मिसळपाव
चित्र उपलब्ध नाही
पारंपारीक गणपती-गौरी उत्सवाचं हे चित्र .सिंहासनावर विराजमान गणपती. बाजूला गौरी.कालच गौरींचं आगमन झालेलं आहे.
आज गौरी भोजनाचा थाट आहे.सोळा भाज्या कोशिंबिरी,पहाटे लवकर ऊठून काकूंनी तयारी केलेली दिसतेय.आरती सुरु आहे.सुखकर्ता दुखहर्ता... .फार शिस्तीत आरती होणार आहे. यानंतर देवे .मग प्रसाद.
निरांजन,समईच्या उजेडात घर भरून गेलेलं आहे.
मला एक संत नरहरींची आरती आठवली हे पेटींग पाहून.
शोभे सुंदर कनकासन हे
रत्नजडीत शिरी मुगुट विराजे
पायी घागर्‍या रुणुझुणु वाजे
श्रीधरा करूणा करा.
जय जय हे मयूरेश्वरा
पंचारती ओवाळू हरा...
होय. वदनी कवळ घेताचं पेटींग आठवलं? चित्राची शैली बघताच कळतंय तोच हा कलाकार.
चित्रकाराचं नाव आहे शार्दुल कदम.
कर्व्यांनी फोन नंबर दिल्यावर मी ताबडतोब फोन केला.शार्दुलच्या आईनं फोन घेतला. आपण कोण? वगैरे जुजबी चौकशीनंतर मी माझ्या फोन करण्याचं प्रयोजन सांगीतलं. रविवारची वेळ ठरवून घेतली आणि वेळेवर पोहचलो सुद्धा वेळेवर.
मनात बर्‍याच काही कल्पना करत होतो. चित्रकार असा दिसत असेल..असा बोलता असेल...माहीत नाही माझ्याशी बोलेल का?
दार उघडलं एका शिडशिडीत बांध्याच्या मुलानी.
शार्दुल कदम आहेत का?(मनात म्हटलं शार्दुलचा धाकटा भाऊ दिसतोय. हा पण चित्रकार असेल का?)
तो मुलगा म्हणाला मीच शार्दुल कदम.
आपण रामदास ना?
मी काय उत्तर दिलं ते आठवत नाही.माझ्या मनातलं त्यानी ओळखलं असावं.
बसा न काका म्हटल्यावर वयातला फरक आणखीनच जाणवला.पण नंतरच्या दहा पंधरा मिनीटात हा फरक संपला.जुजबी चौकशा झाल्यानंतर आम्ही एकाच विषयावर बोलत होतो.शार्दुलनी आईशी ओळख करून दिली. त्यांच नाव ऐकल्यानंतर आठवलं अरे ह्या तर "बदलापूरचे घर" च्या लेखिका.अकरावीच्या विद्यार्थ्यांना हा आता पाठ्यपुस्तकातला धडा आहे.
शार्दुलचे बाबा प्रा. संभाजी कदम्.जे.जे.स्कूल ऑफ आर्ट्स चे डिन होते.आंतरराष्ट्रीय किर्तीचे चित्रकार.आई ज्योत्स्ना कदम आंतरराष्ट्रीय किर्तीची चित्रकार.आणि शार्दुल त्यांचा वारसा पुढे चालवतोय.
वयाच्या एकविसाव्या वर्षी शार्दुल जेजे मधून मुंबई विद्यापिठाच्या फाईन आर्ट्स चा पदवीधर झाला.फर्स्ट क्लास फर्स्ट.चोविसाव्या वर्षी मास्टर्स.
पारितोषकं आणि पुरस्कारांची यादी एव्हढी मोठी आहे की तो एक स्वतंत्र लेखच होईल.
शार्दुल आठवीत असताना त्यानी एका स्पर्धेत भाग घेतला होता.बक्षीसपात्र चित्र इतकं सुरेख होतं की हेब्बरांच्या सारख्या मोठ्या कलावंतांनी शार्दुलचं अभिनंदन पत्राद्वारे केलं होतं.
दोन अडीच तास आम्ही चित्र बघत बसलो होतो, चर्चा करत होतो.
मी शार्दुलला विचारलं मी मिपासाठी एक लेख लिहू का ?तू चित्रं देशील का?
ह्या भाबड्या माणसाला यात विचारण्यासारखं काय आहे असाच प्रश्न पडला.
