सुदामा

काय वर्णन करू, त्या पामराचे सदनी दारिद्र्य, अठरा विश्वाचे जाहला गृहस्थ, पाश गरिबीचा स्मरे परंतु मेळा, गोकुळाचा ll १ ll दशा वाईट, भविष्य होय अंध उदर भरण्या, रोजचा आक्रंद स्मरणात तरी, होता गोपालवृंद इच्छा पाहण्या, पुन्हा तो मुकुंद ll २ ll करुनी विचार, निश्चय केलासे मनोमनी स्मरण, माधवाचे भेटस्वरूप काय, मित्रास न्यावे? कल्लोळ मनी, त्यास काय आवडावे ll ३ ll घरात नाही, एकही उपलब्ध दाणा कृष्णाचा मित्र, उगीच का रे म्हणा ! शिळे पोहे पुरचुंडी, घेतली शेवटी त्याच्या ठायी, तीच शक्य होती ll ४ ll आला द्वारकेस, उपाशी थकलेला काम टाकून, माधव भेटीस धावला धरिले पाय, हतबल सुदाम्याने तो सावळा मित्र, आलिंगन प्रेमाने ll ५ ll बडदास्त मित्राची, कृष्ण करी जातीने प्रेमात नाहला, विसरला सुदामा; मागणे दिली भेट पोह्याची, जीवाच्या सख्यास भेट पाहून उजाळा, जुन्या आठवणीस ll ६ ll उचंबळे सुदामा, भरवून घास मित्रास दोन घास पोटी, नीर कृष्ण लोचनास भेट साधी, किंचित दुर्गंधी त्यास मधुसूदन पाही, फक्त प्रेमभावास ll ७ ll परतला पुन्हा सुदामा, सारे अनोळखी कृष्ण-रुक्मिणी कृपा, काय हवे आणखी जाऊन झोपडी, बदल प्रासादात कुटुंब सारे, नाहले आनंदात ll ८ ll मनोमन हर्षला; कृतार्थ झाला, इथे तो सुदामा कृष्ण्हृदयी भाव तिकडे, मित्र सुदामा सुदामा ll ९ ll - सार्थबोध