मन चांदण्याचे तळे

मन अंधाराचा काठ मन चांदण्यांचे तळे मन आभाळ उंचसे मन धुळीची पावले मन आवर्त फिरते मन हळवे कोवळे मन एक सूर्यफूल त्याला सुखाचाच ध्यास किती सोसून झळांना होते शेवटी उदास मन बेट हे वेळूचे असे मोत्यांनी भरले परी मिटते नयन जसे फुलले फुलले मन सतारीची तार मन इवला तुषार मन कुणाला कळेना असा मोहक झंकार