तुरुंग
जसे नादति सूर सुखाचे
दु:खाचीही किणकिण असते
असेच स्मरतां तुझे हांसणे
सुखदु:खाची सीमा विरते
चुंबूनी घेता तुझी कुंतले
ओठांवरती धुसफूस दिसते
मजला ठाऊक त्यांची खोडी
कशाकशाची भ्रांत न उरते
कसे सोडवू या हृदयाला
तुरूंग बटांचा;सहजी फसते
कोण देश हा कसले जग हे?
माझे मीपण मला न स्मरते!
-गिरीराज
| लेखनविषय: | |
|---|---|
| लेखनप्रकार |
वाचने
3955
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
छान कविता.....
मिपा वर स्वागत...
छान कविता आहे.. अजुनी अशाच येऊ देत...
चांगली कविता
चांगली कविता आहे.
प्रशांत.
जसे नादति
जसे नादति सूर सुखाचे
दु:खाचीही किणकिण असते
खरे आहे, ही 'दु:खाची किणकिण' तर अनेक उत्तमोत्तम काव्यांना जन्म देऊन गेली आहे.
असेच स्मरतां तुझे हांसणे
सुखदु:खाची सीमा विरते
खरे आहे असतात अशा काही सुंदर्या ज्यांमुळे सुखदु:खाची सीमा खरोखरच उरत नाही. :)
पुण्याचे पेशवे
चांगली आहे..
मिपावर स्वागत. कविता आवडली.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
वा!
कसे सोडवू या हृदयाला
तुरूंग बटांचा;सहजी फसते
कोण देश हा कसले जग हे?
माझे मीपण मला न स्मरते!
वा! कविता छानच लिहिली आहेस रे गिरीराज!
तात्या.
मस्त
गिरीराज , छान !
वा!
चुंबूनी घेता तुझी कुंतले
ओठांवरती धुसफूस दिसते
वा!
कसे सोडवू या हृदयाला
तुरूंग बटांचा;सहजी फसते
कल्पना आवडली.
(आस्वादक)बेसनलाडू
+१ हेच म्हणतो.
In reply to वा! by बेसनलाडू
चतुरंग
धन्यवाद..
धन्यवाद मित्रहो! :)