तुझं माझं हे दूर असणं जसे नकाशावरचे दोन ठिपके. आठवण करून द्यायला जणू, की कितीही म्हटलं तरी झालोय परके. तुझ्या माझ्या ठिपक्यांना, जोडणारी ती रेषा नकाशात ती दोघांमधलं अंतर दाखवते. पण सरळसोट नाहीच ती, नात्यांसारखी तीसुद्धा नागमोडी वळते. मला त्यात नात्याची एक उसवलेली वीण दिसते... डॉ. माधुरी ठाकूर

'निसर्ग' वादळाचे तांडव आणि झाडं यांच्यातलं युद्ध मांडायचा एक छोटासा प्रयत्न... ।। भावंडं ।। उन्हातान्हात राबायची त्यांच्यासमोर वाकायची घामावर पोसतापोसता गडीमाणसं रापायची तुकडा तुकडा ऊन खायची घोट घोट सावली प्यायची सुखदुःख कष्टात मिसळून मजुरीही तरतरुन यायची नावं ठेवली होती त्यांना अर्थबिर्थ नव्हता तरीही कळत होत्या हाका त्यांना प्रेमाSनं 'ओ' म्हणायची छप्पर होऊन छायेत मावली खिशांमधल्या मायेत दिसली अन्न होऊन कायेत मुरली श्वास बनून प्राणांत विरली परवाही पर्वा न करता "निसर्गा"शी झुंजत होती विव्हळत होती कण्हत होती वाकता वाकता मोडत होती सड्यांचे सोहळे संपले ऊर्जेचे उत्सव नुरले चैतन्याचे चेव था