आमची प्रेरणा प्रदिप कुलकर्णी यांची अप्रतिम गझल ...त्याचीच ओढा री पुन्हा!! ............................................................. ...फिरवा चला आरी पुन्हा!! ............................................................. सारे उकिरडे फुंकुनी आलो तुझ्या दारी पुन्हा ! जाऊन मी जाऊ कुठे, तू सांग, माघारी पुन्हा ? सार्‍याच विषयांचे असे पेपर तरी देऊ कसे... लाजू नको नापास हो...येईल रे वारी पुन्हा ! ऐकून माझे घे जरा...मारू नको नुसते मला... खोडी अधी मी काढली,म्हणलेचना सॉरी पुन्हा ! जीमेत मी जातो जरी... पाले मुळे खातो जरी... मोजून जेव्हा पाहतो...भरतोच मी भारी पुन्हा ! मी शब्द हा होता दिला नाही शिव्या देणार मी... येता समोरी आज तू... म्हणलेच "च्यामारी" पुन्हा ! करतो बरा स्वयंपाकही...धूतो तसा भांडी बरी... नवरा असा माझा गुणी...! असतोच आभारी पुन्हा ! झाडू अधी हातात घ्या...! फरशी पुसा नंतर जरा... नशिबात अमुच्या शेवटी ही तीच लाचारी पुन्हा ! अध्याय पहिला संपुनी झाला न थोडा वेळ ही... भलत्याच अन रंगात ही आली पहा स्वारी पुन्हा फुटले जरी डोळा तरी सजतात दुढ्ढाचार्य हे... बसती नव्या कट्ट्यावरी लावून हे बारी पुन्हा ! गेला कुठे रे खांब तो , इतक्यात मी जो पाहिला... डोळ्यापुढे आली कशी माझ्याच अंधारी पुन्हा ? डोके कशाला खाजवा...? मेंदू कशाला चालवा...? गझलेवरी निर्धास्त या, फिरवा चला आरी पुन्हा!! 'पाडू विडंबन रे नको...' "केश्या" तुला सांगीतले... नाही कुणाचे एकले, केलीस ओकारी पुन्हा!! ............................................................. - केशवसुमार .............................................................