'स्पर्श के नियम 'ह्या पुस्तिकेचे प्रसारण करणार्‍या न्यायमुर्ती ना माझा सलाम. ओंगळवाणे आणि नको असलेले स्पर्श फक्त मुलींच्याच वाट्याला येतात हा एक मोठा गैरसमज. __________________________________________________________ साल १९७० वय १७ स॑काळची ६.१५ ची अंबरनाथ वरुन येणारी लोकल. खच्चुन भरलेली. आधी ओझरता. नंतर थोड्या दिवसांनी जवळीक साधणारा. काही दिवसांनी थेट किळसवाणा, ओकारी आणणारा. कुणाला सांगायचे. गोंधळ. मित्राला सांगायची हिंमत नाही. हे फक्त आपल्यालाच होते आहे का? कसे विचारु? माझ्यातच काही कमी आहे का? बर, प्रश्न स्वःत सोडवायची हिंमत नाही. आडदांड दिसणारा ४० वर्षाचा पुरुष डबा बदलला. पण पाठलाग सुरुच. नंतर हिंमत करुन आईला विचारले. निरक्षर आई पण हिंमतवान. हसली. " घाबरु नकोस" एक सुई दिली. कपड्यात गुंडाळलेली. सुईच्या टोकावर एक छोटासा कागद. मला इजा होउ नये म्हणुन. " खिशात ठेव" "परत हात जवळ आला की कागद काढ, जोरात टोच" "चेहेरा निर्विकार ठेव" "परत कधी वाट्यास येणार नाही" तीच लोकल. तोच माणुस. फरक होता तो सुईच्या टोचण्याचा आणि टोचल्यावर उठलेल्या अखंड वेदनेचा. दुसर्‍या दिवशी पासुन सर्व काही सुरळीत. ___________________________________________________________ वरील पुस्तकाच्या फक्त दिल्ली आणि आजुबाजुच्या प्रदेशासाठी प्रायोगिक तत्वावर फक्त १००० प्रती उपलब्ध होणार आहेत. बरोबर एक डीस्क पण आहे. बघु एखादी प्रत मिळते का. देईन शाळेच्या मुख्याध्यपकांना. पलकांना आणि मुलांना देण्याकरता. आजही वेगवेगळ्या पातळीवर ५३% मुलांना ह्या जाचाला तोंड द्यावे लागते असे भारत सरकारचे सर्वेक्षण आहे. ह्या स्पर्शाने सुरुवात आणि शेवटची पातळी म्हणजे बलात्कार.