माणुस १ यांच्या 'गजल' या गजलेच्या विडंबनाचा हा अजून एक प्रयत्न. केशवसुमारांचे (गजल) हे विडंबन वाचून मलाहि त्या सुंदर गजलेचा विडंबन पाडण्याचा मोह झाला. चुका पदरात घेणे:) -------- हाकले मग भैय्यांना हा रा़ज होता मुंबईत फक्त त्याचा आवाज होता. आझमीही शब्दांची मग डागे गोळी दोघांमधील संवाद खटकेबाज होता वाहत्या गंगेत धुवुया हात थोडे आपमतलबी समाजवादी बाज़ होता आग शब्दांतील होती कापरासम कृतीशुन्यतेचा हा महायाज होता मतांसाठीचि पोळी भाजून झाली कार्यकर्ता आतुनी नाराज होता मराठी वाचेल का या भाषणांनी ? नैतिकतेचा हा चढवला साज होता मराठी गड्यास रोज का होतोय घाटा ? खूर्चीवरी बसलेला सट्टेबाज होता! -ऋषिकेश (याज = यज्ञ)