मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

<<म्हण दादा दादा खोटे>>

कानडाऊ योगेशु · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
To whomsoever it may concern अगदी हात जोडुन माफी मागुन... प्रेरणा गोरज मुहुर्ता वेळी.. मज देत ते वादा होते? हा घोळ मनात चाले.. म्हण दादा दादा खोटे.. साहवे मला ना जेव्हा सत्ता अन पदाचा विरह.. घेऊन येतो म्हणाला.. दणदणीत पाठिंब्यासह.. घेताना शपथ मी मजला. मग चिमटा हळुच घेतो.. रोज मला उठवाया.. हा प्रसंग स्वप्नी येतो.. पावसात भिजला कोणी.. बदलले कथेचे सार... मी स्वतःशीच आता पुटपुटतो.. मी केव्हा पुन्हा येणार? (हा पाठिंबा मिपावरच्या खास सत्यशोधकांसाठी)

वाचने 2892 वाचनखूण प्रतिक्रिया 6

mrcoolguynice Tue, 07/21/2020 - 00:07
"जाते" फिरवायला लावतो "त्यांना", नेहमीच बोंबलत हिंडत होते, पहाटेच्या अंधारात गुपचूप, नंतर उकीरडे फुंकत होते. आधा-आधा म्हणत आधी, नंतर टोपी फिरवत होते, मागुन टोचन लागल्यावर, मात्र ऊर बडवत होते. आरशासमोर उभं राहून नेहमीच, प्रतिमेत चाणक्य बघत होते. बैल गेल्यावर ध्यानी आले, "यांना" सगळेच गंडवत होते.