मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

थर्टीपस्ट नाईट २००७

ब्रिटिश · · जनातलं, मनातलं
लेखनप्रकार
थर्टीपस्ट नाईट कदीची वाट बगत होतू ह्या दीवसाची. रम्या, सूर्‍या, म्हादेव न मी चौगांनी पक्का बेत ठरवलावता.सगली तयारी केलती. बॅगपायपरचे दोन खंबे,चाकन्याला अंडी, शेंगदाने,स्टार्,बॉईल चना आनुन ठीवल व्हत.बारक्याला मटन आनाला पाटवला. सूर्‍याच्या शेतात बरूबर सात वाजता जमाच ठरल होत. अंगात येगलाच वारा येत व्हता. संद्याकाली साडेसा ला सूर्‍याची शीटी आली. मी भायेर नींगालू. शेतात पोचलु. रम्या न म्हादेव वाटच बगीत व्हते. आमाला बगीतल्या बगीतल्या 'थर्टीपस्ट नाईट येन्जाय ~~~' रम्यान बोंब ठोकली. आर कूट होता र आवरा टाईम ? कती वाट बगाची तूमची ? म्हादेव ला धीर नीगना आवर्‍यात बारक्या गरमागरम मटन न भाकरी झेऊन आला. 'चला चला र स्टार्ट करूया' रम्यान गलासं काडली. पाचव जनांचे पेग भरले, यकमेकांवर आपटले. 'चेआर्स !' पयला घोट मन भरुन झेतला. चार चार करत जालत दारू आन गेली. गप्पा सूरू झाल्या. आख्ये शेतान आमचे आमीच, कोनाचा तरास नाय न काय नाय. साली येक मातर गंमत हाय. दारू लोकांना जवल बी आनती न पार दुश्मनी बी करवती. रम्या न सूर्‍याचा छ्त्तीस चा आकडा पन आज दोगव यकत्र बसलेवते. 'तुला म्हायती र मीथन्या ह्यो माज्या भावासारका हाय.' रम्यान सुर्‍याचे गल्यान हात टाकला 'म्हुन माजे बा ला शीव्या दील्ल्या व्हत्या क र ?' सूर्‍या 'आरे गपा भ्**नो. मजा कराव आल का मारामारी र' मी समझवला 'त्या शेट्टी आन्नान जाम खून्नस दिलता र परवा' म्हादेव 'माराचा क बोल. माराचा क बोल ? आत्ता कोयता आनत बोल.' बारक्या 'आर बस ,र बस' 'बस कना बस कना ? म्हादेव ला खुन्नस दीलेला मना खपाचा नाय !' बारक्या चीतालला 'आज मी जो क हाय तो म्हादेव हाय म्हनून ' 'आर आसा काय झाटलीमन लागुन गेलास र तू ? साला म्हैन्याचे शेवटी लो़कांकडे पैशे मागत फीरतस.' 'मिथ्नन्या पैसा क रां* पन कमवते. आपून ईज्जतीत जगतो बोल.' 'ज्याआयला कसली ईज्जत र ? लोकांकड पैशे मागतस क ईज्जत ?' सगली हसाला लागली. आस सगल चाल्लवत. दोनी खंबे रीकामे झाल्ते. रात त सरली नव्हती. 'मना आजुन हवी.' म्हादेव टाईट 'आर आता कुट मीलाची येवड्या राती ?' 'मी आन्तय. देशी चालल क ?' बारक्या 'आन कुडची बी पन मना आता दारु पायजेल' म्हादेव आयकना बारक्या गेला भेलकांडत न शेट्टीआन्नाकडशी हातभट्टीची दोन बाटल्या हानल्या 'तूमीच पीवा बाबांनो, आमाला हातभट्टीची नको, आदिच जाम झालीय' मी न सूर्‍या बोल्लो, रम्याबी नाय म्हन्ला दोनी बाटल्या म्हादेव न बारक्यानी संपवल्या. सगली आवराआवरी करनार येवड्यान बारक्यान ऑक्क्नन ऊल्टी केली. म्हादेव म्हन्ला 'मना कई दीस नाय रं' सुर्‍या त्याचे जवल गेला त त्याचे डोल्यातून रगत येत व्हत. आमी पार घाबरलो, खाडकन ऊतरली आमची तसाच दोगांना उचालले न पनवेला हास्पीटला त नेलं. तीत त ही गर्दी. आखा गाव लोटलावता. शेट्टीआन्नान मिथेल टाकून दारू वाडवली व्हती . घरटी यक तरी मानूस ऍड्मीट व्हता. बारक्या म्हादेव दोगव गेले. बत्तीस मान्स मेली. आख्या गावच मशान झाल वत. येंन्जोय करन्याचे नादान आमी पार बरबाद झालो व्हतो. आज थर्टीपस्ट नाईट बारक्या न म्हादेव ची लय आटवन येतय रं. मी आनी सूर्‍या गप बसलोय. शांत शांत. देवा म्हाराज्या ऊद्या आशी वंगाळ बातमी नको रे देऊ. तूजे पाया पडतय बग. मिथुन काशीनाथ भोइर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

