Skip to main content

रस्ता-२

लेखक केशवसुमार यांनी मंगळवार, 29/04/2008 14:19 या दिवशी प्रकाशित केले.

अभ्यंकरशेठना शेवटी कुठला रस्ता मिळाला हे बघायला गेलो आणि आम्ही भलत्याच रस्त्याला लागलो..

आज तुम्ही तोंड का हे झाकले?
काय म्हणता शेण आहे फासले!

ती कधी आली न येथे एकटी
सोबतीला तात, बंधू आणले 

मी कशाला सांग बोंबलतो असा?
या बघाया मज कशाने तिंबले

लग्न कर वेळी अवेळी सांगते
(काय मजला वेड आहे लागले?)

मी तसा होतो सुखी बघ एकटा
येव्हढे पण सुख मला ना लाभले!

या पसार्‍याचे करावे काय मी ?
कोपरे सारे घराचे संपले 

काय हा रस्ता तरी तू शोधला
'मोर' रस्त्याच्या कडेला भेटले

शेवटी ते "केशवा"गत वागले
शेवटी त्यांनी विडंबन पाडले!

सांग तू "केश्या" मला हे एकदा
तोंड उठल्यावर कुणाचे पाहिले?

केशवसुमार

लेखनविषय:
वाचने 3350
प्रतिक्रिया 7

प्रतिक्रिया

विजुभाऊ मंगळवार, 29/04/2008 14:27
काय हा रस्ता तरी तू शोधला 'मोर' रस्त्याच्या कडेला भेटले. मोर म्हणजे तेच ना सेन्ट्रल रेल्वे च्या कडेने छत्र्या घेउन बसलेले असतात ते. :) ती लिन्क ओपन होत नाही. पान सापडले नाही असे उत्तर येतेय. बघा ना ओरिजनल कविता पण वाचावीशी वाटली

विसुनाना मंगळवार, 29/04/2008 15:05
विडंबन मस्तच! (तसे तर मूळ रस्ताही चांगलाच होता.) वा!वा! केसुभाऊ, हे आपलं बरं आहे. स्किझोफ्रनिया का काय, तो हाच वाटतं! ;):)

सहज मंगळवार, 29/04/2008 17:25
पण हे विडंबन पाडता यावे म्हणुन तर मुळ रचना केली गेली नव्हती ना? :-) चतुरंग यांनी देखील चांगले विडंबन केले आहे मुळ रचनेचे.

मदनबाण मंगळवार, 29/04/2008 18:40
ती कधी आली न येथे एकटी सोबतीला तात, बंधू आणले :)) (नाक्यावरचा टपोरी) मदनबाण

विसोबा खेचर बुधवार, 30/04/2008 09:35
शेवटी ते "केशवा"गत वागले शेवटी त्यांनी विडंबन पाडले! सांग तू "केश्या" मला हे एकदा तोंड उठल्यावर कुणाचे पाहिले? मस्त! :)