मग शार्दुलची आई मदतीला आली.थोड्या वेळानी फक्त मिपासाठी काही चित्रं आणि लेख लिहीण्याची परवानगी मिळाली.
आता शार्दुल आणि ज्योत्स्ना कदम हे दोघंही मिपासाठी लेखन करतील.(सवड मिळणं महत्वाचं आहे.)शार्दुलनी सदस्यत्व घेतलंच आहे.या लेखानंतरच लिखाण तोच करणार आहे.खास मिपासाठी.
आता मला लिहिताना भरकटण्याची भिती वाटते आहे म्हणून आपण चित्रंच बघू या.
शार्दुलची चित्रं पाहताना मला एक लक्षात आलं की माध्यमाचं वावडं त्याला नाही.तैलरंग,जलरंग,कोरड्या रंगकांड्या. मेणाच्या रंगकांड्या,ऍक्रीलीक , चारकोल .काहीही असलं तरी सफाई एकसारखी.बघा त्याच्या पेंटींगमधल्या रेषा. फिजीक्स मध्ये व्हेक्टरआणि स्केलर असा एक फरक असतो.त्याच्या सगळ्या रेषा व्हेक्टर आहेत. दिशा वेग आणि बळ एकसारखं आहे.योद्धा हे पेटींग पाहताना हे प्रकर्षानी जाणवेल.डोळ्यांचं लक्ष्य बनण्याची ताकद त्या रेषांमध्ये आहे.कॅनव्हासच्या बाहेर नजर जाणार नाही.
ऍब्स्ट्रॅक्ट पेंटींग बघताना काही वेळा मन भरकटतं.तुलनात्मक प्रतीमा शोधायची घाई करायला लागतं.ती प्रतिमा सापडली की मोकळं झाल्यासारखं वाटतं.जखडून ठेवणार्‍या रेषा बघण्यासाठी योद्धा बघत रहावसं वाटतं.
पोत हे चित्राच एक महत्वपूर्ण अंग आहे. विषयाला रंगाला पूरक पोत निवडणं जरूरीचं आहे.कॅनवास, कागद (थोडासा जाडसर )वापरून परीणाम हवा तसा आणून तो टिकवणं फार कठीण काम.उदाहरणार्थ ड्राय पेस्टल वापरून चित्र पूर्ण झाल्यानंतर ते टिकवण्यासाठी एक पातळ थर त्यावर द्यावा लागतो. हा थर दिल्यावर रंगछटा बदलते. हा बदल कॅनवास वर वेगळा येतो, कागदावर वेगळा येतो. त्यामुळे तो लक्षात ठेवून आधीच रंगछटा कमी जास्त ठेवावी लागते.शार्दुलनी एक सुरेख कल्पना अमलात आणली. डोक्यावरचे केस जमवून ठेवण्यासाठी एक स्प्रे येतो. त्याचा वापर करून पाहीला.ड्राय पेस्टलसाठी कमालीचा रामबाण तोडगा . चित्रकाराला हे भान पण ठेवावं लागतं.
पोर्ट्रेट, निसर्ग चित्र किंवा रीअलिस्टीक चित्रं काहीपण असू दे शार्दुलची प्रतिभा चौफेर आहे. या लेखासाठी मी मुद्दाम प्रत्येक प्रकारची प्रातिनिधीक पेंटींग निवडली आहेत.
आता एकेक करून ही चित्र पाहू या.चित्र उपलब्ध नाही
मानसीचं हे चित्र पोर्ट्रेट या प्रकारातलं आहे.तैलरंगाचा वापर करून चेहेर्‍यावरचा छायाप्रकाशाचा तोल सांभाळणं अंमळ कठीण म्हणजे जलरंगाइतका नाही पण कठीणच. चित्र पाहिल्यानंतर मला आठवण झाली मौजेच्या दिवाळी अंकाची.दलालांच्या चित्रांची. आठवून बघा ते मुखपृष्ठ.डोळ्यातला जिवंतपणावर अशा चित्राचं यशापयश अवलंबून असतं.या कसोटीवर पूर्णपणे उतरलेलं चित्र आहे.
ओक फाउंडेशन नी सन्मानीत केलेलं हे चित्र पहा.
