे, पंक्चर काढणे आणि पुणे परिसर,सातारा, टोलनाके आणि वाटेतला ट्राफिक यांनी साधारण १.३० तास मागच्या वेळेपेक्षा मागे पडलो. पंक्चर काढताना सूर्यदर्शन आम्ही ठरवले होते की सुर्यास्तापर्यंत पाळोळेला पोचायचे पण आता ती शक्यता धूसर झाली आणि उत्तर गोव्यातच आज मुक्काम करायचा असे ठरवले. वाटेतल्या खादाडीची सूरुवात अर्थातच मिसळपावनेच भुइंजला मि. पा. नंतर मात्र जेवायला आजय्राला ४५ मि. थांबून थेट गोवा गाठले. घाटानंतर आणि एकूणच २-३ तासांनी गाडी व पायांना आराम द्यायला १० मिनीटे रस्त्याच्या बाजूला गाडी घेऊन बंद केली की झाला दोघांचा आराम. आजरा गावात जेवण छान चवदार मिळाले. घेतलेला मार्ग एक्सप्रेस वे - सातारा - कोल्हापूर - थावंदी फाटा - आजरा - अंबोली - विलवडे - बांदा - म्हापसा बाहेरून - अंजूना. विलवडेमार्गे एकदम बांदा गाठता येते, सावंतवाडीला जावे लागत नाही. १० एक कि.मि. वाचतात. पण मधला रस्ता फारच खराब झाला आहे, मागच्या वेळी बरा होता. तर पुन्हा एकदा गोंय दर्शन .......... आणि हे धारगळचा टोल नाका (गोवा एंट्री टॅक्स) संध्याकाळचे ५.००. मोर्चा सरळ वॅगॅतोरकडे वळवला. धारगळ ते वॅगॅतोर सुद्धा वेळ लागला. वाटेत पेट्रोल फूल केले. (आता येथील पेट्रोल फक्त ९.०० रू. स्वस्त आहे, मागच्या वेळेस हा फरक तब्बल २० रू. होता). हॉटेल शोधण्याच्या फंदात न पडता गाडी वॅगॅतोर फूट्बॉल ग्राऊंड्समोर उभी केली (थलासासमोरचा पार्किंग लॉट), पैसे,मोबाइल, कॅमेरा बरोबर घेतले, इतर सर्व सामान गाडीतच सोडून एक ५०-६० पायरी खाली उतरलो आणि उत्तर गोव्यातील आमच्या आवडत्या बीचवर पाऊल ठेवते झालो. लिटल वॅगॅतोर किंवा ओझरान बीच. मेन किंवा बिग वॅगॅतोर बीचच्या खूपसा डावीकडे असलेला हा बीच पटकन दिसत नाही. म्हणूनच अत्यंत कमी गर्दी असलेला, नावाप्रमाणेच छोटासा नितांत सुंदर बीच. सुंदर बीच आणि तेथील सुंदर सुर्यास्ताचा देखावा चिरंजीवाचे मनसोक्त पहिले समुद्रस्नान झाले, सुर्यास्त झाला आणि मग आम्ही अंजूनाला गेलो. स्टारको जंक्शनजवळ गाडी लाऊन हॉटेल शोधले. एका वस्तीपुरते साधेसे महाग नसलेले होटेल; ते लगेच मिळाले. आंघोळ पांघोळी उरकून, एक फेरफटका मारून परत हॉटेलवर येऊन आराम केला आणि मग रात्री थोडे उशिराच रात्रीचे जेवण करून आजचा दिवस संपवला. ______________________________________________________________________________________ दुसरा दिवस मार्च २९ रविवार सकाळी लवकरचा फेरफटका. --- आम्ही अंजूनात राहतो तेव्हा नियम केल्याप्रमाणे सकाळी लवकर एक मोठी चक्कर अर्थातच चालत चालत मारतो. चिरंजीव साखर झोपेत असतात, आम्ही प्रभातफेरी करतो. स्टारको जंक्शन वरून फ्लिया मार्केट किंवा कर्लीज रस्त्यावरून, अंजूना बीच. बीचवरून उजवीकडे बीच संपेपर्यंत चाल. नंतर परत बीचलगतच्या स्टॉल्स आणि शॅक्समधल्या रस्त्यावरून अंजूना बीच बस स्टॉप. बॅक टू स्टारको जंक्शन. खालच्या फोटोंमधे ही चक्कर. (साधारण ५.५० ते ६.०० कि.मि.) गोव्यातील घरांचे रंग आकर्षक आणि वेगळे असतात. मागे या विषयावर ईथे एक धागा झाला आहे बहुतेक. कैरी आणि फणस. हॉटेलवर येऊन चिरंजीवांची झोपमोड करून आवरले, नाश्ता केला आणि आमच्या सर्वात आवडत्या समुद्रकिनार्याकडे प्रयाण केले. (अर्थातच पाळोळे - दक्षिण गोव्याचे टोक . कर्नाटक हदद् कारवार लगत) वाटेत पणजी - मांडोवी पुलाखालील ट्रॅफिक आयलंड माडगाव - नवीन जिल्हाध्यक्ष कार्यालय वाटेत आणि आता पाळोळेला पोचल्यानंतर पुढे चालू क्रमशः