माझं नाव शिल्पा.. नाव मोठं आणी लक्षण खोटं म्हणतात अगदी तस्सं. मी खुप सुंदर असणार दिसायला असच वाटुन तिने माझं नाव ठरवले असणार.. असो. तर मी शिल्पा.. जन्माने नि:शक्त.. पुढच्या आयुष्यात औषधाने फ़रक पडण्याची अपेक्षा नसलेली.. mental retardetion घेउन जन्माला आलेली. पहिले ७ दिवस तर डोळेही उघडले नाहीत मी. मला म्हणे पिवळ्या झाला होता. आणि oxizen वर ठेवायची वेळ आली होती. किती कुजबुज झाली असेल तेव्हा देवालाच माहीत.. कारण आई जवळ माझे बाबा ठामपणॆ उभे होते.. हो, त्यात तिचा तरी काय दोष होता? कोणत्या आईला वाटेल तिच्या पोटी असे बाळ जन्माला यावे? आईने माझे खुप काही केले. कुठे कुठे दवाखान्यात नेले. औषधे दिली, मालिश केली.. आमच्या शहरात थंडी खुप पडायची, नेहमी माझ्या नाकात हिरव्या रंगाचा शेंबुड असायचा. निट पाय जमिनीला टेकायचे नाहीत. बाबा फ़कीर करुन झाले, पण काही फ़रक पडेना. मग एका व्यक्ती देवासारखा भेटला.. त्याने आईला काय सांगीतले ते तेव्हा कळले नाही, पण लगेच मला दवाखान्याच्या वाऱ्या करवणे एकदम कमी झाले.आता घरची कामे थोडी लवकर उरकुन आई माझ्या जवळ ३-४ तास बसायची, छान छान गोष्टी सांगायची, गाणी म्हणुन दाखवायची, रंगीत मणी मला ओवायला द्यायची, हातात लोकरीचा गोंडा देऊन मला पाय टेकवून चालायला शिकवायची. हळुहळू मला चालता यायला लागले पण तेव्हा पर्यन्त मी ३ वर्षाचे झाली होते. मग एक दिवस मला शाळेत घातले. मला माझे स्वत:चे काहीच करता येत नव्हते, बाकी मुलं मुली किती छान गाणी म्हणायची? खेळ खेळायची आणि मी नुसती त्यांच्याकडे बघत बसली असायचे. पण रोज शाळेत गेल्यामुळे मग मला ते आपल्यात सामावून घ्यायला लागले, आणि आमची टीचर तर खुपच चांगली होती. आणि त्या शाळेची आया तर अगदी मावशी सारखे माझे लाड करत होती. अर्थात आता मला शाळा आवडायला लागली होती. पण तेव्हा पर्यन्त माझ्या वयाचे अजुन ५ वर्ष संपली होती. आई अजुनही माझ्या कडे पुर्ण लक्ष ठेवुन होती. आता मी दुसऱ्या शाळेत जाते तिथेही मी गेले १२ वर्ष जातेय, म्हणावी तितकी प्रगती नाही झाली अजुन, पण लोकांना फ़रक जाणवण्या इतपत नक्कीच मी काहीतरी केले आहे असे वाटते. आईचे अजुनही माझ्या साठी वेळ देणे संपले नाहीय, ती नेहमी शाळेत येते, आम्हाला सगळ्यांना गाणी शिकवते, डांस शिकवते, खेळ शिकवते, पण आता ती थकलीय, तिच्याने शारिरीक मेहनत होत नाही आता. मला तिची उतराई करायचे आहे, कशी करू? सांगाल का कोणी ? पण मला समजेल अशा भाषेत सांगा बरं कारण मला बोलता येत नाही. त्यामुळे मला काही समजले नाही तर मला काय म्हणायचे आहे ते तुम्हाला समजणार नाही. आईला बरोबर कळायचे मला काय हवयं ते... प्रसन्ना जीके