आमची प्रेरणा अदितीताईंची कविता काल सांगावा मिळाला....
घालते डोळा मला ती
दाबते ओठास दाती
काय रे येतोस का तू
सोबतीला सांग राती
पाहुनी घायाळ झालो
पण पुढे झाली न छाती
वेळ नुसता खर्च झाला
गवसले काही न हाती
सोड असले नाद सगळे
"केशवा" होईल माती
--केशवसुमार
(माघ शु.१ शके १९२९,
८ फेब्रु. २००८)
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
6414
प्रतिक्रिया
11
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
केशवा
खि: खि: खि:
:)
झकास
अरे वा...
वा केशवा वा !!!
लई झकास
जमलयं जमलयं.....
सहीच.
धन्यवाद!!
विडंबनाचा .....