ही मुलगी वाट पहाते आहे.त्यामुळे ती त्या टेबलवर तात्पुरती टेकल्यासारखी दिसते आहे.तोल सांभाळत हातातल्या माळेशी चाळा करते आहे. मनानी कुठेतरी दूर आहे.या सगळ्याचा एकत्रीत परीणाम निळ्या रंगाच्या शेडनी आणलेला आहे.पूर्ण चित्राचा इफेक्ट वाट बघण्यात आहे.सावळीशी ही मुलगी पाहिल्यावर कमाल अमरोहींचं एक गाणं मला आठवलं.
चित्र उपलब्ध नाही
कहीं एक मासुम नाजुक सी लडकी
बहुत खुबसुरत मगर सावली सी...
जुबाँसे अगर उफ् निकलती तो होगी
बदन धीमे धीमे सुलगता तो होगा
कहीं के कहीं पाँव पडते होंगे
दुपट्टा जमींपर लटकता तो होगा
कभी सुबह को शाम कहती तो होगी
कभी रात को दिन बताती तो होगी..
कहीं एक मासुम नाजुक सी लडकी....(शंकर हुसेन १९७६)
चित्र उपलब्ध नाही
हे आहे शार्दुलचं सेल्फपोर्ट्रेट.आरशात स्वताकडे बघत बनवायचं.कठीण काम.आपला चेहेरा त्रयस्थ नजरेनी बघून पेंटींग करायचं.
एक गोष्ट मला कळली की त्याला टोपी आणि शिरस्त्राण वगरेचं एक आकर्षण आहे.त्याच्या बर्‍याचशा इतर चित्रातही मुगुट, पगडी फेटा कुठेतरी दिसतोच.
चित्र उपलब्ध नाही
निसर्गचित्र हा विषय बरेच कलाकार हाताळतात. या चित्राचं वैशिष्ट्य म्हणजे त्यातले पारवे पहा. पारवा असा कुठेच काढला नाही.
ब्रशच्या दिन तीन फटकार्‍यानी तो फ्डफडणारा इफेक्ट आणला आहे.
चित्र उपलब्ध नाही
निळा राखाडी काळा करडा अशा छटा वापरून पावसाळ्याची संध्याकाळ साकार झाली आहे.
दिवसभर उमड घुमड करून बरसून शांत झालेली संध्याकाळ.मूक सूर्यप्रकाश .त्या सावल्या.अजून हवेत ओलावा आहे. तारेवर निथळणारे थेंब घसरगुंडी करायचे थांबले आहेत. राखाडी रंगाच्या ढगांचं काय ते समजलं आहे पण रात्रीसाठी काळ्या ढगांचा काय प्लॅन आहे काही कळत नाही आहे.
शार्दुलच्या ऍब्स्ट्रक्ट पेटींग मधलं हे चित्र आहे अनार्की चं.
चित्र उपलब्ध नाही
ड्राय पेस्टलनी काढलेलं हे चित्र अनार्की दाखवतं.वेगळ्या जमावाचे प्रतिनिधी दिसतायत. पण त्या तरसाकडे कुणाचंच लक्ष कसं नाही.तरस वाट बघतय त्याच्या शिकारीची. अनार्कीच्या बळींची.
या दिवसात हे चित्र मला फारच अपील झालं.
काही दिवसापूर्वी एक हिंदी कविता वाचली होती. तेच सगळ आता पेंटींगमध्ये पाहिल्यावर कविता देण्याचा मोह आवरत नाही आहे.
आओ
जाति जाति खेले
धर्म को लगाए चुल्हेमें
और धुआं धुआं
करे देश.
भीड भीडभागे
जगाएं
भेंडीए का डर
गली गली
घुमाए नंदी
गाएं आस्था के सोहर
और लोग जब दर दर की
खाक छान रहे है
हम भागते भूत
की लंगोटी लूट ले.
शार्दुलची अजून बरीच चित्रे बाकी आहेत माझ्याकडे.त्याचा परीचय अपूर्ण राहील ती नाही प्रकाशीत केली तर .पण काही तांत्रीक कारणामुळे आज थांबू या इथे.
ह्या लेखात काही त्रुटी राहिल्या असतील तर त्याही सुधारता येतील कारण त्रुटी माझ्याच असतील.
आस्वादक नक्कीच हे समजून घेतील अशी आशा आहे.
.
प्रतिक्रिया
नेहेमीप्रमाणे
लेख मागे पडला आहे .
दुसरा भाग तयार करतो आहे. पॉवर कट मुळे कामाचे तास कमी झाले आहेत.
फारचं सुंदर!!
