Skip to main content

प्रेम करायचे राहून गेले...

लेखक बन्या बापु यांनी सोमवार, 11/04/2011 00:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
काळ काम वेगाचा गणित सोडवताना हिशोब वयाचे राहून गेले, घर बांधता बांधता घरपण मागे राहून गेले. मनात कितीही योजिले होते तुझ्यासाठी, भरभरून ते सगळे तुला द्यायचे राहून गेले. कधीतरी एकांत वेळी आता आठवत काय ते, करूया करूया म्हणत प्रेम तुझ्यावर करायचे राहून गेले. सरणावर आता पसरुनी, मना एकच वाटते, प्याले दोन डोळ्याचे, रिते करायचे राहिले.

का केली मैत्री ही अशी...?

लेखक हर्षद प्रभुदेसाई यांनी रविवार, 10/04/2011 23:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
खरं सांगायचं तर..... आज-काल मैत्री करयची देखील खुप भीती वाटते । कारण.... कुणाशीतरी आपल्याला ती, नकळतच बांधून टाकते । बांधलेते धागे मग, सहजा-सहजी तुटत नाहीत । भावनांचे पीळ त्या नात्यातले, काहीकेल्या सुटत नाहीत । सुटले पीळ तुटले धागे तरी, ते जखमा देउन जातात । जखमा त्या डोळ्यांत अपुल्या, ओलावा ठेउन जातात । ओलावा त्या डोल्यांतला, लपवू पाहता लपत नाही । डोळ्यांची मिटली झापडे तरी, थेंब खाली पडल्या वाचून राहत नाही । आणि मग...! का केली मैत्री ही अशी...? हा प्रश्‍न मला सतावत राहतो । पण मी मात्र सदैव असाच, मैत्री प्रत्येकाशी करत राहतो । हर्षद अ.प्रभुदेसाई....

कोलंबी /कोळंबी मसाला

लेखक सानिकास्वप्निल यांनी रविवार, 10/04/2011 22:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
साहित्यः २ कप स्वछ केलेली कोलंबी /कोळंबी २-३ कांदे बारीक चिरून २-३ लसूण बारीक चिरून २-३ कोकम (आमसूले) दीड टीस्पून लाल तिखट (आपल्या आवडीप्रमाणे कमी-जास्त) १/२ टीस्पून हळद १ १/४ चमचा गरम मसाला मीठ चवीप्रमाणे तेल पाकृ: तेल तापवून त्यात चिरलेले कांदे आणी लसूण घालून परतणे. त्यात कोकम्,सर्व मसाले व मीठ घालून तेल सुटेपर्यंत परतणे. मग त्यात कोलंबी घालून सगळे एकत्र करणे. झाकण ठेवून ८-१० मिनिटे कोलंबी शिजू द्यावी. शिजलेल्या कोलंबी मसाल्यात आपोआपच कोलंबीचे पाणी सुटेल. वरून बारीक चिरलेले कोथिंबीर घालून चपाती, रोटी सोबत खायला सुरुवात करावी :) आव

टॉप ५ आहारविषयक भ्रमनिरास

लेखक खादाड अमिता यांनी रविवार, 10/04/2011 16:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
गेल्या काही वर्षात आपल्या आहारात खूप विविधता आली असून आपण बरेच पाश्चात्य पदार्थ पण खातो, करून बघतो. तसेच, आपली आरोग्य आणि आहारा विषयी जागरूकता देखील वाढली आहे. तर जेव्हा आपल्याला एवढ्या माध्यमातून माहिती मिळत असते तेव्हा त्याच बरोबर बरेच समज गैरसमज पण उदभवत असतात. आज मी इथे असेच काही भ्रमनिरास करत आहे. जर ह्या व्यतिरिक्त तुमचे अजून काही समज, प्रश्न असतील तर मला जरूर कळवा, मी त्याचे समाधान करण्याचा जरूर प्रयत्न करेन. १.

जगायचं कसं?