वाचने 20823 वाचनखूण प्रतिक्रिया 48

>>'तूमीच पीवा बाबांनो, आमाला हातभट्टीची नको, आदिच जाम झालीय' मी न सूर्‍या बोल्लो, रम्याबी नाय म्हन्ला जबरा >>'चला चला र स्टार्ट करूया' रम्यान गलासं काडली. आम्ही पण स्टार्ट करतोच्च आता. >>शेट्टीआन्नान मिथेल टाकून दारू वाडवली व्हती . बेक्कार, नको ते असले दिवस बिरीटीश हा चांगला लिहीतो आहे. असा लिहीत रहा ---- सखाराम गटणे © २००८, लेखकाच्या पुर्व लेखी परवानगीशिवाय ही प्रतिक्रिया वापरता येणार नाही.

In reply to by टारझन

खरंच असं व्हायला नको. अदिती आमच्यात दारू पिण्यासाठी नवीन वर्षाची, नवीन कपडे खरेदी करण्यासाठी दिवाळीची, मोदकांसाठी चतुर्थीची, आणि शुभेच्छा देण्यासाठी वाढदिवसाची वाट बघत नाहीत.

मदनबाण 31/12/2008 - 22:09
बाल्या लयं वाईट वाटल रं !!! मदनबाण..... "Its God's Responsibility To Forgive The Terrorist Organizations It's Our Responsibility To Arrange The Meeting Between Them & God." - Indian Armed Forces -

शितल 31/12/2008 - 22:25
शेवट वाचुन धक्काच बसला. :( >>देवा म्हाराज्या ऊद्या आशी वंगाळ बातमी नको रे देऊ. तूजे पाया पडतय बग. खर आहे.

भिडू 31/12/2008 - 22:31
>>'तुला म्हायती र मीथन्या ह्यो माज्या भावासारका हाय.' रम्यान सुर्‍याचे गल्यान हात टाकला प्यायला बसले को असले वाक्य निघतेच कोणाच्या ना कोणाच्या तोंडातुन. हा माझा लहान भाउ,हा माझ्या मोठया भावा सारखा आहे ईत्यादि ईत्यादि.