चित्रे आहेत. शार्दुलच्या सेल्फपोर्ट्रेट मध्ये डोळे कसले जिवंत आलेत. खरोखर अप्रतिम चित्रे!!
रामदास्,तुम्हाला कशाकशात गती आहे हो? तुमच्या प्रत्येक कथेचा विषय वेगळा असतो. प्रत्येक विषयावर ज्ञानही तेवढ्चं सखोल.बरं,कोणताही विषय हाताळताना तुम्हि कुठेही कमीही पडत नाही.कमाल आहे बा तुमची!!
खरचं, तुम्ही नक्कि कोणत्या फिल्ड मध्ये काम करता?
सुंदर..!
धन्यवाद रामदासराव,
सर्व चित्रं सुंदर आहेत!
टेबलाला टेकून उभ्या असलेल्या मुलीचं चित्र तर क्लासच!
तात्या.
हेच म्हणतो
In reply to सुंदर..! by विसोबा खेचर
(सहमत)बेसनलाडू
क्या बात है !!!!!!
अनार्कीचे चित्र खूपच सुंदर !
हे चित्र मला विकत घ्यायचे आहे.
कृपया कदमांना कळवा.
- सर्किट
मानसी
आणि Rainy evening सॉलिड अपिल झाली.
रामदासजी, लेखही मस्त जमलाय. पुढील भागाची वाट बघतोय.
....बबलु-अमेरिकन
धन्य झालो रामदास!
हा चित्रकलेतला 'शार्दूल' आहे अगदी नावाप्रमाणेच!
भन्नाट आहेत चित्रे! पोर्ट्रेट्स रंगवायला ज्याला जमतात त्याच्यासमोर मी नतमस्तक होतो तसा झालो.
आणि आपला लेख व चित्रांवरची टिप्पणी काय वर्णावी, ती ही तोडीस तोड, एक सुंदर मैफल अनुभवली!
अजून चित्रे येऊदेत.
चतुरंग
आपला लेख व
In reply to धन्य झालो रामदास! by चतुरंग
आपला लेख व चित्रांवरची टिप्पणी काय वर्णावी, ती ही तोडीस तोड, एक सुंदर मैफल अनुभवली!
सहमत आहे!
तात्या.
हेच म्हणतो..
In reply to धन्य झालो रामदास! by चतुरंग
आपला लेख व चित्रांवरची टिप्पणी काय वर्णावी, ती ही तोडीस तोड, एक सुंदर मैफल अनुभवली!
अजून चित्रे येऊदेत.
केशवसुमार
मगाचपासून विचार
In reply to धन्य झालो रामदास! by चतुरंग
करत होतो की शार्दूलचं सेल्फ पोर्ट्रेट जसं आहे जवळजवळ तसंच एक चित्र मागे एकदा माझ्या पहाण्यात आलेलं आहे आणि थोडी शोधाशोध केल्यावर सापडलं बघा. किती साम्य आहे ह्या दोन चित्रात -
हे चित्र महान चित्रकार व्हिन्सेंट वॅन गॉ याचे सेल्फ पोर्ट्रेट आहे!
चतुरंग
सेल्फ पोर्ट्रॅट्स्
In reply to मगाचपासून विचार by चतुरंग
सेल्फ पोर्ट्रॅट्स् हा एक स्वतंत्र कलाप्रकारच आहे.
विकीच्या
In reply to सेल्फ पोर्ट्रॅट्स् by मुक्तसुनीत
दुव्याबद्दल धन्यवाद सुनीत!
सेल्फ पोर्ट्रेटप्रकारामधे साधारण सारखेपणा असला (कारण आरशात बघून काढल्यामुळे चित्राचे अवकाश आणि व्यक्तीचे प्रोफाईल ठराविक येते) तरीही ह्या दोन चित्रात मला त्याही पलीकडे जास्त साम्य जाणवले एकंदर चेहरेपट्टी, लाईट्-शेड, चेहेर्‍यावरचे भाव.
चतुरंग
हे पाहा
In reply to विकीच्या by चतुरंग
हे पाहा पिकासोचे सेल्फ पोर्टेट
चित्र उपलब्ध नाही
पिकासोचे हे सेल्फ पोर्ट्रेट पाहून मला तरी असे वाटले:
पिकासो महाशयांना कसल्या तरी अंमली पदार्थाचा (कोकेन, हेरॉइन वगैरे) ओव्हरडोस झाला असावा, आणि त्या अवस्थेत त्यांच्या मनात त्यांचे स्वतःचे जे चित्र उभे राहिले ते त्यांनी कागदावर चितारले असावे.
