Skip to main content

तुरुंग

लेखक गिरीराज यांनी सोमवार, 31/03/2008 16:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुरुंग जसे नादति सूर सुखाचे दु:खाचीही किणकिण असते असेच स्मरतां तुझे हांसणे सुखदु:खाची सीमा विरते चुंबूनी घेता तुझी कुंतले ओठांवरती धुसफूस दिसते मजला ठाऊक त्यांची खोडी कशाकशाची भ्रांत न उरते कसे सोडवू या हृदयाला तुरूंग बटांचा;सहजी फसते कोण देश हा कसले जग हे? माझे मीपण मला न स्मरते! -गिरीराज
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
लेखनविषय:
वाचने 3937
प्रतिक्रिया 9

प्रतिक्रिया

स्वाती राजेश सोमवार, 31/03/2008 17:20
मिपा वर स्वागत... छान कविता आहे.. अजुनी अशाच येऊ देत...

llपुण्याचे पेशवेll सोमवार, 31/03/2008 20:58
जसे नादति सूर सुखाचे दु:खाचीही किणकिण असते खरे आहे, ही 'दु:खाची किणकिण' तर अनेक उत्तमोत्तम काव्यांना जन्म देऊन गेली आहे. असेच स्मरतां तुझे हांसणे सुखदु:खाची सीमा विरते खरे आहे असतात अशा काही सुंदर्‍या ज्यांमुळे सुखदु:खाची सीमा खरोखरच उरत नाही. :) पुण्याचे पेशवे

विसोबा खेचर मंगळवार, 01/04/2008 08:12
कसे सोडवू या हृदयाला तुरूंग बटांचा;सहजी फसते कोण देश हा कसले जग हे? माझे मीपण मला न स्मरते! वा! कविता छानच लिहिली आहेस रे गिरीराज! तात्या.

उदय सप्रे मंगळवार, 01/04/2008 09:20
गिरीराज , छान !

बेसनलाडू मंगळवार, 01/04/2008 10:10
चुंबूनी घेता तुझी कुंतले ओठांवरती धुसफूस दिसते वा! कसे सोडवू या हृदयाला तुरूंग बटांचा;सहजी फसते कल्पना आवडली. (आस्वादक)बेसनलाडू