मथुन भौ, तुमची कथा वाचायला घेतली की हसत हसत लोळायचे हा नियम आज मोडित काढला तुम्ही. पण लेखन तेवढ्याच ताकदीचं झालय. हस्यकल्लोळा ऐवजी डोळ्याच्या कडा ओल्या केल्या. बारक्या न म्हादेव ची लय आटवन येतय रं. तुमच्या भावना समजू शकतात. शाळेत असताना माझा एक मित्र पोहायला गेला आणि खडकावर डोके आपटल्याने गेला... अशा आठवणी सुन्न करुन जातात. पुन्हा अशी वेळ कोणावर न येवो हीच इश्वरचरणी प्रार्थणा. आपला, (खिन्न) भास्कर

धनंजय 31/12/2008 - 23:19
धक्कादायक. (या बाल्याच्या कथा काळजी घेऊन वाचायला पाहिजेत. गुदगुल्या करता-करता पोटात गुद्दाच हाणला याने.)

पक्या 01/01/2009 - 00:31
छान कथा . खुसखुशीत वाचताना एकदम इमोशनल क्लायमॅक्स ने आधीच्या कथांएवढी मजा आली नाही. पण कथा ओढून ताणून नव्हे तर आपसूकच एक चांगला संदेश देते ते आवडले.

baba 01/01/2009 - 00:50
मित्रा, काय लिवतोस रं... खल्लास.. ..बाबा सर्वा॑ना नविन वर्षाच्या शुभेच्छा

In reply to by सुनील

विसोबा खेचर 03/01/2009 - 10:57
काही वर्षांपूर्वी मुंबईत छाया बारमध्ये घडलेल्या गोष्टीची आठवण आली. ३१ डिसेंबर, १९९१. छाया बार. लायसन नंबर १०, फोर्जेट स्ट्रीट. त्या काळात मी प्रभादेवीच्या जी एम ब्रुवरीज या देशी दारूच्या कंपनीत नोकरीला होतो. या छाया बारवाल्याने आमच्या जी एम च्या रिकाम्या बाटल्यांमध्ये विषारी गावठी दारू भरून विकल्यामुळे आमच्या कंपनीचे नांव उगाचंच वादात सापडले. अर्थात, आम्ही सरकारमान्य देशी दारू उत्पादक असल्यामुळे आमचा त्यात काहीच दोष नव्हता. कारण तेव्हा आम्ही मुंबईच्या जवळजवळ सातशे बारमध्ये दारू पुरवत होतो आणि अन्य कुठल्याच बारमध्ये असा कुठला प्रकार घडला नव्हता. ज्या रिकाम्या बाटल्या सापडल्या त्याच्या बॅचचे नमुने आमच्या विरार येथील कारखान्यातून तपासणीकरता मागवले गेले व आम्ही निर्दोष सिद्ध झालो. त्याच बॅचची दारू इतरही अनेक बारमध्ये पुरवली गेली तीही चांगली होती.. परंतु १ जानेवारी रोजी सकाळी काही काळ आमच्या प्रभादेवीच्या कार्यालयात मात्र उगाचंच टेन्शन निर्माण झाले. त्या काळात फोरासरोडवरील रौशनीच्या चाळी शेजारच्या ज्या झमझम बारमध्ये मी संध्याकाळपासून रात्री उशिरापर्यंत नोकरी करत असे तिथेही आमचीच दारू पुरवली जायची! असो. आपला, (देशी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

लवंगी 02/01/2009 - 00:56
दारुने भल्याभल्या माणसांची भूते झालेली पाहून या एका बाबतीत देवाने जरी येउन सांगीतले तरी आपल्या मतावर पक्की असणारी .. लवंगी

In reply to by लवंगी

सुनील 02/01/2009 - 09:47
लवंगीताई, तुमच्या मतावर ठाम रहाण्याचा तुम्हाला हक्क आहेच! पण एक विचारू? जगात दारू पिणारे किती आणि त्यापैकी किती टक्के लोकांची भूते झालेली आहेत? काही विदा आहे का? सुनील तळीराम Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

फटाक्यांच्या दारूचं काय? ;-) अदिती आमच्यात दारू पिण्यासाठी नवीन वर्षाची, नवीन कपडे खरेदी करण्यासाठी दिवाळीची, मोदकांसाठी चतुर्थीची, आणि शुभेच्छा देण्यासाठी वाढदिवसाची वाट बघत नाहीत.