मला वाटतं
In reply to हे पाहा by कोलबेर
की माझं मत 'नॉर्मल' लोकांच्या सेल्फ पोर्ट्रेट्बद्द्ल होतं! ;) पिकासोसारखे अपवाद असतातच!
चतुरंग
योद्धा ...?
रामदासकाका. ..
लेख आवडला ... चित्रकला कधीच जमली नाही पण त्यावरचं वाचायला आवडलं.
तुम्ही लेखात 'योद्धा' ह्या चित्राबद्दल लिहिले आहे तो फोटो आहे का?
--------------------------
www.atakmatak.blogspot.com
सुंदर कंपोझिशन
वा!!!!
रामदास, इतक्या सुंदर चित्रांचा आस्वाद सांगताना लेख (शब्दसंख्येमुळे) कमीच पडणार - ती काही त्रुटी नव्हे.
मला खास दिसले या चित्रांतील कंपोझिशन (घटकांची चित्रातली मांडणी).
वाट बघणार्‍या मुलीसाठी साधलेला चौकटीचा सफाईदार कर्ण! उजवीकडील निगेटिव्ह स्पेसच्या त्रिकोणाला छेदून आकार देणारे तिचे वाकलेले डोके, आणि माळेशी चाळे करणारा हात...
असेच काहीकाही बाकी चित्रांबद्दलही.
(पण गौरीगणपतीच्या भित्तिचित्रात छोट्या ताईच्या चेहर्‍यावरील भाव तितके आवडले नाहीत. भित्तिचित्रे मात्र थोडी बटबटीत असतातच, माध्यमच तसे, त्यामुळे फार तक्रार नाही.)
फारच सुंदर
फारच सुंदर आहेत चित्रं.. प्रत्येक माध्यमामधले शार्दूलचे प्राविण्य दिसत आहे. मला ती वाट पाहणारी मुलगी.. आणि पारव्यांचं चित्र खूपच आवडलं!! असे फटकारे मारून पारवे दाखवणं अवघड आहे!
श्या असं काही पाहीलं की फार काहीतरी चित्रं-बित्रं काढावीत, काहीतरी क्रिएटीव्ह करावं असं वाटतं.. पण देवाने तितकी प्रतिभा नाही दिली! :(
एनिवे, अजुन असतील तर चित्रं आणि लेख येऊद्या.. तुम्ही दिलेल्या कविता देखील चित्राला साजेश्या आहेत!
फार सुंदर चित्र आहेत
सेल्फपोर्ट्रेट काय अप्रतिम आहे, व्वा! रामदास, या कलाकाराला मिपावर आणल्याबद्दल धन्यवाद. आणि 'अनार्कि' आधि नाहि ठेवलत ते बरं झालं. नाहितर कोणीतरी एम् एफ् हुसेन सारखा अगम्य चित्रकार वाटला असता!
मस्त चित्रे!
उत्कृष्ट चित्रकाराची सुंदर ओळख!
मला त्यांचे 'सेल्फ पोर्ट्रेट' आणि 'रेनी इव्हिनींग' सगळ्यात जास्त आवडले.
चतुरंग म्हणतात तशी सुंदर मैफिल अनुभवली.
सु-रेख
चित्रे, त्यांचे रसग्रहण आणि सोबत दिलेल्या कविता/गाणी सारेच अप्रतिम. या चित्रकाराची ओळख करून दिल्याबद्दल, त्याला मिपावर येण्यास प्रवृत्त केल्याबद्दल मनःपूर्वक आभार.
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
+१
In reply to सु-रेख by नंदन
असेच म्हणतो ...
चित्र, त्यांचे काव्ययुक्त रसग्रहण ह्यावर अजुन काय प्रतिक्रीया लिहणार ?
केवळ अप्रतिम !
रामदाससाहेबांनी हा योग आणल्याबद्दल त्यांचेही धन्यवाद ...
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना https://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
धन्यवाद
या चित्रांची ओळख करून दिल्याबद्दल मनःपूर्वक आभार. आता शार्दूल कदम आणि ज्योत्स्ना कदम मिपासाठी लिहिणारही आहेत, ही अजून आनंदाची बातमी. त्याबद्दल आभार मानावेत तितके कमीच आहेत.
