मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

त्या तरूतळी

अनन्त्_यात्री · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
मुक्तक
अशोकाच्या पारावर सीतामाय उसासते सोनमृगाच्या मोहाला मनोमन धि:कारते शमीवृक्षाचा विस्तार शस्त्र पार्थाचे झाकतो प्रत्यंचेला स्पर्शण्यास शर अधीरसा होतो वृद्ध बोधिवृक्षातळी गौतम नि:संग बसे बोधरवि उगवता दिव्यप्रभा फाकतसे अजानवृक्षाच्या तळी ज्ञानयोगी अविचल अभावाच्या कर्दमीही प्रतिभेचा परिमळ नांदुरकीची डहाळी आज कशाने हलते? अणूहुनी सूक्ष्म कोणी सारे आकाश व्यापते!
वाचने 3712 वाचनखूण प्रतिक्रिया 14

कर्नलतपस्वी Tue, 05/14/2024 - 13:47
शिपाई बुलबुल चे जोडपे विमनस्क अवस्थेत घरट्याकडे एक टक बघत बसले होते तेंव्हा हेच विचार मनात आले... मोहाचा फुलोरा दिशांतरी जातो रिचवून शांतपणे सारी दु:खे सोसतो! अनंत यात्री च्या कवीता लाजवाब असतात. आवडली हे वेगळे सांगत नाही.

चांदणे संदीप गुरुवार, 05/16/2024 - 14:08
वेगवेगळे वृक्ष आणि त्या खालच्या/त्या संदर्भातल्या वेगवेगळ्या भावना. सिंपली ग्रेट! ___/\___ सं - दी - प

बाजीगर गुरुवार, 05/16/2024 - 22:28
अनंन्तयात्रीजी आपल्या कवितेचा बाज वेगळाच आहे, वाचून अतिप्रसन्न जाहलो. बहोत खूब. मला ही काही ह्याच लाईनवर म्हणावेसे वाटले, म्हणून मोरोपंतांच्या ओळी घेऊन म्हणतो, पुष्पवर्ण नटला पळसाचा । पार्थ सावध नसे पळ साचा !! पंतांचा खेळ आर्या वृत्ताचा । महापंडीत तो मोरया वृत्ताचा ।।