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

सुनील 02/01/2009 - 11:09
फटाक्याच्या दारूचं काय माहित नाय बॉ पण फटाकड्यांच्या हातून दारू पिताना भले भले पागल झालेले पाह्यलयं!! ;) असो, हे फारच अवांतर होत चाललयं! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

लवंगी 02/01/2009 - 20:37
पण ज्यांनी स्वताची वाट लावली आहे त्यांच्याबरोबर त्यांच्या घरच्यांची झालेली अवस्था पाहून दारुबद्द्ल तिटकारा निर्माण झालाय..

In reply to by लवंगी

सुनील 02/01/2009 - 22:43
मग हा दोष दारूचा की त्या व्यक्तींचा? सुनील तळीराम Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

ब्रिटिश 03/01/2009 - 19:05
यक जुनी गोस्ट हाय यक पापभीरू मानूस व्हता. त्याला देवान सपनात येउन सांगतल क बाबा तु आयुश्यात यकपन पाप केल नायस. तर तुला यक कोन्तही पाप करन्याची संदी देन्यात येतय तवा ह्या पापांमदुन यक नीवड १. दारु ( तवा दारु पीन पाप समजल जाई) २.शीवी ३. जुगार ४.परस्त्रीगमन ५. खुन मानुस भला व्हता. त्यान ईचार केला. यकच पाप कराच ना, मग खुन करन आपल्या बापाच्यान जमायच नाय परस्रीगमन ? छ्या नाव नको जुगार आपल्याला बरबाद करील दुसर्‍याना वाईट बोलनं, शीव्या देनं आपन आयुश्यात कदी केल नाई दारु यकदा पीली तर कई व्हत नाय .सोतालाच तरास व्हईल दुसर्‍याना नाय त्यान दारु पेली. नशा चडल्यावर बायकोपोरांना शीव्या दील्या, जुगार खेलला, परस्त्रीशी बळजबरी केली न तीचा खुन केला मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

In reply to by लवंगी

सुनील 04/01/2009 - 07:24
पुन्हा तेच! असे करणार्‍यांची संख्या एकूण दारू पिणार्‍यांपैकी किती? Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

अनिल हटेला 02/01/2009 - 09:27
शेवट धक्का देउन गेला... बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

विजुभाऊ 02/01/2009 - 12:23
शन्का : भुते फक्त माणसांचीच का होतात? झुराळाची ढेकणाची डासाची मटणाच्या बोकडाची चिकनच्या कोंबडीची भुते का होत नाहीत. आपण एखादा विचार ;एखादी गोष्ट करतो किंवा करायचे टाळतो ते आनन्द मिळवणे किंवा वेदना टाळणे या दोन्ही साठीच

In reply to by विजुभाऊ

ब्रिटिश 02/01/2009 - 12:55
कारन फक्त मान्स भुतांना घाबरतान झूरळ्, ढेकून्,डास्,बोकड, कोंबडी भुतांना घाबरत नाय सोताशीच : त्यांच्यात आसतील पन आपल्याला कई म्हाईत र? मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

त्यासाठी ब्रँडेड प्यावी.... हातभट्टीचा काही भरवसा नाही! - (प्रिमियम ट्रिपल डिस्टील्ड स्मिरनॉफ व्होडका पिणारा) टिंग्या अंगात 'दम' असणं चांगलं.....पण तो सारखा लागणं वाईट!

In reply to by ब्रिटिश टिंग्या

सुनील 03/01/2009 - 09:13
त्यासाठी ब्रँडेड प्यावी. मान्य. पण त्यासाठी (भारतात असाल तर) खात्रीशीर ठिकाणाहून विकत घ्यावी. नाहीतर, बाटली ब्रँडेड आणि दारू चालू, असा प्रकार व्हायचा!! (खात्रीशीर तळीराम) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.