+१
In reply to धन्यवाद by मेघना भुस्कुटे
हेच म्हणतो.
सेल्फपोर्ट्रेट आवडले.
फारच
सुंदर. सर्वच चित्रे आवडली - विशेषतः मुलीचे चित्र.
शार्दुल आणि ज्योत्स्ना कदम लेखन कधी करतील त्याची वाट पाहते आहे. आणि ओळखही छान करून दिली आहे. कविता चपखल.
व्वा!
शार्दूलची पेंटिंग्ज अतिशय आवडली.....
विशेषतः पारवे आणि सेल्फ पोर्ट्रेट!!!!
मला एक सांगा रामदासजी, तुम्ही शार्दुलला प्रत्यक्ष पाहिलंय.....
हा सेल्फ पोर्ट्रेटमधला थोडासा तिरळेपणा! तो प्रत्यक्षात आहे काय?.....
असेल तर शार्दूल हा एक महान कलाकार आहे हे निश्चित!!!!!
कारण, त्याने ते लपवायचा प्रयत्न केलेला नाहीये........
अनार्की
अनार्की पेन्टिग आणि त्याखालची कविता ...दोन्ही उत्तम...
:).. ते योद्धा पेंटिंग सुद्धा पहायचं आहे...
..
______________________________
ही आमची अनुदिनी ... https://bhadkamkar.blogspot.com/
धन्यवाद रामदास काका!
अगदी खरं!
पहिल्या गणपतीच्या चित्रातील मागे टांगलेली चिमणावळ खूप मस्त आलीये. शार्दुलच्या सेल्फ-पोट्रेट मधले डोळे भन्नाट आलेत.
सहीच. त्याच्याकडून चित्रकलेबद्दलची तांत्रिक माहिती आणि त्याने काढलेली चित्रे बघायला खूप आवडेल.
मनस्वी
* केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *
अप्रतीम...
हा एकच शब्द आहे माझ्याकडे या चित्रांचं वर्णन करायला... आणि चित्रांचं रसग्रहण तितकंच छान...
पुन्हा,
सतीश गावडे
आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...
स्पेलबाऊंड.....
भन्नाट आहेत पेंटींग्ज.
जबरदस्त आवडली. खास करुन, वाट पाहणारी तरुणी आणि सेल्फपोर्ट्रेट जास्तच.
टेक्निकल गोष्टी काही कळत नाहीत म्हणा, पण एकुणातच असलेलं चित्र आणि त्याचा इफेक्ट प्रचंड भावला.
हां, ते अनार्की इतकंसं नाही कळलं,उकल करुन सांगितल्यामुळं समजलं.
त्याविषयीची माहिती न वाचता आधीच चित्र पाहिल्यावर मला सगळ्यात प्रथम ते तरस दिसलं आणि मग दृष्टीहीन चेहरे.
ह्यामध्येही काही सायकॉलॉजिकल थिअरीज आहेत काय?
बाकी, गौरीगणपतीच्या चित्रातले बारकावे नेहमीप्रमाणेच छान.
चित्र छान आहे
चित्रे छान आहेत
व्वा!
शार्दुलनी सदस्यत्व घेतलंच आहे.या लेखानंतरच लिखाण तोच करणार आहे.खास मिपासाठी.
ही तर फारच उत्तम बातमी!
चित्र आणि चित्रकाराची ओळख आवडली. सगळीच चित्रे झकास आहेत,त्यात आणि सेल्फ पोर्टेट फारच छान!
स्वाती
सर्वच
सर्वच चित्रे ए क्लास आहेत !!!
(कला प्रेमी)
मदनबाण.....
"First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda
रामदासजी, उ
रामदासजी,
उत्तम लेख....शार्दूलरावांची चित्रं तर फारच भारी...पण ते योद्धा नावाचं चित्र कुठे आहे? तुम्ही एवढं वर्णन केलय, उत्सुकता लागलीये ते चित्र पहायची!
(अवांतरः हे तुमचं नाव लिवताना आम्हाला अभिषेकीबुवांच्या दरबारी कानड्यातल्या अंतर्‍याची सम आठवते, हेच शब्द....रा म दा स जी, जी वर सम....अफलातून)
--आपलेच (आणि घाटावरचे) भट...
उत्तिष्ठत, जाग्रत, प्राप्य वरान्निबोधत ~ स्वामी विवेकानंद
जिनियस
वा! वा! शार्दुलची चित्रे आणि रामदासांचे रसग्रहण - दोन्ही लाजवाब.
