जी. ए. यांचे 'पिंगळावेळ' व काजळमाया' हे दोन कथासंग्रह मी पहिल्यांदा वाचले तेंव्हा मनांत जे घडले त्यातून हे मुक्तक स्फुरले. त्यासाठी त्यांचे शब्द उसने घ्यावे लागले. त्यानंतर त्यांचे संपूर्ण लेखन वाचण्याची एक ओढच लागली. जीएंच्या कथा वाचून माझ्याही मनाचे वेटोळे उलगडू लागले सप्तपाताळात पुरलेल्या इच्छास्वामींच्या कवट्यांचे आकर्ण हास्य दिसू लागले वेदनागुहांच्या कट्टर अंधारात दुःखाचे कंगोरे घासू लागले दैवाने मिळालेले खुशजीभ जीवनही अळणी वाटू लागले सत्याच्या शोधात आपणही एक यात्रिक व्हावेसे वाटू लागले पिंगळावेळेच्या वाचनाने काजळमायेचे डोह खुणावु लागले !!