लेखक विनीत संखे यांनी रविवार, 10/04/2011 16:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका पेंशनर ची डायरी.... आज मी आणि सौ मालाड येथे इनॉर्बिटला मॉलमध्ये गेलेलो. हा मॉल म्हणजे पन्नास वर्षांच्या मुंबईत गुजारलेल्या आपल्या आयुष्यात प्रथमच तिचे सिंगापूर (किंवा शांघाय) होण्याच्या स्वप्नात उचलेले पहिले मोठे पाऊल असल्याचे मनोमन वाटले. (वास्तविक हे एवढे मोठे पहिले पाऊल उचलल्यावर, मुंबईचा पाय मुरगळून ती त्याच पाऊलावर बसकण मारणर होती हे निश्चित होतं... पण पाऊल उचलल्याशी मतलब ... काय? ) मॉल भारी होता. शनिवार संध्याकाळ असल्याने गजबजलेलाही होता.

डायलॉग इन द डार्क

लेखक सहज यांनी रविवार, 10/04/2011 11:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
असे काय करतोस/तेस, दिसत नाही का? आंधळा/ळी आहेस का? असे बोल आपण इतरांना बोललो असु किंवा ऐकून घेतले असतील. नुकतेच 'डायलॉग इन द डार्क' ह्या प्रदर्शनाबद्दल एका परिचितांकडून कळले. त्यांचा अनुभव रोचक वाटला. त्यामुळे आपणही हे प्रदर्शन 'बघून' नव्हे अनुभवुन यावे असे ठरवले होते. ह्या प्रदर्शनाबद्दल थोडक्यात म्हणायचे तर 'अंधांच्या विश्वाची झलक' ह्या तीन शब्दात वर्णन करता येईल. बरेचदा आपण प्रदर्शन 'पहायला' जातो पण इथे संपूर्ण अंधार असल्याने आपले डोळे काहीच कामाचे नसतात. डायलॉग इन द डार्क हे प्रदर्शन डॉ.

गंध कुणाचा!

लेखक नीधप यांनी रविवार, 10/04/2011 09:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
जुनाच लेख परत एकदा... ------------------------------------------------------------ वोल्वो बसेस चा प्रवास आणि सुगंधाचे भयानक नाते असते. यालाच 'भीषॉन शुंदॉर' म्हणत असावेत. नीता, मेट्रोलिंक, खुराणा, फलाणा, धमकाना... अशी या बसेस ची नावे असतात. गाडी पुण्याहून मुंबईस वा मुंबईहून पुण्यास नेतात. शेवटच्या स्टॉपवर शेवटचा माणूस उतरत असतानाच परतीचा पहिला माणूस आत चढून बसतो आणि मग पुढच्या ६ ते ७ तासांसाठी तो त्या 'भीषॉन शुंदॉर' ला सामोरा जातो. गाडीतली हवा तशीच आतल्याआत फिरत रहाते, कधीच बाहेर पडत नाही. मग त्यावर उपाय म्हणून किन्नर (आ एड्या!! किन्नर काय बोलतो.. आपन काय टरकवाले हे का? वोल्वो हे वोल्वो..

वाच वाचुनी अति मी दमले -

लेखक विदेश यांनी रविवार, 10/04/2011 09:32 या दिवशी प्रकाशित केले.
(चाल : नाच नाचुनी अति मी दमले -) वाच वाचुनी अति मी दमले - विटले रे कवितेला ! कविता-लेखन तुज न झेपले , निमुटपणा ना कसला ! आजच कचरा-कुंडी-स्थानी सफाईवाला आला ! निरुपयोगी कविता-कागद रद्दी घातली त्याला ! विषय आज ना काही सुचेना , अती ताप तो झाला ! अजब तुझ्या त्या छंदापायी , सुसंवाद ना घडला ! रोख मानधन... नाही काही - मजवर राग का धरला ? स्वत: दुजांच्या घेता फिरक्या - अंगलटी त्या आल्या ! कवितेतील मज काव्य कळेना... कागद वाया गेला ! अंधारी ही डोळ्या पुढती - जीव वाचना भ्याला !!