मला रेनी ईव्हनिंगमधला सूर आवडला.
पिजन्सही कमाल आहे. (पिजन्सला उभ्या घड्या पडल्या आहेत काय? असे चुकचुकत वाटले.)
पुढच्या लेखांकांच्या प्रतिक्षेत आणि शार्दुलचेही मिपावर स्वागत...
शार्दुल कदम हातात ब्रश घेऊन जन्मलेला जिनियस चित्रकार दिसतो. त्यात जे.जे. च्या मास्टर्सची भर!
पेंटिंग्ज
आमाला यातल काही कळत नाही. जी चित्रे फोटोच्या जवळ पोहोचतात त्याला आम्ही भारी म्हणतो. आमच्या एका मित्राचा मुलगा ( कुलभुषण खिलारे) हे असले उद्योग करतो. खरं तर त्याला पेंटिंग्ज ची कुठली ही कौटुंबिक पार्श्वभुमी नाही. वडिल एआरडिई मध्ये सायंटिस्ट व आई शिक्षिका ;पण हा फाईन आर्टस का काय ते करतो आहे. आम्हाला त्यान पेंटिग्ज दाखवल्यावर आम्ही याची मानच उंच का? हे रंगाचे फरकाटे असे का? हिच्या पाठीवर काय चमकतेय? इथ रंग ओघळला कि काय? असे प्रश्न विचारुन आमचे अज्ञान प्रकट करीत असतो.
त्याच्या चित्राला प्रदर्शनात पुण्यात म्हणे २५ हजार रु मिळाले. आम्च्या दृष्टिने अरे बापरे? येवढी किंमत भेटतीय?
प्रकाश घाटपांडे
योद्ध्याचे चित्रं.
चित्र उपलब्ध नाही
युद्ध संपत आले आहेया योद्ध्यासाठी. ते जिव्हारी लागलेले बाण आणि कपाळावरचा भळभळता लाल रंग.सरणार कधी रण...
कमालीची जिवंत रंगसंगती!
हेच शार्दुलच्या सर्व चित्रांचे प्रमुख वैशिष्ठ्य आहे असे मला वाटतेय.
१)गणपती पूजनाच्या चित्रात तर कमालीची रंगसंगती जमलेय. चित्रातले तपशीलही मस्तच आहेत. मात्र स्त्रियांचे चेहरे जवळपास सारखेच वाटताहेत. गौरी आणि मुलगी ह्यांच्या चेहर्‍यात कमालीचे साम्य दिसतेय. इथे त्याला प्रगतीला अजून वाव आहे.
२)मानसी आणि टेबलाच्या आधाराने उभी असलेली मुलगी ह्यामध्ये रंगांच्या छटांमधून उत्तम व्यक्तिरेखा उभ्या राहिलेत.
३) स्वत:चे व्यक्तिचित्र उत्तमच आलंय. इथेही त्याने रंगांचा वापर अतिशय खुबीने करून प्रकाश आणि अंधाराचा खेळ उत्तमपैकी उभा केलाय. त्यातूनच चेहर्‍यावरचे भाव अप्रतिमपणे व्यक्त होतांना दिसताहेत.
४) ह्या चित्रात तर नुसत्या कुंचल्याच्या फटकार्‍यातून एक अफलातून कलाकृती जन्माला घातलेय. मला हेच चित्र सर्वात आवडले. बसलेली,उडणारी कबुतरं,दूरवर दिसणारे पांढरे शुभ्र मिनार आणि मधलं पाणी....आणि आसमंत..सगळंच लाजवाब आहे.
५) पावसाळी संध्याकाळही उत्तम!
६) अराजकाचं चित्र मात्र मला नाही आवडलं.
७) योद्धा देखिल नाही आवडला.
एकूण काय तर...शार्दुलच्या हातात जी जादू आहे त्यात प्रामुख्याने तो योजतो ती परिपूर्ण अशी रंगसंगती. ह्यातूनच तो अतिशय सुरेख वातावरण निर्मिती करतो. मात्र त्याला व्यक्तिचित्रणात बरीच मेहनत घ्यावी लागेल असे वाटतेय.
मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे
सुंदर
सुंदर चित्रे.. फार म्हणजे फारच आवडली
इथे इतक्या सुंदर रसास्वादासकट दिल्याबद्दल आभार
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश